toprak büyürken

Kuş ve Atın Dostluğu

2011-12-18T11:41:00.001+02:00

-Bir hayvan olsaydın hangi hayvan olmak isterdin Kuzey?-Kuş olmak isterdimmm.-Nerde yaşamak isterdin.-Gökyüzündeee-Kuş olup ne yapmak isterdin?-Kuş olup uçmak isterdim.(kollarını açarak)

-Bir hayvan olsaydın hangi hayvan olmak isterdin Toprak?-At olmak isterdim.-Nerde yaşamak isterdin.-Çiftlikte-At olup ne yapmak isterdin?-dıgıdık dıgıdık koşmak isterdim.

Biri Kuzey Tan, kuzey rüzgarlarıyla gözkyüzünde süzülmek istiyor.Diğeri Toprak,toprağın üstünde doludizgin koşmak istiyor.Çocuk dünyası tertemiz, güzel ve umut dolu,gözlerindeki ışıltı yaşama sevinci dolu.Size bakmak ne güzel ne umut dolu.

İstiklal

2011-12-08T20:37:00.001+02:00

Çok ihmal ettim seni değil mi? geldim işte.Hem bak bugün sana anlatacak bir sürü şey biriktirdim.Yok yok bu sefer Toprak'tan bahsetmeyeceğim.Bir anne babanın ipini koparmasının hikayesi bu. Bugün Özlem ve Özgür izin alırlar işyerinden.Sabah Toprak'ı servise bindirdikten sonra giyinip çıkarlar evden.Önce güzel bir kahvaltı ederler komşu fırında.Sonra yollara dökülürler.Arabayla gitmek iyi fikir değildir.Toplu taşıma araçlarının en keyiflisine binerek denizin ve sabahın tadını çıkarırlar.

Kadıköyden Karaköy'e varırlar.Tünelden tramvaya binerler.Ve işte İstiklaldeler.Bu kadar güzel nefes alabildiğim bir yer daha yok heralde.Sanki buraya aitmişim gibi.Burası bana aitmiş gibi.Oysa İstiklal herkesindir.

Taksimdeyim.Gençleştim yine.Anne olduktan sonra gençler diye bahseder oldum benden küçüklerden.Sanki gençlik özgürlük demek.Sanki gençlik dinamik olmak ama hiç yorulmamak demek.Sanki gençlik alabildiğine büyülü dar sokaklarda saati,akşam ne yemek yapacağını,oğlunun kirlilerin yıkanıp yıkanmaması gerektiğini,işe giyilecek kıyafetin ütülü olup olmadığını,evin toplanması gerektiğini ve hatta oğlu uyuduktan sonra kitap mı okuyayım film mi seyredeyim yok uyuyayım yarın uykusuz mu kalırım diye düşünmeden gezebilmek demek.Sanki gençlik anne olmak değil sevgili olmak demek.Sanki gençlik böyle dakikalarca laflayıp kahve içmek demek.

Sanki gençlik kendini şımartacak böyle küçük şeyler almak demek.

Genç Özlem ve Özgür Galata Kulesi'ne çıkarlar.Gençler büyülenmiş gibidirler.Böyle kucaklasam mı yok uzaktan doya doya seyretsem mi coşkusu ve huzuru birbirine karışır.Uzun süre inemezler aşağı.İstanbul'a Galata Kulesi'nden bakmak sarhoş eder gençleri.Her İstanbullu aşıktır aslında bu şehre.Galata Kulesine çıkmak uzun zamandır kavuşamadığın aşka doyamadan doymak gibi.Hem seyrederler İstanbul'u hem dinlerler.Kilise çanı,vapur sesi,çocuk sesleri,Tramvayın çın çın ederek gelişi.

Sessizce seyretsem mi yok hiç susmadan konuşsam mı hali?Dedim ya hem çoşku hem huzur.Hem için içine sığmaz gibi hem dingin olmak gibi. Gençler o dar sokaklardan Taksim'e akarlar yine.Hayır ne ayakkabı ne kıyafet mağazası gezerler.Resim segisini,kitapçıları ki illaki mephistoyu,pasajları gezerler.Güzel bir yemek yedikten sonra bir balık pasajına uğramadan gitmek olmaz diye düşünerek gençliğin artık son ayak sesleri eşliğinden iki koca birayı devirdikten sonra sallana sallana ama mutlu ayrılırlar taksimin büyülü dünyasından. Anne baba olmak gençliğini yaşamaya çalışırken bile onu unutmamak demektir.Okul çıkışına bu renkli şeyleri alıp öyle gitmek demektir.

İlk Veli Toplantısı

2011-10-10T21:16:00.009+03:00

Veli toplantısı denince aklıma ilk gelen şey anneme "kızınız çok gülüyor" diye şikayet edilmelerim.Annem bunu ilk duyduğunda ne düşünmüştür acaba?
a.Gülsün bunun nesi kötü.Tüm kabahati bu olsun.Hep mutlu olsun.Amin
b.Çok cıvık bir kız mı yetiştirdim aman Tanrım.Hiç oturaklı değil.Yeterince edepli yetiştiremedim.
c.Hiç biri..

Annemin ne düşündüğünü pek hatırlamıyorum.Ama bunun için bana çok kızdığı yok hatıralarımda.Öğretmenlerimi gülme krizlerim sebebiyle bıktırmış olmalıyım ki annemi görür görmez şikayet ediyorlardı.Kaç kere dersten atıldım bu yüzden hatırlamıyorum.Hala daha gülünmemesi gereken ciddi bir ortamda gülme krizim gelir.Tek farkı atık kendimi tutabiliyorum.

Veli toplantısı dendiğinde bu yüzdendir aklımıza "Allah şikayet mi alacağız acaba" gelmesi.Tabi ki düşündüğümüz gibi olmadı.

Karşılıklı sorularımızı sorduk,öğrenmek istediklerimizi öğrendik ve yine memnun bir şekilde ayrıldık.Okula her gidişimde daha memnun ayrıldığımı farkediyorum.Sanırım yavaş yavaş kafamdaki soru işaretlerine cevap buluyor olmamla alakalı.Ve en önemlisi Toprak'ın bu okula başladığından beri okula gitmeye daha hevesli olması,okulunu ve öğretmenini sahiplenmiş olması.

Öğretmeniyle ve psikologla görüştük ayrı ayrı.Herşeyin yolunda olduğunu birde onlardan duymak oldukça rahatlatıcı.Bizim yanımızda olduğundan daha uyumlu okulda evet ama yine de benim çocuğumdan mı bahsediyorlar acaba hayreti yaşamadım.Tam da Toprak'tan bahsediyorlardı.Evde farklı okulda farklı olan çocuklardan değil şimdilik.Bir dahaki toplantımızda Toprak'ın fotoğrafları bir kaç videosu ve yaptıkları olacakmış ki bizim için çok keyifli bir toplantı olacağa benziyor.Bu toplantıda daha çok onlar sordu biz anlattık.Bir daha ki toplantı da daha çok biz anlatacağız dediler.
Bir dahaki toplantıyı iple çekiyoruz.

Delilik Hali

2011-10-06T21:20:00.004+03:00

Pazartesi günü izinli anne oğlunu okula yolladıktan sonra kahvaltı hazırlar arkadaşına ve görümcesine.Mutlu bir sabahın içinde ohh oğlumu yolladım bugün benim günüm dese de içinden bugün işe gitmedin madem oğlunu da göndermesemiydin acaba birlikte mi geçirseydiniz diye geçirir.Mutlu bir kahvaltının ortasında güzel güzel sohbet ederken telefon çalar.Anne koşar yetişemez.Bakar ki okuldan arıyorlar.Anne geri döner okula telefon meşguldür.Neden aradılar ki acaba diye düşünürken aklından bir kaç senaryo geçer.Telaşlanır.Bu sefer eşini arar.Meşgul.Bana ulaşamayınca onu aradılar diye düşünür.Tekrar okulu arar o sırada eşinin kendisini aradığını farkedip kapatır telefonu.Ama eşine de yetişemez.Tam o sırada halamızın telefonu çalar.Kesin eşim der atlar anne telefona.Değildir.O sırada yaşadığı panik saniyeler geçtikçe gerer anneyi.Telefon çalar,eşi arıyordur.Açar telefonu.Noldu!!! Ne noldu der eşi.Okuldan mı aradılar? Sen nerden biliyorsun der eşi.Eşi soru sordukça annenin gerginliği artar özgür nolmuş söylesene der ve ağlamaya başlar.Ya da eşi toplantı varmış çarşamba günü dedikten sonra ağlamaya başlar.Hangisi daha önce olmuştur bilmiyordur.Telefondaki eş şaşkın,karşımda oturan hala şaşkın,arkadaşı ise herşeyi anneyle yaşamış ağlamaktadır.Anneler deli.Diğerleri şaşkın.
Sakin bir anne bile bunları yaşıyorsa annelik gerçekten bir delilik hali der halamız.
Evet evet annelik bir delilik hali.Bunu okuyunca yadırgama gülme Toprak :)

Mutlu Pazartesi

2011-10-03T18:10:00.002+03:00

Bugün günlerden pazartesi.Sendromsuz olanlardan çünkü bugün izinliydim.Sabah oğlumu ben uyandırdım,ben hazırladım,servise ben bindirdim,arkasından ben salladım.Uyandırdığımda beni gördüğüne mutlu bakan iki göz,canım annem diye beni saran iki minik kol benim oğluma aitti.
Çabucak hazırlanıp inmişiz aşağıya.Beklerken benimle bıcır bıcır sohbet eden günümün en güzel bücürü.Servis ablasına annemle beni beklettiniz diyen günün en bilmiş bayı.Çıkışta almaya gittiğimde öğretmenine annemin gelip alacağını söylemiştim ya bak işte geldi diyen günün en sevimli çocuğu.
Oğlumu gönderdikten sonra fırına yürüdüm.Yolda karşılaştığım oğlunu hergün okula götüren anneyi kıskandım.Sabahın bu serin,telaşlı saatinde ben elimi kolumu sallayarak fırından bir ekmek ve iki kruvasanla eve döndüm.Nescafe yapıp kocamı kaldırdım.Balkonda nescafelerimiz eşliğinde kruvasanlarımızı yerken Toprak'ın sabah yaptıklarını dedilerini konuştuk.En keyifli sohbet konumuz kendisi.Kocamı da yolladıktan sonra ısınmak için biraz playstion da voleybol oynadım.Sonra kahvaltı hazırladım uzun uzun görümcem ve kuzeytanneme.Sohbet ede ede kahvaltı yaptık.Kahvaltı sırasında bir de anne deliliği yaşadım ki onu anlatsam mı bilemedim? Anılarımızın arasında yerini aldı. :)
Sonra duş aldık caddeye gittik görümcemle.Mağaza gezdik,sohbet ettik.Toprak'ı almaya gittik.Evimize geldik.
Her gün yaşayasam beni mutsuz edecek böyle bir gün kırk yılda bir olunca beni çok mutlu etti.Çok iyi geldi.Böyle eslere ihtiyacım varmış.Kendime ait olan.Her ne kadar oğlumu bugün okula göndermese miydim acaba diye geçirdiysem de sık sık içimden."Annelik sürekli duyulan bir vijdan hesabı" bunu plan yaparken unutuyorum,ama planı uygularken tekrar hatırlıyorum.Bir yanım bu vijdan hesaplarını yaparken bir yanım çok mutlu ve huzurluydu.
Oğlumu vaktinde alabilmenin telaşıyla gittik halasıyla aldık okuldan.Bir kız çocuğu bize "benim annem gelmedi,6da gelebiliyor beni almaya"dedi.Hem de tam 3 kez söyledi.Çok üzüldük.Halamız şimdi anladım neden vaktinde almak istediğini dedi.Annelik delilik hali.Anne olmayan biriyle takıldığım zaman daha iyi anlıyorum bunu.

Not:bu yazı ptesi yazılmış ama ancak tamamlanabilmiş bir yazı.Daha yazacaklarım var.İlk veli toplantımız ve kahvaltı da yaşadığımız anne deliliği.Bu anıyı Toprak'ın anne ne delisin deme riskine rağmen yazacağım.

Böyle bir kuyrukla ne yapardın?

2011-08-22T12:18:00.010+03:00

Bir cumartesi gittik kitapçıya.Bu kitapla birlikte bir kaç kitap daha aldık.Kitapçıya gitmek orada zaman geçirmek oğlum ve benim için çok eğlenceli bir etkinlik haline dönüştü."kitapçıya gidelim mi nedersin?" dediğimde havalara uçuyor.Onun havalara uçması beni de havalara uçuruyor.Kitapçıya giriyoruz istikamet çocuk kitapları.Kitapları alıp alıp çocuklar için konulmuş olan masa ve sandalyeye yerleşiyor.Orada inceliyor,bana gösteriyor,bunu mu alsak şunu mu alsak diye karar vermeye çalışıyoruz.Bakıyorum bazen dalıyor bir kitaba hoop kendime kitap bakıyorum.Farkedince durumu tıpış tıpış dönüyorum.Bazen daha büyük yaş grubu kitaplarına bakıyorum.Hayal kuruyorum bunları kendi okuyacak,bize anlatıcak,üzerine konuşacağız diye.
Bu kitabı aldık,kitapçıdayken çok ilgisini çekmiş gibi değildi.Eve geldik okuduk.Kelimenin tam manasıyla hastası oldu.O günden beri her fırsatta bu kitabı okuyoruz.Akşam hangi kitabı okursak okuyalım illa bu kitabı da okumalıyız.

Önce hayvanların kuyruklarınıı görüyoruz.Sonra bu kuyrukların hangi hayvana ait olduğunu tahmin etmeye çalışıyoruz.Ve bu yukardaki sayfayı açtığımızda kuyruklarını ne için kullandıklarını okuyoruz.Bunu burun,kulak ve gözler içinde yapıyoruz.En arka sayfada da bu hayvanlar hakkında kısa kısa bilgiler var.Hiç bilmediğim hayvanlar var içinde.Hem okuma,hem öğrenme,hem tahmin oyunlarıyla eğlenme birarada olduğu için belki bu kadar çok sevdi.Ayrıca içinde hayvanların olduğu kitaplar her zaman favorisi olmuştur.

Dün anneannesine giderken hangi oyuncakları götürceksin çantana koy dedim.Baktım bu kitabı sığdırmaya çalışıyor.Sadece bu kitabı alacakmış yanına.Orada da mı diye düşünmüştüm ama ordayken dedesine okuttu.Büyüdükçe daha güzel ilişkiler kuruyor.

babam ve oğlum

Kuşku Yerini Mutluluğa Bırakınca!

2011-08-12T15:14:00.001+03:00

Tatil köyüne vardık.Odamıza koyduk bavulları giydik mayoları doğru havuza.Tatil boyunca denize sokamadık Toprak'ı.Denize girmeyi bırak kumsala adımını atmadan.Oyuna getiririz de kendini denizde bulur korkusu vardı sanırım.İlk başlarda bu duruma üzüldüysem de amaan dedim nasıl mutluysa öyle olsun.Nitekim çok mutluydu havuzda.Çocuk havuzuna kolluksuz büyük havuza kollukla girdi.Banyoda başından su dökülünce olay çıkartan çocuk havuzda kafasını soktu çıkardı soktu çıkardı.Çocuk havuzunda suyun üstüne bırakıyordu kendini yüzüstü.Büyük havuzunda kolluk olmasa suya dalacak.Tabii bu keyfin birde bedeli vardı.bol bol havuz suyu yuttu.Ve saatte bir havuzdan anneee çişim geldi diye çıkıyordu.O kadar su yutmuş olmalı ki bir kaçında wcye yetişemedik.Neyseki havuzda yapayım kimse çakozlamaz nasılsa gibi bir çakallık yapmadı.Çocuk işte.

bol bol arkadaş edindi.

Hergün bir dondurma yedi.Sınır koyduk.Hergün yiyebilirsin ama bir tane.

Yüz boyattırdı.Abarttı sırt boyattı.

Dans etti. Eğer annesi de bu dans oyunlarına dahil olursa kovdu.Sen yerine geç dedi. :))

Kaz ve ördekleri seyretti.Yanınlarına gittiğinde kaz kardeş Toprak'ın üzerine yürüyünce koşup geldi.Bir daha da yaklaşmadı.

Ata bindi.

Tiyatro izledi.

Parkta oynadı

Her öğlen şezlongda ağaç altında uyudu

Saat 12-16 arası ağaç altında uyumanın dışında aktiviteler yapıldı,kitaplar okundu.

Tatilde ne aktivitesi demeyin o saatlerde havuzdan uzak tutmanın yoluydu.Çok da keyif aldı.

Toprak tüm bunları yaparken siz naptınız derseniz.Biz oğlumuzu seyrettik ve bundan çok keyif aldık.Kendimize çok da haksızlık etmiyim bilimum animasyonlara katıldık.Yedik içtik.Yattık,uzandık.İnanılmaz ama bir kitap bitirdim.Elif Şafak İskender.Hem dinlendik hem eğlendik.

Eşim otelin anı defterine "kuşkuyla başlayan bir hikayenin mutluluğa dönüştüğü bir tatildi" diye yazmış.İşte tatilin özeti.

Yollara düştük,düş gibiydi....

2011-08-09T11:58:00.014+03:00

Pazar günü başlayacak olan tatilimiz, cuma günü eşimin hadi yarın sabah yola çıkalım biryerlerde kalır sonra geçeriz Gümüldür'e demesiyle başladı.Eşim bu cümleyi kurdu ben hemen bavulları hazırladım.1saat sonra hazırdık.Ertesi gün erkenden düştük yollara.

Yine düştük yollara yollara
Yine aştık dağları dağları

Arabada çalan cd'de çalmaya başladığı an oğlum "anne bak bizim şarkımız çıktı.birlikte söyleyelim" diyor.Uzun yola çıkmışız üstelik tatile gidiyoruz.Cd'de çalan şarkılara eşlik ediyoruz."baba sende söyle" diyor.Anne baba çocuk olmanın keyfini yaşıyor(uz).Oğlumuz büyümüş artık keyifli zamanlar yaşıyoruz.Biraz daha büyü rock konserine gidelim diyorum.Hayal ediyorum büyümüş oğlum,boyuma yaklaşmış,beraber kafaları sallıyoruz,eşlik ediyoruz şarkılara.Şu hayatta çocuğunun büyümesi kadar hiç bir şey keyif veremez gibi geliyor o an.

Molayı susurluk'ta veriyoruz.Çünkü biz burda mola vermeye bayılırız.Susurluk ayranı ve tostu.

Tekrar düşüyoruz yollara.Ayvalık Sarımsaklı'ya varıyoruz.İlk vardığımızda bir hayal kırıklığı.Sabah erkenden uyanıyoruz.Soluğu kumsalda alıyoruz.Deniz bir içim su.

Ne seyretmeye doyuluyor ne yüzmeye.Öğlen olunca tekrar çıkıyoruz yola.
İstikamet Denizatı Tatil Köyü.Onu da yarın anlatıyım.Uzun uzun anlatasım var.Tadı damağımda kaldı.Bir de bloğumuzda hatıra olarak kalsın.

Anne mutlu oldun mu?

2011-07-15T11:56:00.003+03:00

Geçen akşamlarımızdan birinde yine Toprak sınırları zorluyor ya da benim sınırlar küçülmüş ben zorlanıyorum.En iyisi dışarı çıkalım dedim.Kıyafetlerini değiştiriyorum,tabi değiştiremiyorum.Çünkü durmuyor.Oyun sanıyor bunu.O işi zorlaştıracak,ben onu giydirmeye çalışacağım.Sinirlenmemek için uğraş veriyorum.Ya niye uğraş veriyorum sinirlendim göstereyim.
Artık yeter bak çok sinirlendim diye bağrındım.Aaa o da ne? üzüldü. ama anne mır mır bişiler söyledi.İçimden bir yumuşadım tabi ama göstermiyorum.Sonra kollarını açtı yatağındaki tahtalara değdirmeye çalışarak.
"anne bak ne yaptım gördün mü,mutlu oldun mu anne mutlu oldun mu"

nasıl mutlu olunmaz ki?

Dondurmam Kaymak

2011-07-13T13:06:00.002+03:00

Dün sahile giderken Toprak dondurma istedi.Normalde yaşar ustadan alırız dondurmamızı ama geçmiştik yaşar ustayı.Sahildeki dondurmacıdan aldık.Hani şu dondurmayla külahın bir türlü bulaşamadığı dondurmacılardan birinden.Adam koydu dondurmayı külaha, uzattı Toprak'a.Toprak tuttu külah elinde dondurma yok.Anlayamadı önce yanlışlıkla filan oldu sandı.Biz biraz kıkırdayınca anladı bişeyler döndüğünü.Adam bu sefer iki külahı içiçe koyup dondurmayı uzattı.Toprak tuttu külahı adam hooop çekince elinde yine boş külah.Toprak o noktadan sonra koptu.O gülüyor biz gülüyoruz,o gülüyor biz gülüyoruz.Gülmekten konuşamıyor.anneeee dondur diyor gülüyor.Nasıl old diyor gülüyor.Allahım bu kadar bulaşıcı bir gülme krizi olamaz.Karnıma ağrılar girdi.15dk güldük buna.Dondurmasını yiyemedi gülmekten yani o derece.Sonra sustu ama aklına geldikçe güldü güldü.Anlattı bize.Anne nasıl yaptı adam,boş kaldı külah diye diye anlattı.
Normalde çok sinir bozucu bulduğum bu gösteride çok eğlendim.Toprakcım iyiki varsın.

Toprak Büyüdü

2011-07-08T13:10:00.005+03:00

Çok uzun zamandır yazmıyorum.Sevgili Kuzeytanannem de sürekli yaz diyor bana tamam diyorum ama yazmıyorum.cık cık.üstelik de ocaktan beri yazmıyorum.Haliyle Toprak büyürken blogum oldu sana Toprak büyüdü.

3yaşını geçti Toprak.Epey büyüdü.Yatakta uyurken bakıyorum artık o yatakta bir çocuk yatıyor.Büyüdü yaaa deyip duruyorum.Bebekken kolunu kaldırdı, oturdu, güldü, emekledi, yürüdü, hopladı,anne dedi baba dedi sevinecek yeni malzemeler olurdu elimizde.Şimdi bu gelişimler yerini şaşkınlıklara bıraktı.Ne dedi biliyo musun diye başlayan cümleler,ne yaptı ya pesss diye hayret etmeler girdi hayatımıza.

Bugünleri görebilecek miyim acaba dediğim günler geldi.Bir cafeye gidip karşılıklı oturup birşeyler içiyoruz bir yandan konuşuyoruz mesela.Vay bee oluyorum.Toprak'ın totosunun sandelye yüzü görüyor olması büyük gelişme.Sonra geçen ay sinemaya gittik,yanyana koltuklara oturup ayaklarımızı uzatıp filan çok keyif aldım.Tembel miyim neyim oturmalı aktiviteler ilk aklıma gelen.Yok Tembellik değil valla yorulmuşum 3 senedir koş allah koş biraz oturalım dimi?

Bisiklet aldık.İki tekerlekli,yandaki tekerlerle dört ediyor.Ben nasıl büyük bir heyecanla aldıysam bisikleti, O da bir o kadar sıradan her zaman ki gibi bana yeni bir şey alınıyor edasıyla heyecansızdı.Özgür çok dedi bana,bekleyelim;önce o istesin,heves etsin.Öyle ya küçükken bisiklete hemen ve kolay sahip olamayan bir annenin duygularıyla heveslenen bendim.İlk başta bir hayal kırıklığı yaşamış olsam da arada bisiklete binmek istiyorum tekliflerine seviniyorum.Kuzey'le geçen akşam ki bisiklet sefasının tadı damağımızda kaldı.

Keyifli zamanlarımızın dışında sıkıntılı zamanlarımızda var elbet.Kendini çaresiz hissettiğin.Bir çocuğun elinden oyuncağını aldığı zaman misal yada bir çocuk Toprak'ın elindeki oyuncak için ağladığı zaman.Eve girmiceeemmm ben,gitmek istemiyorummm diye ağladığı zaman.Elinizde torbalar kapının önündesiniz eve atmak istiyosunuz kendinizi toprak bücürü yanımda ayak diriyo eve girmiceemmm bahçede oynıcammm.Sabır çeke çeke ortasını bulmaya çalışıyoruz.Kimi zaman onun dediği kimi zaman benim dediğim oluyor.Neyseki sakinleştirmesi eskiye nazaran daha kolay.Uzun konuşmalar yapıyoruz.Tamam annecim birdaha yapmıcam söz veriyorum diyor.Ama bu sözünü çabuk unutuyor.

Bu paylaşma konusu çetrefilli bir konu.Hep kafamda.Sanki biz büyükler paylaşmayı ne kadar biliyoruz?Ama gidip birinin elinden kapıp kaçmıyoruz.İstemeyi öğretmeli vermek istemiyorsa karşı taraf bununla başetmeyi öğrenmeli.O da olur heralde.

3yaşına bastı basalı bana bir rehavet geldi.O da olur rehaveti.Oysaki 3yaşından önce ne kadar kasmışım kendimi.Kendi uyumalı,emziği ne zaman bırakıcak,tuvalet alışkanlığını nasıl edinecek,uyku saatleri vs herşeyi takmışım kafayı.Amaan hepsi halloluyormuş işte.Şimdi kardeşimin bebeği oldu.Aynen o moddayım.Kucağa alışmasın diyor yaa alışsın nolcak kaç ay taşıcaksın ki zaten büyüyor kucağına bile gelmiyor.Emzik vermesek mi nasıl bırakıcak diyor.Bırakır bırakır hiç dert etme.

Yemek konusuna hala takığım tabi.Ama kakalamak suretiyle yemediklerini de yediriyorum.Köftenin içine koyduğum sebzeler,kreple yedirdiğim yumurtalar rahatlatıyor beni.O da olacak heralde.

Yüzmeye başladı.Nasıl hevesli nasıl istekli gidiyor.Gidip izleyemedim ama fotolarda pek mutlu.Enerjisini atıyor kurt gibi acıkıyor,iştahında belirgin bir artış oldu;bunu havuza mı bağlamalı bilemedim.Sanki Toprakı sakinleştirdi.2gün havuza 3gün okula gidiyor.Anneannemiz çok yaşa!

Eylül de okulunu değiştiriyoruz.Yeni okulunu sevmezse,alışamazsa kaygılarımız olsa da yeni bir başlangıç heyecanı da var.

evlilik yıl dönümümüz

2011-07-01T16:14:00.003+03:00

Bugün evlilik yıl dönümümüz.Bunu saat 15.00de hatırladım.Hatırlayınca da mutlu oldum niyeyse.Yani beni bilen bilir daima şikayet ederim kocamdan.Anlatırım da anlatırım.Hep ilgi isterim o da pek göstermez.Sever ama beni bilirim.Böyle romantik şeyler yapmayı beceremez.Elinden gelmez.Ne biliyim ama öyle bişi yapar ki bilirsin ki seni seviyor.Bir de böyle seviyorum ölüyorum aşığım pozlarına girmez hayatta.Sadedir o.Çaktırmaz ama kendini ele verir bazen.Böylesi daha mı güzeldir daha değerlidir bilmiyorum.10yıldır biz böyleyiz.5yıldır evliyiz.Zor zamanlarımız da oldu herkes gibi.Hep süperdik diyemem.Ama ne olursa olsun ne yaşarsak yaşayalım yanyanaydık.Nice yıllarımız olsun.Anılarımıza anılar katılsın.
Toprak Büyürken ben bu adamla Topraka bakıp Toprak'ı konuşmaya Toprak'ı anlatırken bu adamın gözlerine bakıp benim gibi hissettiğini görmeye bayılıyorum.En güzeli de Toprak'a baktığı gibi bana baktığında eriyorum.
Hey Özgür adam seni seviyorum.

Balıkçılara imrendim bu sabah

2011-01-13T10:09:00.002+02:00

Deniz bugün dalgalı ve hırçın mı yoksa durgun dupduru mu diye düşünen balıkçılar gibi uyanır her sabah Toprak'ın babası;Toprak bu sabah nasıl uyanıcak diye düşünür.Önce kendi hazırlanır,sonra oğlunu kaldırır tuvalete götürür,giydirir,balık yağını içirir,hastalık yakasını bırakmadığından ilaçları da olur çoğu zaman onları içirir,ayakabılarını giydirir çıkarlar.
Tüm bunlar her zaman güzel güzel tıkır tıkır işlemez.Böyle zamanlarda hırçın dalgalarla savaşarak geçer sabahları.Okula teslim ettiğinde bir ohh çektiği günler olur.Bazen de tadından yenmez.

Bugün yine 6.30'da uyanıp hazırlanırken henüz aydınlanmamış bir sabah da gözgöze geldik Toprak'la.Baktı,baktı sonra babasına baktı,babasına yanaştı yattı.üstünü örttü babası.ohh dedim içimden artık ağlamıyor benim işe gitmeme alıştı.Beş dakika geçti geçmedi birden doğruldu bana baktı.
"anne beni okula götür"
"ama ben işe gidicem.daha çok erken.uyu baba seni götürücek"
ve birden ağlamaklı sese döndü yumuşacık sesi
"anne sen götür beni okula,hayır anne beni okula sen götür"
anlamaya çalıştım tam olarak nedemek istediğini
"seninle okula mı gelmemi istiyosun?"
"hayır beni okula götür,sen işe git."

Kaygılı gözlerle oğluma bakarken birden bir düşünce aldı beni.Bir şey ifade etmek istiyor.Hergün babasıyla paylaştığı sabahı benimle de paylaşmak istiyor.

Yatırdım tekrar bak hava hala karanlık yatalım dedim.Yanına yattım.O kısacık anda bir sürü şey düşündüm.Annemin beni okula başladığım ilk günü beni okula götüremediğini mahalledeki çocuklara emanet ettiğini hatırladım.Hiç ağlamamıştım,anne beni sen götür dememiştim.Ama annemle gitmeyi,sınıfa girmeden anneme el sallamayı çok istemiştim diğer çocukları görünce.Bu istek hala hatıralarımın arasında saklı olduğuna göre çocukların bu masum istekleri ne kadar önemli olabiliyor.Belki o da okula annesi bırakan çocuklara özendi.Belki işe gitmeme içerlediğinden bunu bu şekilde ifade etmek istedi.Çalışan bir annenin çocuğu değildim,anlayayabilirmiyim bilmiyorum ama çalışan bir anne olmanın ne demek olduğunu biliyorum.Bu saba okula uğurlamayı istedim,okuldan dönmeden önce ona yemek hazırlamak,kek yapmak,onu evde beklemek istedim.

Henüz aydınlanmamış bu sabah da balıkçılara özendim.Hava durumunu radyodan öğrenen bir anneyim ben.Her sabah eşimi arayıp Toprak'ın bu sabah nasıl olduğunu soruyorum.O da rolünü ezberlemiş hava durumu spikerleri gibi detayları anlatıp bilgilendirmiş olmanın rahatlığıyla kapatıyor telefonu.

Emzirme Reformu Şart

2011-01-01T20:32:00.005+02:00

Sevgili Eylem ve Aklımdakiler mimlemiş beni.Teşekkür ederim.
Blogcu anne Elif ve Çalışan gebe Simgenin birlikte hazırladığı Emzirme Reformu Manifostosu ile emziren annelerin sorunlarına karşı bir hareket başlattılar.Şimdilik onları destekleyenlerin sayısı 2500'ü geçti.Manifosto için bu siteye tıklayın.

(1) Türkiye’de ilk altı ay sadece anne sütü alan bebeklerin oranı sizce yüzde kaç?

En az %50 diye düşünüyordum ama %1,3müş ne yazıkki.

(2) Siz bebeğinizi ne kadar süre anne sütü ile beslediniz?

ilk 5ay sadece anne sütü olmak üzere toplamda 15 ay emzirdim.15. ayda kendi isteğiyle bıraktı.

(3) Kaç ay doğum izni kullandınız?

5hafta doğumdan önce 11hafta doğumdan sonra olmak üzere 16 hafta doğum izni.2Hafta yıllık izin ve sadece 2hafta ücretsiz izin kullanabildim.

(4) Yasal süt izninizi kullanabildiniz mi?

Evet.Günde 1,5saatlik süt izin hakkımı birleştirerek haftada 1gün şeklinde kullandım.

(5) Emzirdiğiniz ya da süt iznini kullandığınız için iş yerinde mobbing (tepki, işi bırakmanız için baskı) ile karşılaştınız mı?

Hayır karşılaşmadım.Ama şimdilerde şirkette süt izinlerinin birleştirilmesiyle ilgili bir tepki görüyor süt iznini kullanan anneler.Günde 1,5saat kullanılmasını uygulamaya koymayı düşünüyorlar.Ki bu uzakta oturanlar için çok olumsuz bir uygulama.Normalde servisle gelirken 1,5saat geç yada 1,5saat erken çıkıcak olanların zamanlarının büyük kısmı yolda geçicektir.Süt izninin bir anlamı olmayacaktır.

(6) Bebeğinizi toplum içinde, dışarıda emzirmeniz gerektiğinde sıkıntı yaşadınız mı?

Yaşamadım ama bu benim rahatlığımdan kaynaklanıyordu.Normalde başkasının yanında giyinmekten bile çekinen ben anne olduğum andan itibaren bu konuda inanılmaz bir rehavete girdim.Öyle ki herkesin yanında emzirebilirdim.Sadece insanların bakışlarını kaçırmalarından,rahatsız olmalarından,çekinmelerinden dolayı dikkatli davranmaya çalıştım.

(7) Emzirme konusunda desteğe ihtiyacınız oldu mu? Gerek emzirme danışmanlığı, gerekse psikolojik olarak yeterince destek bulabildiniz mi?

Kesinlikle desteğe ihtiyacım oldu.Gerek göğsümdeki yaralar,gerek sütün azalmaması ve arttırılması için yapmam gerekenler gerekse de kaç saatte bir emzirmem gerektiği ve bunun bebeğim için yeterli olup olmadığı konusunda internete başvurdum sık sık.Bilmediğim o kadar çok şey vardı ki tüm bilgilere internet ve kitaplardan ulaştım.Psikolojik desteği ise sadece kendimden ve okuduklarımdan aldım.Öyle ki bu konuda beni daha iyi hissettirmeleri için çevremdekileri ben bilgilendiriyordum.

(8) Emzirdiğiniz süre boyunca etraftan “sütün yetmiyor, mama ver, bu çocuk meme emmek için çok büyük” şeklinde baskı gördünüz mü?

Görmedim.Sütün yeterli olduğu konusunda çevremdekileri bilgilendiriyordum sadece.Bilakis neden ağlıyor acaba aç mı emzir sen en iyisi diye bir baskı vardı.Göğsümdeki yaralardan dolayı bu bende baskı oluştursa da emzirmeye devam ettim.2.ayından sonra yaralarım da geçti.Büyüdükçe artık memeden kes diyenler oluyordu,en az 2yıl emzir diyenlerde.Hiç birini dinlemedim.Sadece bebeğimi dinledim.O bırakmak istedi bıraktık.

(9) Emzirme Reformu’nu biliyor musunuz? Sizce Emzirme Reformu neden gerekli?

Evet biliyorum.Türkiye'de annelerin haklarıyla ilgili kanunlardaki boşluklar ve eksikliklerden dolayı çok önemli bir reform.Onun dışında sırf emzirenlerin değil çevresindeki insanların da bilinçlenmesi açısından da çok gerekli bir reformdur.

(10) Emzirme Reformu’nu web sitesinde desteklediniz mi? Destek olmak için www.emzirmereformu.com adresindeki formu doldurmanız yeterli.

Destekledim.

Yukarıdaki soruları yanıtladıktan sonra, veri takibi yapabilmek açısından yazınızın linkini bilgi@emzirmereformu.com adresine gönderiniz.

Epeydir devam eden bir mim olduğu için kimler yazdı kimler yazmadı bilmiyorum.Ama bu mimi sahiplenmek isteyenlere duyurulur.

Tuvalet Alışkanlığı Edinirken Yapılan Yanlışlar

2010-12-23T21:13:00.006+02:00

Çocuğunuzu tuvaletten soğutmanın yolları

1. Zaman belirleyin.3-5gün 1hafta 2hafta gibi.Bu belirlenen zaman içinde bu iş biticek diye düşünün.Böylece sona yaklaştıkça stresiniz artsın,bunu çocuğunuza da yansıtmanız kolay olsun.

2. Bunu kafaya o kadar takın ki sürekli bunu düşünün.Herkesle bu konuyu konuşun.Çocuğunuzla da dahil.Böylece çocuğunuzun bu konuyu hayatınızın sorunu haline getirdiğinizi hissetmemesi mümkün olmasın.

3. Başladığınız dönem hayatınızda bir takım değişikliklerin olduğu dönem olsun.Öyle değişiklikler ki çocuğun psikolojisini etkileyen,huylarını değiştiren cinslerden.Tuvalet alışkanlığında gerilememesi için hiçbir sebep kalmaz.

4. Çok sık tuvalete götürün.Sürekli baskı yapın.Gitmek istemediğinde bile.Kimi zaman oyunu kullanarak,kimi zaman uzun uzun konuşarak ikna etmeye çalışın.Yeri gelince inatlaşın.Bezdirin yani.

5. Hatta bu süreci atlatalım yeter ki modunda her dediğini yapın alttan alın.İyice sapıtmasına destek olursunuz.

Ben ettim siz etmeyin yazısı olsun bu.Hepsini okumuştum oysa.Yapılmaması gerekenleri,yapılması gerekenleri.Neden bütün bu yanlışları yaptım diye düşünüyorum.Sanırım her yerde 1haftada halledilen tuvalet alışkanlığı hikayelerinin yazılı olması en çok etkileyen oldu.Hedefe yaklaştıkça sabırsızlanmam,bunu hem onun başarısı hem kendi başarım olarak görmem en büyük yanlışım oldu.
Bez alışkanlığından tuvalet alışkanlığına geçmekse olay yani bu bir alışkanlıksa eğer bir hedef koymak çok anlamsızdı.Sabır ve zaman gerekliydi.Evet kimi çocuk bu alışkanlığı çok çabuk ediniyor.Eğer internette araştırma yaparsanız bu alışkanlığı çok çabuk kazanan bir çok çocuk hikayesiyle karşılaşabilirsiniz.

1haftalık yıllık iznimde bunu halledebileceğimi düşündüm.Bezi çıkardım.İlk günler sürekli altına yaptı.Tuvalete hiç denk getiremedik.Sonraki günler denk getirmeye başladık.Altına yapma süresi uzadı.İlk günler yarım saatte bir altına yaparken bu süre 2-3saate çıktı.Herşey iyiye doğru giderken ben maddeler halinde yukarda yazdığım
yanlışları yaptım ve sonuç 1hafta boyunca tuvalete oturtamadım.Bezine geri dönmeye karar verdim bu sefer Toprak bezi kabul etmedi.Ve sonunda yaptığım yanlışların hepsini kabullenip sıfırdan başladım.Her çocuğun farklı olduğunu bu süreci de her çocuğun farklı sürede atlatacağını kabul ettim.Hiç bir baskı yapmadım,hedef belirlemekten vazgeçtim,tuvaleti eğlenceli bir hale getirdim(çok sevdiği çıkartma kitaplarından aldık tuvalet kitabı yaptık onları ve bu kitaplarla zaman geçirdik),çok sık tuvalete götürmemeye başladım.Belirli zamanlarda düzenli bir şekilde tuvalete götürdüm çok uzun oturtmadan kalktık her seferinde.Kimini tuvalete kimini altına yaptı.Altına yaptığında hiçbir moral bozukluğu yaşamadan ve yaşatmadan altını değiştirip bir dahakine tuvalete yapalım dedim.Her haftanın sonunda minik adımlar attık.Minik ama doğru adımlarla ilerledik.
Yarın başlayalı 2ay olucak.Şimdi kimi zaman o haber veriyor,kimi zaman ben götürüyorum.Bu kadarmış meğer.Hırs yapmamak gerekiyormuş.Sabır ve zamana ihtiyaç varmış.

Anne oldum veee

2010-12-19T15:03:00.004+02:00

Anne olduktan sonra artık çocuğunuza göre yaşarsınız.Uyku saati,yemek saati düşünülür.Tüm planlar ona göre yapılır.Bu yüzden eski sosyal hayatınızdan eser kalmaz.İstediğiniz saatte uyanma özgürlüğünüz de elinizden alınmıştır.Kafanıza estiğinde sinema,tiyatro gibi aktivitelere katılma özgürlüğünüzde.Arkadaşlarla yapılan spotanelerde.Bu yüzden çocuk olana kadar bol bol gezin öğütleri verilir her yerde.Hayatınızı yaşayın sonra çocuk yapın vs.Elbet bunun doğru tarafları var.Ama birde çocuğun hayatınıza kattığı sosyalleşmeleri düşünüyorum.

Toprak doğdu ben mahallede daha önce konuşmadığım bir çok kişiyle konuşmaya, sohbet etmeye başladım. "Kız mı erkek mi?" "kaç aylık?" "babasına mı benziyor?" vs soruylarıyla çok çabuk sohbet ortamı oluşuyordu.

Blogum da anne olduktan sonra oldu.Bu blog sayesinde ben bir çok anne tanıdım.Bir çok anneyle aynı şeyleri yaşayıp aynı şeyleri hissettim.Onlardan bir çok şey öğrendim.Hepsinin çocuğunu komşumun çocuğundan daha çok tanıdım.Buluşmalarımızda ilk görüşmemiz bile olsa çok iyi bildiğim çocuklardı.ilk tanışma hissini yaşamadım.

Bloglardan duyduğum Nurturia.Hayatıma ne kadar çok anne ne kadar çok çocuk kattı.Hepsini önce yazılarından tanıdım.Çocukları fotoğraflarıyla sevdim.Sonra aktiviteler düzenledik.Eve tıkılmadık.Çocuklu çocuksuz bir çok buluşma düzenledik.Biranda sosyalleştim.Anne olmasaydım hiçbirini tanımayacaktım.Hiçbiriyle hazettiğim sohbetleri yapmayacaktım.Bir annenin çocuğundan bahsetme güdüsünü hiçbir ortam bu kadar güzel doyuramaz bence.Lise çağlarında sürekli sevgilinizden bahsetmeniz gibi anne olduktan sonra da sürekli çocuğunuzdan bahsetmek istersiniz.Ve sizi en güzel anneler dinler.Ancak bir anne sıkılmaz bu sohbetten.Akşamları bir bara gidip biralarımızı yudumlarken saatlerce çocuklarımızdan bahsettiğimizi hiç kimse tahmin etmez sanırım.Biz bunu yapıyoruz ve evimize mutlu dönüyoruz.Şimdi kim anneliğin beni sosyalleşmekten alıkoyduğunu söyleyebilir?

Bu sosyalleşmenin annelliğime katkıları da çok fazla.Hepsinin deneyimleri,okuduğu kitaplar,katıldığı bir seminer,izlediği bir çocuk programı vs. anneliğime ve dolayısıyla bana bir çok şey kattı.Toprak'la ilgili yaşadığım zorlukları beceriksizlik,başarısızlık olarak algılamamayı öğrendim.Kendimi onlarla her zaman daha iyi hissettim.Yaşadığım kötü duyguları onlarla paylaşırken hafifledim.Ve daha yaşanacak daha güzel paylaşımlar var.

Anne olmanın bana kazandırdıklarından biri de Kuzeyim Tanım.Evimizin ikinci çocuğu.Annesiyle ve babasıyla arkadaştık zaten.Ne Toprak vardı hayatımızda ne de Kuzey.Ama Toprak da Kuzeytan da olmasaydı bu kadar yakınlaşabilir miydik bilmiyorum?Ben ne zaman arasam bana destek vermiştir kuzeytananne.Beni sakinleştirmeyi,kendimi iyi hissetmemi her zaman sağlamıştır.Kimi zaman gözleri dolarak benimle aynı tedirginliği yaşamıştır.Çocuklarımızı biraraya getirip paylaşma kavgalarını,huysuzluklarını,çıkardıkları arızaları her zaman hoşgörebilmenin rahatlığıyla gidip gelebiliyoruz birbirimize.Kapı komşumuzun oğlu gibi,Toprak'ın mahalledeki en yakın arkadaşı gibi.Her zaman kapısını çalabileceğim,çat kapı gelebilecek bir arkadaşımız varsa annelik hiç de antisosyalleşmeyi getirmiyor demektir.

2,5 yaş yazısı ve kitap mimi

2010-10-25T18:36:00.003+03:00

Geçen hafta 2,5yaşında oldu Toprak.
Artık daha çok konuşarak iletişim kuruyoruz.Sorular soruyor.Bayılıyorum sorduğu sorulara.. Yemesi için ne versem nerden aldığımı soruyo? yada kitap,dergi,pijema ne getirsem yeni nerden aldığımızı soruyo? babasına gidip bişey desem yada tam tersi babası gelip bana birşey dese ne dedi diye soruyo? meraklı mı ne? ben daha çok gülümsüyorum o soru sordukça.
Bir süredir geceleri yanımıza da gelmiyor.Sabah yatağından uyanıp pıtı pıtı koşarak geliyor anne güneş çıkmış kahvaltı hazırla çağrısıyla.Hazırlamam mı?tabi bu işe gitmediğim sabahlar.Ben işe çok erken kalkıp gittiğim için uyuyo oluyo.Her uyanışında beni soruyormuş.İşe gitti deyince birşey demiyormuş.

2,5yaşındayız neler yapıyoruz?günümüzü nasıl geçiriyoruz?
-Aynı yapbozları defalarca yapıyor.hiç sıkılmadan.her seferinde beni ya da babasını da dahil etmek istiyor.Birlikte yapalım mııı?bi de şirin söylüyo ki bunu... 30lu yapbozlar vardı geçen seneden ohoo bunları 4yaşında yapar filan dediğim şimdi gözü kapalı yapıyor.çocukları hafife almamak gerekiyor.Ya da bu daha çok bu yaş grubu neler yapabilir bilmemekle alakalıdır.

Bir dönem anaokulu müdürlüğü yapan halam her gelen velinin benim çocuğum çok akıllı farklı bir çocuk zaten sizde farkedeceksiniz filan gibi şeyler söylediğinden yakınmıştı.Aslında bu diğer çocukları bilmediklerinden kaynaklanıyor,sanıyorlar ki çocuklar bunu yapamaz demişti.Şimdi ne zaman içten içe çocuğumla böbürlensem bu konuşmamızı hatırlarım.

-Legoları da çok seviyor.takıyoruz çıkarıyoruz.At yapıyoruz.köpek,zürafa,otopark vs. yapıyoruz birlikte bazen de kendi kendine dalıyor oyununa ki hiç ilişmiyorum.

-Bir tutkumuz ki arabalar.Minicik arabalarla oynamayı çok seviyor.Legolardan yaptığımız otopark sırayla parkediyor.Bazen yanyana renklerine göre diziyor filan.

-Son aldığımız minik atları ve jokeyi olan bir takımı var.Onunla da epey oynuyor.

-Bir de aldığımız miki fare ,guffy gibi minik oyuncakları var.onlarla oyun yaratıyor kendine.Oyuncaklarını konuşturmaya başladı.Nasıl hoşuma gidiyor büyüdü galiba diye.Hele bide her oyuncağının annesini merak etmesi var ki..annesi nerde? aydedeyi gökyüzünde gördüğünde de aydedenin annesi nerde,evi nerde,evine gitmicek mi? gibi soruları oluyor.

-Şimdi yazarken farkettim eliyle kontrol edebileceği minik oyuncaklarla oynamayı seviyor.büyük tüylü oyuncakları var mesela hiç yüzüne bakmadı.Büyük kamyonunu bile minik arabalarını taşıması için kullanıyor.Top oynamaya karşı da hiç bir ilgisi yok şimdilik.Bir de resim çizmeye.resim çizelim diye başlıyoruz;bir iki karalamadan sonra bütün kalemleri uzunlamasına yanyana dizip trencilik oynamaya başlıyor,ya da üçgen filan yapıyor.Sanatla işimiz yok sanırım.

-Resim deyince aklıma geldi solak dediğim Toprak sağını da kullanmaya başladı.hangisini daha çok kullanıyor diye dikkat etmeye çalışıyorum hiç belli olmuyor.Yapbozları mesela bazen sol bazen sağ eliyle yapıyor.Yemek yerken de öyle bazen sağ bazen sol el.Seçimini yapamadı heralde.

-Kimi zaman kendi kendine oynasa da yine de her oyuna bizi dahil etmeyi tercih ediyor.İşim var yemek hazırlıcam falan deyince ikna edemezse tek başına oynuyor.

-Bir derdimiz de tv.Arada çizgi film açıyorum.ama o her seferinde şansını deniyor.tv açsana anne lüffen anne.ikna turları.Bense genelde çok huzursuz ve hırçınsa sakinleşsin diye açıyorum.Bakıyorum ki sakinleşti hooop kapatıyorum ilgisini oyuncaklarından birine çekerek.

Bazen çok hırçın bazen kedi gibi bazen neşeden gülücükler atıyor bazen hiç bir şeyden mutlu olmuyor.Çok yemek seçen ama iştahlı.Uyumamak için direnen ama uykuyu seven klasik 2,5yaş çocuğu.Ama o benim oğlum. :)

Bu 2,5yaş beni çok heycanlandırdı nedense 2yaşında bile aynı heyecanı yaşamamıştım.Sanki yeni bir dönem başlamış gibi.Bir yandan da büyüdüğünü ve bu 2,5yılın nasıl çabuk geçtiğini gördükçe yıllar böyle çabuk mu geçicek diye bir düşüncedir aldı beni.Bizimle vakit geçirmek için canatan çocuk bir uyusa da nefes alsam diyosak da biraz da bizimle vakit geçirse diyeceğimiz bir çocuk olacak.

Gelelim Sevgili ve tatlı Başak'ın mimine... Kendisi olmasa son zamanlarda yazacağım yok.Aslında bu mimi cevaplamak için yazacaktım postumu.Birden oğlumu yazmaya başladım.İyi oldu uzun zamandır yazmıyordum.Unutulup gitmeden yazılmış oldu.Sırf bunun için bile teşekkür bir borç bilirim Başak'a..

-Boncuğunuza kitap seçerken en çok önem verdiğiniz kriterler neler?
En çok tavsiye edilen kitapları tercih ediyorum.Ne demişler en güzel reklam tavsiyedir.Bunda da Nurturia'nın katkıları çoktur bana.Bunun dışında çizimlerine,cümlelerin kısa ve sade olmasına,olay örgüsüne ve yayın grubuna dikkat ediyorum.Evet evet benim için yayın grubu çok önemli.Yapı kredi yayınları,Tudem yayınevi,Türkiye iş bankası yayınları,tubitak yayınları gibi yayınevlerinden olması yetiyor bazen.Çok bilmediğim yayınevlerinin kitaplarına otomatik olarak önyargılı bakıyorum.

-Bir kitabın kapak tasarımı sizi cezbeder mi?
Mutlaka.Öncelikle elime alıp incelememi sağlar.

- Çocuk kitaplarının didaktik yaklaşımlarını nasıl buluyorsunuz?
Çok etkili olduğunu düşünmüyorum.Kitabı okutma amacım daha çok ruhunu zenginleştirmesi aslında.Yani didaktik yönü kriterlerim arasında değil.

- Çocuk kitaplarındaki resimler nasıl olmalı sizce? Hikayesini beğendiğiniz bir kitabı ilüstrasyonlarından dolayı almamazlık ediyor musunuz veya tam tersi oluyor mu? Hikayesi uyduruk olan bir kitabı grafiklerine aşık olarak aldığınız oldu mu? Grafiklerde aradığınız temel özellikler var mı? Varsa nedir?

Kesinlikle çok önemli.Şöyle ki biz Toprak'la okuduğumuz her kitapta anlattıklarımın resimlerle örtüşen kısmı çok kalıyor aklında.Keçi kaçmış dediğimde kaçan keçi resmi varsa daha çok ilgileniyor anlattığımla.Başka zaman kitaptan bahsederse resmedilmiş kısımlarından bahsediyor daha çok.Bu açıdan da resimler bizim için çok önemli.Hikayesi uyduruk olan bir kitabu ilüstrasyonlarından dolayı almam.İkisi de bir bütün benim için.

-Çocuğunuzun şu anda en çok sevdiği 3 kitap hangileri? Bu kitapların bir ortak yönü var mı?

1.Baloncu dede ve üç küçük yaramaz: bu kitap hayvanlara düşkünlüğü ve pamuk şekere dönüşen bulutlardan dolayı çok hoşuna gidiyor sanırım.Cümlelerin uzunluğunu saymazsak bence de güzel bir kitap.
2.Erkek çocuklarına resimli öyküler: Aslında bu kitap yaşının üstünde ama halamızdan hediye geldiği için kitaplığımıza yerleşmiş bulundu.Bu kitapta da tek ilgilendiği bir öykü var ; Robotlar yarışıyor.Nedense robotlar çok ilgisini çekti.Yarıştan çok robotlarla ilgileniyor.
3.Kırmızı Elma:Bu kitap çok kısa cümleleri ve resimlerin tüm öyküyü anlatıyor olmasından dolayı Toprak'ın bu kadar ilgisini çektiğini düşünüyorum.Sık sık bu kitabı okutturuyor.

Bu 3kitap geniş zaman diliminde en çok okutturdukları kitaplığımıza yeni giren mutlu suaygırı, yavru ahtopot olmak çok zor ve seninle ben,küçük ayı kitaplarını da çok sevdi.zamanla bunlardan biri bu ilk üçe de girebilir gibi.Yarın taksimde olacağım not aldığım bazı kitaplara inceleyip alacağım.Alıp okuduktan sonra gözlemlerimi paylaşırım.

- Bir çocuk kitabı yazsanız hangi temayı işlemeyi düşünürdünüz, ya da temasız öylesine bir masal mı uydururdunuz?

Bu konuda o kadar beceriksizim ki.İlk zamanlar kendim uydurmaya çalışmıştım ama baktım böyle olmayacak kitap almaya başladım.Ama kendim yazabilsem ; rengarenk bir dünyaya götüren bir masal kitabı yazmak isterdim.Hem ilgi çekicek,hem de mutlu edicek bir kitap.

Benden bu kadar! Damla'yı ve yeni blogerlardan Kanca'yı mimliyorum.ve yazmak isteyen herkesi.

Blogumun top 5'i

2010-10-16T20:44:00.003+03:00

sevgili başak mimlemiş beni günler öncesinden.kendisine ayrıca teşekkür ederim çünkü blogumu o kadar boşladım ki vakit ayırmak için bir fırsat oldu.Şimdi bakalım istatistiklere en çok okunan 5 yazım hangisiymiş.

1- devam sütü : Hey gidi günler.emzirmek ne kolaymış.doyurmak ne kolaymış.Şimdi iki yemek yedircem diye anam ağlıyor.böhüüü

2- adım-adım eğitim seti : ve yaratıcı olamamanın gereği alınan destekler. :)

3- Avatar Toprak : Babaya dair yazdığım postlardan biri.Saçları çıkmazken benzetilen kahraman.

4- Yatır Kaldır : İşte Toprakı kendi kendine uyutmaya böyle alıştırdım.Ne de kolay olmuştu.Büyüdükçe rahatladım diyorum ama o zaman herşey daha mı kolaymış ne?şimdilerde her uyku saati uyumıcaaaam diye ağlayan bir çocuğum var.

5- 34 yaşında bir babanın doğum günü ve ismimizin öyküsü : başa baş gitmiş.ikiside çok sevdiğim postlar olduğu için ikisini birden yazdım..

iyi oldu bu post.hem neler çok okunmuş görmüş oldum, hem de biraz eskilere gitmiş oldum.ben bu postu cevaplamak isteyen herkesi mimliyorum.Bakalım kimler sahip çıkacak? :)

geçici sinovitmiş,ohhh!!

2010-09-21T20:36:00.004+03:00

Toprak'ın antibiyotik tedavisinin sonuna doğru aldı beni bir telaş.Acaba bu hastalık kalıcı olur mu? kalıcı hasarlar bırakır m?neler yapmalıyım bunların olmaması için.Dişçime de bu endişelerimden bahsettim.Hemen çocuk doktoru arkadaşını aradı.Durumu anlattı.Bu konuda uzman bir çocuk doktoru önerdi.Cerrahpaşa tıp fakültesinde prof.Özgür Kasapçopur.Arayıp randevu ayarladık gittik.Bugün aynı sorunla gelen 3. hastaymışız.Toprak hiç sorun çıkarmadan dr.un her dediğini yaptı.Soyduk kontrolünü yaptı.Hastalığın başında yaptırdığımız tahlilleri gösterdik.Korkulacak, endişe edilecek hiçbir şey yokmuş.Rahatsızlığın adı geçici sinovitmiş.Bu sitede bir bilgi var bu hastalıkla ilgili. Bu hastalığı tekrar geçirme olasalığını sorduk.Geçirmeme olasılığı %90 dedi.Çok rahatladık.Toprak'ın çok sağlıklı bir gelişimi olduğunu ve çok keyifli bir çocuğa sahip olduğumuzu söyleyip mutlu bir şekilde yanından ayrılmamızı sağladı.
Doktorumuz adını sorunca Toprak da doktora adını sordu.Özgür deyince babasıyla adaş doktora babasını gösterip "bu da özgür" dedi.Epey güldük.Çocuğunuzun konuşmaya başlamasının en keyifli tarafı bu.Hiç beklemediğiniz şeyler söylemesi.2.5yaşında olunca da gülmemek pek elde olmuyor.

2.5yaşımıza sadece 1ay kaldı.2-3aydır 2,5diyoruz soranlara.Artık ayını söylemez olduk.

2yaşından sonra çocuk yetiştirmek hem daha keyifli,hem daha kolay,hem daha zor oldu.Yemeğiydi,uykusuydu,gazıydı derken başka sorunlar kafamızı meşgul eder oldu.

akut eklem romatizması

2010-09-10T22:44:00.003+03:00

Nurturianın güzel anneleriyle ve güzel çocuklarıyla Özgürlük Parkına gittiğimizin ertesi günü Toprak uyandı ve sol ayağına basamıyor.Parkta o kadar çok koşturdu ki kesin ayağını incitti diye düşündüm.Kesinlikle yürümüyor,yürüyemiyor.Hemen acile gittik eşimle.Dr. baktı kırık çıkıktan şüphelenerek.Ciddi bir düşme olup olmadığını sordu.Kırık çıkık görünmüyor dedi.Yüzünde de alaycı bir gülümseme.Neredeyse numara yapıyor çocuk diyecek.
Eve geldik.Kırık çıkık olmaması bizi rahatlattı.Ağrı kesici verdik.Öğlen oldu hiç bir ilerleme yok.Arada unutuyor yürümeye kalkışıyor pat yere düşüyor basamadığı için.İçimiz rahat etmedi bu sefer devlet hastanesi acile gittik.Aynı kontrol aynı cevap.Belki hafif bir incinme olmuştur.Ağrı kesici verin 3gün içinde düzelmezse getirin dedi.Haa buarada boşuna radyasyon almasın diye de röntgen çekmeyelim dendi.
3günü beklemeden 2.gün ortopediye gitti direk eşim.Hem röntgen çekildi,hem kan tahlili.Röntgen temiz ama kan tahlili sonucu verdi : AKUT EKLEM ROMATİZMASI.
Tabi dr. çok açıklama yapmamış hastalık hakkında yarım yamalak bilgilerle antibiyotik tedavisine başladık.Nurturiadan Neşe Dr. olan ablasıyla konuşmuş bana hastalık hakkında bilgi verdi.İnternette de araştırınca anlayabildim hastalığı.Buraya da yazmak istedim çocuk dr.larının aklına bile gelmeyen olurda sizin yada çevrenizde birinin başına gelirse(ki olmasın) sizin aklınıza gelsin.

"Beta mikrobu olarak bilinen bakterinin neden olduğu boğaz enfeksiyonundan ortalama 1-3hafta sonra gelişen bir tablodur.Söz konusu mikrobun vücudun kendi savunma hücrelerini yanıltarak kendi organlarına saldırmasına neden olmasıyla bu tablo
gelişir.Eklemler,kalp,deri ve beyindeki bazı merkezler bundan etkilenir."

"Çocuklardaki eklem romatizmaları belirtileri yaş gruplarına göre değişir. En çok görülen şikâyetler; oyun çağındaki dönemde çocuğun eklemlerinde şişme, eklemlerini çok rahat kullanamama, eklemleri üzerinde sıcaklık artışı, kızarıklık, eğer dizdeyse aksayarak yürüme ve o eklemi özellikle sabahları çok becerikli bir biçimde kullanamama olarak sıralanabilir. Kendisini ifade edemeyecek kadar küçük olan çocuklarda bunu anneler anlar. Örneğin bezini değiştirirken daha önce rahat olan çocuk, dizini ya da kalçasını oynatırken oradaki iltihaptan dolayı ağlamaya başlar."

"Streptokoklara yönelik antibiyotik tedavisi yapılır. Antibiyotik tedavisinin amacı enfeksiyon etkenini uzaklaştırarak tekrarları önlemektir.

Kalp ve eklemlerdeki iltihabın tedavisi için yüksek doz aspirin ve nonsteroidal antienflamatuar ilaçlar kullanılır. Buna rağmen iyileşmeyen hastalarda kortikosteroidler kullanılabilir.

Hastalara iltihap belirtileri ortadan kaldırılıncaya kadar ve kalp yetmezliği kontrol altına alınıncaya kadar yatak istirahati önerilir. Sydenham koresi tedavisinde nöroleptik ilaçlardan faydalanılır."

Biz antibiyotik tedavisini tamamlamak üzereyiz.Bayramdan sonra kontrole gidicez.Bir tahlil daha yapılacak.Umarım tamamen iltihaptan kurtulmuşuzdur.Ve bundan sonraki herhangi bir boğaz enfeksiyonunda ilk isteyeceğimiz şey boğaz kültürü olacak.Her boğaz enfeksiyonu geçiren çocukta akut eklem romatizması olur diye bir şey yok.Ama biz bir kere bunu yaşadık kalıcı hasarlara meyil vermemek için mikrop tespiti yaptırıp ona göre bir tedavi talep edicez.Umarım bir daha tekrarlanmaz.

Güle güle

2010-09-09T22:15:00.004+03:00

Bugün bayramdı.Toprak'la güzel bir bayram günü geçirdik.çok mutluydu, keyifliydi, neşeliydi.Bayram harçlığı topladı.Oyunçakçıya gidip oyuncak aldı.Oğluma bakarken bugün Nehir hep aklımdaydı pembeleriyle.Olduğun yerde çok mutlu olduğuna inanıyorum.Güle güle Nehir.

Saçılmış bir nar gibi

2010-09-04T23:45:00.003+03:00

Doya doya yazasım var bu akşam.yazıp rahatlayasım var.Su gibi aksın istiyorum hepsi.Tıkanır kalır mıyım yine?yoksa yazıp yazıp siler miyim?

Ayağındaki ağrı dolayısıyla kreşe gitmedin ya anneannen geldi yanımıza.Bir de özlemişsin bir de yapıştın kadına.Herşeyi anneanne yapsın siz karışmayın durumu var.Anneanne mest.nası olmasın uzağa taşındınız beni unutucak diye hayıflanmaktayken,seni de bu kadar özlemekteyken.Bir tek gece uyurken anneanne diye tutturmadın anne yetti.Sonra farkettim ki sen anneannenin ne demek olduğunu keşfetmişsin.Anneanne demek en çoğundan şımarılan,her istediği en kolay yaptırılan,özlemin etkisiyle sabrın sınırları yüksek,yemekleri güzel,gezmesi gezdirmesi bol,eli açık,gönlü açık şeker mi şeker bir kadın.Ehh o zaman keyfini çıkaralım.İlk işe başlayıp da anneme seni bıraktığım zaman hiç aklım kalmamıştı da annemi benden daha çok seversen diye çok korkmuştum.Seni bırakıp işe gittiğime daha çok yanacaktım.Kendimi beceriksiz,başarısız anne hissedicektim sanki.Neyse öyle olmadı.Olsa gerçekten böyle hisseder miydim bilmiyorum?Anneanne buraya geldi de sen ona yapıştın,torun olmanın keyfini yaşadın ya nasıl bir yanılsamaya düşmüşüm dank etti.Sen onun torunuydun benimse oğlum.Nasıl ki annemi babamdan çok seviyorum diye bir şey olmazsa yani elmayla armutu nasıl karşılaştıramazsan anneanne de öyleydi.Babaanne,teyze,hala içinde geçerli bir durumdu.Herkesin sevgisi farklıydı.Daha çok diye birşey yoktu.Anne sevgisi bambaşkaydı,baba sevgisi bambaşka.İki kardeşim var birini birinden daha çok seviyor muyum?hayır.Farklı paylaşımlar olabilirdi,biriyle keyif aldığımı diğerinde sıkıcı bulabilirdim.Birinde güven duyduğum başkaydı,diğerinde başka.Herkes bir renkti hayatta.Toprak bu renklerin içinde büyüyüp zenginleşmeliydi.Bunu anlamam 28ayımı aldı.

Anneannen 3gün kaldı,2gün bizi de yanına alarak evine döndü.Tekrar ailemin yanında 24saat geçirmek değişik bir deneyim oldu.Evliliğimden 2gün uzak olmak da öyle.Uzun zamandır içimde biriktirdiklerimi babama aktarmaya çalıştım.Aslında kusmak isterdim.Sadece aktarmaya çalışmayı becerdim.Aldığım cevap korkunçtu. İnanamadım. Aslında niye inanamadım ki her zaman ki teraneler.Anne olduktan sonra daha da öfkeleniyorum sanki bu konulara.Oğlumun ne hissedeceğiyle bu kadar ilgilenirken ne hissettiğimizle bu kadar ilgilenmemiş olmasına çok hayıflanıyorum.Çoğu zaman anlamaya çalışıyorum.Aslında bunca zaman anlamaya çalıştım.Artık çalışmıyorum galiba.Belki anneliğimin ilerleyen yıllarında ki bu biraz süreceğe benziyor anlayabilirim.Anlamak affetmekle mi olur yoksa affetmek anlamakla mı olur?Şimdi üzerimde taşıdığım bu yükü oğluma da yüklememek en büyük dileğim.

Bir de çocukluk arkadaşım evleniyor yarın.Dün kınası vardı.Çocukluk arkadaşım diye mi bilmiyorum ne zaman yüzüne baksam çocuk ruhunu görüyorum.Evlilik bu çocuk ruhunu hiç öldürmesin,mutlu olsun.

Duygu fırtınasına girdim.Çok yazasım anlatasım var.Oğluma dair umutlarım var.

dokunmak sevmektendir.

2010-08-26T23:21:00.002+03:00

hayat bazen siyah beyaz... o zamanlarda dönüp sana baktığımda gemiler kalkıyor limandan... bir rüzgar esiyor... bir şarkı duyuluyor derinlerden... işte o zaman dönüp dönüp sana bakıyorum... hep böyle güzel kalsan... çocuk... masum... temiz... şeffaf... içten...

bugün konuşurken dokundun bana...
ben : ağaçlara bak Toprak.çok güzel dimi?
sen : evett
ben :sen ağaçları seviyormusun? ben çok seviyorum biliyomusun?
sen: hayıııır sen çiçekleri seviyosun? ben ağaçları seviyorum... (sen derken elinle bana dokundun..ben derken de kendine..)

hani sevdiğin biriyle sohbet edersin o sırada dokunur sana öyle gayri ihtiyari, hesapsız,farkında bile olmaksızın... dokunmak sevmektendir...

tuvalet alışkanlığı 1

2010-08-01T22:21:00.004+03:00

Tuvalet alışkanlığı edinmeye çalıştığımız günlerdeyiz.ikinci günümüz.Bir çok aşama atlattık.Her birinde tahminimden hızlı uyum gösterdi.zorluk yaşadık dersem Toprak'a haksızlık etmiş olurum.Ama bu tuvalet konusunda epey zorluk çekicez gibi görünüyor.iki gündür bir arpa boyu yol gidemedik.O kadar uğraştım bir kere bile adabtörüyle tuvalete ve sonradan aldığımız lazımlığa yapmadık çişimizi ve kakamızı.Altımıza yapıyoruz itinayla.Gelince söyle hemen lazımlığa yapalım tamam mı oğlum diyorum.tamam diyor.Altına yaptıktan sonra haber veriyor her seferinde.Bir tanesinde yanındaydım.Duduağımdaki uçuğu farketti.
t-noldu anne dudağına
ö-yara oldu oğlum.önemli birşey değil geçer.
t-krem sürelim krem dedi beni buzdolabına sürükledi.(canım yavrum :) )
gittik buzdolabından kremi alıyordum,Toprak'ın ayaklarına doğru baktığını farkettim.Neye bakıyor diye baktım ki çişini yapıyor.Hani sanki o an farketti o da.Yani çişinin geldiğini anlamıyor mu?
Bir keresinde çiş anne çiş diye yanıma koştu.Bende heyecanlandım çişini haber verdi diye.Hadi hemen lazımlığa oturalım dedim.Meğersem yapmış onu haber veriyor.
Şimdiye kadar hiç sinirlenmedim.Hepsinde sakin en fazla üzgün ifadeler kullandım.Bir dahaki sefere napması gerektiğini söyledim.ama beyhudeee.
Aralıklarla lazımlığa oturtup şarkılar söyleyip oyunlar yapıp çiş bekliyoruz.Beklediğimi bildiği için ağzıyla şşşş (çiş sesi) yapıp yaptım deyip kaçıyor.
Eğer lazımlığa yaparsan sana ödül vericem dedim.Çok sevindi.Şeker dedi.Ödülünü de kendi seçti yani :) tamam oğlum söz şeker vericem dedim.Şeker hatrına oturup denedi.
-yapamıyorum anne yapamıyorum.(acıklı bir sesle) :)) çişi yokken oturursa böyle olur.
gece bezledim.Sabah uyandı belli ki bezinden rahatsız olmuş.Babasıyla konuşuyor.
-baba sen kilot mu giyiyosun.Annemde giyiyo mu?
bu bir aşamaysa böyle bir aşama kaydettik.Akşamüstü dışarı çıkarken bezini bağladım yine.Gelince çıkardım.İtiraz etti.
-Bezim nerde anne.bezimi istiyorum.
Yatarken bağlayalım dedim.Normalde altını değiştirirken zorluk çekeriz rahat durmaz istemez itiraz eder.Şimdi koşa koşa gelip yattı.Oh bee rahat rahat çişimi kakamı yapıcam diyo heralde kendi kendine.
Şimdilik durum budur.Umarım aşama kaydedeceğim postlar çok uzakta değildir.

Günler geçerken

2010-07-04T23:04:00.005+03:00

27 aylık olmak üzere...
Son zamanlarda yazayım diye düşündüğüm çok şey oluyor ama vakit bulamıyorum...
Kısa kısa notlar alıyım en iyisi...

-Artık kesin kanaat getirdim.Toprak solak.Sağ elini de kullansa da sol elini tercih ediyor çoğu zaman ve ayrıca sol elinde daha becerikli.Sağ eline verdiğim kaşığını bisüre sonra sol eline geçiriyor.Zorlama değil denemek için sağ eline veriyorum.Zorlamayı da düşünmüyorum.Solak olmanın avantajları da var dezavantajları olduğu gibi.Bir ara bilgileri toparlayıp yazacağım.

- Son dr. kontrolünde hiç ağlamadı.Dr.la sohbet bile etti.Doktorculuk seti çok işe yaradı.Sırtını dinlicek dedik sırtını açtı.Kulağına bakıcak dedik sesi çıkmadı.Ağzını açtığında ağzına çubuk konulmasına sorun çıkardı sadece.İğne yapıyım diyen doktora yapalım dedi.Evdeki gibi bir tıss sesiyle dokundurmayla olucak sanıyor kuzu :)

- Hırçınlıklarıyla huysuzluklarıyla daha kolay başetmeyi öğrendik anne ve baba olarak.Biz onu büyütüyoruz o da bizi büyütüyor.Bazen sabrımıza ve sakinleştirme becerimize ben bile şaşırıyorum.Evet kabul her zaman olmuyor.Birimiz çok gerilince diğeri kalıyor öteki sakinleşmek için biraz uzaklaşıyor ortamdan.

-Dil gelişimi 2yaşını geçti geçeli son sürat ilerliyor.Nasıl güzel birşeydir onu dinlemek.Yalnız bazen defalarca aynı soruyu soruyor ve her dediğimize mı mi soru eki takarak tekrar ediyor.kaydediyor hepsini yol su elektrik olarak hepsi geri dönücek sanırım.yemicem, uyumıcam, içmicem, yok, o diil,benim kelimeleri ne kadar çok kullanıyor bana mı öyle geliyor acaba.

- Bugün çorap beğendiremedim oğluma.O diil o diil hepsine itiraz en sonunda bitanesini beğendi.bu bu dedi sevinçle.Bende o da rahatladık.Hangi ayakkabıyı giyiceğine ben değil o karar veriyor.bazen ben elime alıyorum bitanesini yok o diil o o diye diğerini gösteriyo.Kendi istediği olacak ya. :)

-Geceleri yanımıza geliyor yatağına gitmeye itiraz ediyor.Bu aralar hasta diye ses etmiyoruz ama artık abarttı.Alışkanlık edindi.Herkes gider mersine biz gideriz tersine.Bu zamana kadar ayrı uyuduk.3,5aydan beri ayrı oda da.Şimdi bizimle uyumak istiyor.

-2aydır masal okuyarak uyuyor.Bu işi o da biz de çok sevdik.Kitapçıya gidip uzun uzun kitapları karıştırıyoruz birlikte.O daha çok renkli kitaplara dalıyor.En son aldığımız yky feridun oral kitaplarına kitapçı da çok yüz vermediyse de şimdi çok sevdi.Baloncu dedeyi özellikle.Kitabı ezberledi bazen kendi okuyor.Tabi öyle uzun cümleler kurarak değil.Kısa bir özet :) Ben okurken de sabırsızlanıp ilerki sayfaları soruyor.Çıngırak düşüyo mu? nerde düşüyo? annesi geliyo mu? :))) yalnız şu canavarları masallara sokmak zorundalarmı? canavalara benzeyen kayalıklar diyo kitapta canavar ne dese ne dicem.Aklına sokmaya ne gerek var kayalıklar diye okuyorum direk.bugün başladığımız benekli faremi gördünüz mü kitabı da çok hoşuna gitti.Kurta taktı kafayı.Daha ilk sayfada kurt nerde kurt nerde?kırmızı başlıklı kız ağlıyooo kurt sepeti kaçırmış diyo yüzünü buruşturarak :)) kıyamam çok etkilendi durumdan.

-Okulda öğrendiği şarkıları mırıldanıyor kendi kendine.Geçenlerde daha dün annemizi söylüyodu.Çok hoşuma gitti.Eksik yarım söylüyor çok tatlı oluyor.

Şimdilik aklıma ilk gelenler bunlar.Aklıma geldikçe yazmalıyım.

Bir pazar günü aile saadeti

2010-06-27T22:56:00.005+03:00

Dün öğle uykusunu uyumayınca akşam 9da uyuyan kuzu sabah 9da kalktı.12saat deliksiz uyuyunca yine öğle uykusu uyumadı.Olsun çok eğlendik hiç uykusuzluk belirtisi görmedik ve akşam 9da uyudu.
Sabah uyandık hep birlikte.Hergün bizi uyandıran Toprak'ı biz uyandırdık bu sefer. Hepimiz erken yatmıştık erken kalktık.Baba ve Toprak bakkala gitti anne kahvaltı hazırladı.Baba çayı demledi.Bizde her zaman çayı baba demler.Hep birlikte kahvaltı ettik.Yumurta ve peynir yemeyen Toprak'a tavada peynirli börek yaptım.Bir önceki gün Kuzeytanın babaanesinden esinlenerek.Yarım dilim kadar yemesi bile içimi rahatlattı.
Kahvaltı sonrası evi biraz toparladıktan sonra havanın serinliğine güvenerek çıktık dışarı.Bağdat caddesine doğru yürüdük.Kitapçı arıyorduk.Karşımıza remzi kitabevi çıkınca giriverdik.YKY feridun oral kitaplarından 3tane vardı.3ünü de aldım.Toprak daha renkli kitaplara bakıyordu benim seçimim oldu ama değdi içeriği çok hoşuna gitti.Okudukça daha da hoşuna gidicektir.
Baloncu dede ve üç küçük yaramaz
Kırmızı elma
benekli faremi gördünüz mü?

İlk kitapla başladık.Ordan çıktıktan sonra sahilde parka uğradık.Biz yeşilliklere serildik.Toprak parka yöneldi.Böyle ortamlarda gözü bizi görmeyen oğlum busefer gözünü bizden hiç ayırmadı.Dönüp dönüp geldi yanımıza.Parktta oynamaktan çok bizim yanımızda geçirdi süreci.Meyve getirmiştim yanımıza meyveleri götürdü.Kuş tüyleri bulup kafama taktı.Sonra baloncu dedeyi okuduk.Özelliklede baloncu dedenin bulutlardan yaptığı pamuk helvalar ilgisini çekti.Aklı fikri tatlı abur cuburda.Parktan ayrılırken de hiç ağlamadı busefer.Vaktini bizimle geçirmek ister gibi bir hali vardı.Yaşar ustadan bir top dondurma yedi.Eve gelince yemek yaptık yedik.Arkadaşım Fatoş geldi.Evdemisiniz geliyorum diye telefon açarak.Böyle aniden gelen misafirinde tadından yenmez hele bu Fatoşsa.Fatoş 2 yaş haline pek uzak Toprakçım lütfen öyle yapmayalım Toprakçım çaya yaklaşmayalım ben çok tedirgin oluyorum tavırlarıyla bizi epey gülümsetti.Nafile çabalar bunlar Fatoşum ilgiyi başka yöne çekme taktikleri işe yarayan. :) Birara Toprak kalemi kağıdı getirdi fatoşa resim çizsin diye ev çizsin mi dedim ev çizsin dedi.Sonradan baktık ki baya ciddi bir çalışma göstermiş fatoşum.Güzel bir ev yapmış eksiksiz.Saklıcaz. :) Anne ilkokul seviyesinde çizdiği için Topraka ilginç bir deneyim oldu.Birara küveti doldurdum içine bıraktım.20dk sonra seslendi 'anne baba nerdesin?' yanında olsak 1saat durur.Demek tek başına keyfi 20dk. :)
Saat 9da uyku zamanı deyince ağladı.Ama bir şekilde ikna ettik.Pes etti.Baloncu dedeyi okudum.Bitti.Bidaha oku dedi.Bidaha okudum.Kitabın ortasında gözlerimi kitaptan kaldırdım.Uyumuş. :)
O an sorsanız dünyanın en güzel şeyi ne diye ben kitap okurken uyuyan oğlum derim. Anne,baba olmak nasıl tarifsiz duygular yaşatır insana.
Balkona geçip biralarımızı tokuşturup oğlumuza içtik.
işte buna içilir. :)

Babası

2010-06-19T22:39:00.006+03:00

Babalar günü yarın.Bu özel günlere sonradan adapte olmuş bir nesiliz.Tam da adapte olduğumuz söylenemez.Yine de günün anlam ve önemine bir anlam katabiliriz bir blog yazısıyla.
Babanı tanıdığımda ne kadar iyi bir baba olacağını düşünmüştüm hep.
Evlendiğimizin 1.yılı henüz bitmişti.Akşam yemeğimizi yerken iş arkadaşının baba olduğu günün heyecanını anlatıyordu.Hem de gözleri ışıl ışıl.Aynı heyecanı yaşar gibi,yaşamak ister gibi,hatta can atar gibi.Cümlesini ortadan kestim.İster misin dedim baba olmak.Nasıl ne zaman kem küm ne demek istediğimi anlayamadı.Anne olmayı hiç bu kadar istememiştim desem gücenir misin?Hatta çocuğum olmasa,olmasın bu dünyaya çocuk getirmeyelim ahkamlarını kesiyordum.Gülücükleri gibi banada bulaştı babanın gözlerindeki ışıltı.Ne zaman kavga etsek ,babana kızsam güldü mü gülümsemesi bulaşırdı hemen.Belki de içimde bastırdığım kendimden bile sakladığım içgüdülerim dışarı çıkmıştı.Babalığa bu kadar istekli oluşu mutlu etmişti beni.Mali müşavirlik sınavlarına hazırlanıyordum.Nasıl olucak önce sınavlarını versen dedi.Veririm ben sınavlarımı sen merak etme dedim.Ve odama gidip doğum kontrol haplarımı çöpe attım.1,5 ay sonra elimde çift çizgiyle babanın yanına gidip yüzünde kocaman bir gülümseme yarattım.Tüm hamileliğim boyunca benimle aynı heyecanı yaşayıp seni yanımıza getirdiklerinde benimle birlikte mutluluk gözyaşı döktü.

Bu sabah erken uyandın beni de uyandırdın.Babana dokunmadık.Dışarı çıktık sabahın güzel saatlerinde dışarda olmak keyiflidir.Hem ekmek,gazete alırız dedim.Sabahın 8inde eve dönerken karşımızda bulduk babanı.O şaşkın ben şaşkın bakıştık.Rüyamda Toprak'ı gördüm dedi.Biran önce yanında olmak istemiş.Anlıcağın kötü bir rüyaymış.Klasik anne babaların kaybetme korkusunun bilinçaltından rüyalara sızma durumu.
Her sabah ben evden çıktıktan yaklaşık bir saat sonra seni uyandırıp altını değiştirip giydirip kreşe götürüyor.Her akşamda seni kreşten alıp eve gelmeme bir saat kala eve gelip biraz seninle oynayıp biraz da yemek hazırlıyor.Ben eve geldiğimde mutlu bir çocuk,yorgun bir baba ve hazır bir sofra buluyorum.Bir çok çocuğa nazaran çok şanslısın ki anneyle yaşayacağın bu durumları babanla yaşama ayrıcalığına sahipsin.Tıpkı benim şimdi gurur duyduğum gibi ilerde sende babanla gurur duyabilirsin.

Karne mi?bu da neyin nesi şimdi?

2010-06-19T00:20:00.003+03:00

Bugün eve geldim Toprak beni bir sevinçle karşıladı ki sormayın.Ayy nasıl dünyalar benim oldu.Kafasını koyuyo omzuma sarılıyo sıkıca.Koklaştık biraz.Sonra eşim dedi ki oğluna hediye aldın mı? ne hediyesi dedim şaşkın.Karne hediyesi dedi karneyi gösterdi. Nası yani 2 yaşında kreşe giden çocuğa karnemi hazırlamışlar.Hiç bir heyecan duymadığım gibi çok da itici geldi bu karne işi.Şimdiden mi başladılar oğlumu değerlendirmeye, katagorize etmeye,yarışlara sokmaya.üzüldüm desem?bildiğiniz üzüldüm karne almasına.Karne almak ve eve gelip babama karnemi göstermek söyliceklerini duymaktan hiç hazetmedim ben okul hayatım boyunca.Karneyi elime uzun süre almadım.Toprak'la oynadık.Elime aldığımda da bakıp bırakmam 2dk sürmedi.hemen hepsi çok iyi diye işaretlenmiş.Çaba gösteriyor ve iyi diye de değerlendirmeler de var.Renkleri tanıma çaba gösteriyor denmiş ki Toprak bütün ana renkleri biliyor.Kıl kaptım ya bi kere bu karne işine."bu karne doğru değil ki bi kere Toprak tüm ana renkleri biliyor" dedim.Eşim güldü.İlkokula başlayınca yandık dedi sen gidip bütün hocaları döversin oğluma niye bu notu verdin diye.Duygumdan bahsetmedim o anda.Hemen kaldırdım karneyi.Muhtemelen bu yazdıklarımı okuyunca anlayacak hislerimi.Bu hissim belli bir bilgiye dayanmıyor açıkçası.Mesela montesorri okullarında karne var mıdır? olmalı mıdır? bilmiyorum hiç.Karneyi duymak,görmek korku yarattı bende.İlerde gireceği yarışı hatırlattı.Uzun bir konu aslında duygumu not ediyim şimdilik.

uyku terörü sizi yaklarsa

2010-06-14T21:27:00.003+03:00

Cuma günü evden işe giderken eşim aradı.
"Toprak ağlayarak uyandı.Susturamıyorum.Dün gece bir şeyi var mıydı?"
Eşim beni ağlıyor diye aradığına göre ciddi bir ağlamaydı.Birşeyi de yoktu dün akşam.Gayet iyiydi.Sabahları da pek keyifli uyanır.En son ne zaman ağlayarak uyandığını hatırlayamıyorum. Rüya görmüş olabilir? belki kolunun üstüne yattı uyuştu canı acıyor ona ağlıyor.Bir şey de söylemiyormuş.Sadece bağırarak ağlıyormuş.10dk sonra tekrar aradı.Toprak şimdi sakinleşti merak etme.Açıkçası kafam takıldı ama çok da üzerinde durmadım.Hatta itiraf ediyim babanın yine pimpirikliliği mi diye de düşündüm?
Cumartesi günü belgrad ormanına gittik.Halası gelmişti Ankara'dan ona da bize de değişiklik oldu.Kuzey tan ve annesi, babası babaanesi birlikteydik.Toprak yine Kuzeyle birlikte ormanda çok mutluydu.Kahvaltı ettik parkta kaydık sallandık.Yürüyüş parkurunda ufaklıklar pusetlerinde uyudu.Bol oksijende mis gibi uyku.
Akşam saat 9da uyudu.9.30da halasıyla balkonda keyif yaparken Toprak ağlayarak uyandı diye eşim geldi.Normalde beni çağırmaz koşarak gittim.Ağlamak ne kelime sinir krizi geçiriyor.Boş gözlerle bakıyor.Ne kucağıma almama ne de dokunmama izin veriyor.Yataktaki yastıkları örtüsünü ayıcığını fırlatıyor.Kucağımıza aldık yine de.Vuruyor,itiyor.Yere indiriyoruz ne yapacağını şaşırmış şekilde sağa sola gidiyor.Bir yandan bağırarak ağlıyor.Banyoya götürdük.Suyla yüzünü yıkıyoruz.Hiç bir şekilde sakinleşmiyor.Salona getirdik.Hareketli ortam biraz kendine gelir gibi oldu.koltuğa oturdu.Yanına yaklaştırmıyor.Giiit diye bağırıyor yaklaşınca.İyice sakinleşince yatağa yatırdım.Uyudu.Neydi bu diye deli gibi internette araştırıyorum.Kabus mu gördü diye.Aynı anda nurturia da yazdım.Esraözlem bizde yaşadık benzer şeyi uyku terörü dedi.Hemen uyku terörünü araştırdım.Gerçekten tam yazılanların aynısını yaşadık.
Çocuklarda Gece Terörü Uyku Terörü ya da Gece Terörü olarak adlandırılan durum çocuklarda özellikle 3-4 yaşlarında sık olarak görülür. Genellikle uykuya daldıktan bir süre sonra oluşan şiddetli ve 45 dakikaya kadar panik nöbeti halindedir. Çocuk çığlıklar atarak uykusundan uyanır, yatağında oturur veya ayağa kalkar. Korku içindedir, şaşkındır, üstündekileri çıkarmak, yastıkları fırlatıp atmak gibi amaçsız hareketler yapar. Bağırır, ağlar anlamsız sesler çıkarır veya konuşur. Kaçma gibi korkulu davranışlar gözlenir. Çocuk uyandırılamaz. Söylenenleri anlamaz, sorulara yanıt vermez, anneyi babayı tanımaz, sakinleştirilemez. Etrafındaki kişileri tanımıyor, duymuyordur. Uyandırılmaya, sakinleştirilmeye çalışılsa da başarılı olunmaz. Taşikardi (çarpıntı), hızlı soluk alıp verme, terleme görülür. Uyku terörü bittiğinde çocuk çok kolay bir şeklide uykuya geri döner. Kaynakwh:

Uyku terörü tıbbi olarak tehlikeli değildir. Anne baba nöbet sırasında çocuğun yaralanmasını önlemek dışında çocukla fazla temas etmemeye çalışmalıdır. Çocuğu yatıştırmaya çalışmak atakların daha da kötüleşmesine sebep olur. Sakin bir şekilde gözlemlemek yeterli olur. Yaralanmasının ve bir kazaya uğramasının engellemek için evde önlemler almak gerekir.

Bu ataklar sık olarak ortaya çıkıyorsa, çocuğun gece korku ve rüyalarına neden olabilecek gündüz olayları dikkatle gözden geçirilmelidir. Gün içersinde yaşanılan endişe, korku, kaygı gibi olaylar bunların zemininde yer alabilir. Bunun yanında dikkat çekmeyen başka olaylar da ruhsal olarak çocuğu etkilemiş olabilir.

Uyku terörü anne ve babalar için yıpratıcıdır. Anne baba hiçbir şey yapamıyor olmak nedeniyle endişeli ve korkuludurlar. Anne Babanın nöbetler sırasında çocuğun yanında olması yeterlidir. Çocuk kendiliğinden sakinleşecek ve uyandığında bu nöbeti hiç hatırlamayacaktır.Kaynakwh:

Çocukta atağın ne zaman başladığı, hangi saatlerde başladığı veya uyuduktan ne kadar sonra başladığı konularında bir uyku günlüğü tutmak ve tipik olarak nöbetin başlayacağı düşünülen saatlerin hemen öncesinde çocuğu düzenli olarak uyandırmak yararlı olabilir.

Uyku terörü sorunu olan çocukların %3’ünde bu durum her gece meydana gelir, %50’sinin ailesinde de görüldüğü için genetik geçişli olduğu düşünülür. Dramatik bir tablo olmasına rağmen psikiyatrik bir bozuklukla ilişkisi saptanamamıştır. Genellikle ilaç vermekten kaçınılması önerilir.

Eğer nöbetler sabaha karşı oluşuyorsa ve havale veya epilepsi krizi geçiren bir kişide olduğu gibi kasılmalar varsa epilepsi kuşkusu ile EEG çektirilmesi gerekir.

Uyurgezerlikle yakından ilişkisi bulunmaktadır. Her iki bozuklukta benzer EEG bulguları saptanır ve çoğu çocuğun ailesinde de iki bozukluktan biri bulunur. Nadiren ileri yaşlara kadar devam eder.

Bizi tanımadığını,duymadığını ve bizden korkabileceğini hiç düşünmemiştik.Uyandırmaya çalışmak da yaptığımız diğer bir hataydı.Umarım bir daha tekrarlanmaz.Eğer olursa da ne yapmamız gerektiğini biliyoruz.Sakin bir şekilde onu uyandırmaya çalışmadan yanında olmamız gerektiğini biliyoruz.Bu durumun ona zarar vermediğini de biliyoruz ki en önemlisi bu.Nedenleri üzerinde durulabilir belki.Neden böyle birşey yaşadı.Gerginlik,yorgunluk,stres,kaygı,endişe bunlardan biri.Her zaman yaşadıklarından çok farklı birşey olmadı aslında.Sadece Kuzeyin arkasından çok ağladı.Sonra da kuzeyin arkadaki arabada peşimizden geldiğini görünce yatışıp koltuğuna oturmayı kabul etti.Belki hiç üzerinde durulmayan bir durum etkiledi.Bilemiyorum.Sık tekrarlanmadığı sürece de sorun yok zaten.Uyku terörü sizi de yakalarsa hiç endişelenmeyin.Biz bilmiyorduk çok korktuk.Şimdi uyuyor.Ben iki akşamdır endişeyle umarım tekrarlanmaz diyorum.Yanına gidip kontrol ediyorum.İşe varır varmaz eşimi arıyorum.Birşey olmadı değil mi?Bugün öğle uykusunda işyerinde yine aklım oğlumdaydı.Bir kaç güne kadar geçer.Ben yine işyerinde saatin 1'i geçtiğini görünce oğlumun uykuda olduğunu düşünüp mutlu olurum.

Annem beni nasıl giydiriyor?

2010-06-08T21:40:00.006+03:00

Sevgili Başak yakın zamanda mimlemişti.Araya emzik bırakma işi girdi derken kaynatmadan geciktirmeden cevaplayalım soruları.

1- Nasıl Giydiriyorum?

Çok özene bezene çok para harcayarak değil sanırım.Daha çok rahat edebileceği kıyafetleri tercih ediyorum.Şimdi yaz geldi.15e yakın penye tshirtü olmuş.Yinede yetmiyor desem.Günde kaç posta o tshirt değişiyor.Ya terliyor,ya üstüne birşeyler döküyor.Sürekli çamaşır yıkar oldum.Ütü meselesini de hemen bunun akabinde cevaplıyım; ütülere yetişemiyorum açıkçası.Bazı ütü isteyen gömlek ve pantolonlar dışında ütü yapmıyorum.Bebekken herşeyini ütülerdim.Büyüdükçe azalttım.Oğlum kızmasın bu konuda üşengeç anneyim. :) Kıyafetlerinde cıvıl cıvıl renkleri tercih ediyorum benim aksine esmer oğluma kırmızı ve lacivert çok yakışıyor.Dün baktım çekmecede kırmızı çoğunlukta.

2- Nerelerden Alışveriş Yapıyoruz?

Haftasonu babayla dışarı çıkmışlardı. Benetton, zeplin, bücürükten yazlıklar alıp gelmişler.Çok da iyi oldu.Ama ben kesin zeplin ve benettona girmezdim.
C&A benim en sevdiğim mağazalardan hem ucuz hem güzel.Şimdiye kadar çok şey aldım hiç pişman olmadım.
LCw çok almadımsa da ara ara aldıklarım oldu.Burası da ucuz ve güzel.
Bücürük,panço,mothercare vs bir çok bebek mağazasının indirim günlerine ve indirim reyonlarına denk geldikçe alıyorum.
Zaranın çocuk mağazasını gezmeye de bayılıyorum.Ama hiç paraya kıyıp da almadım.
Ayakkabı konusunda ise tam tersi düşünüyorum.Her türlü parayı kıyarım yeter ki rahat olsun güzel olsun.Nike, adidas vs markalara bakıyorum direk.Elime alıp eğip büküyorum en yumuşak en hafif en rahat hangisiyse onu alıyorum.Bu hareketli dönemlerinde ayakkabı önemli diye düşünüyorum.
Bu yaz şort tshirt gezicez anlaşılan.Hediye almak isteyenler bazen soruyorlar ne ihtiyacı var onu alalım diye.Eğer Toprak'ı mutlu etsin diyorsanız oyuncak alın diyorum.Kıyafet konusunda anneanne duramıyor.Sık sık birşey alıyor mutlaka.Babaanne de her gelişlerinde ve her gidişimizde mutlaka kıyafet alıyor.Bizim zamanımızda bunlar yoktu çok özeniyorum çocuğum giymedi torunum giysin durumları.Gerçi ben kendi adıma annem beni(benim aksime) özene bezene giydirirmiş.Fotograflarıma bakıyorum cicili bicili kıyafetler saçlar her zaman düzgün hatta abartmıyorum bazen fönlü filan.Bu duruma o zamanki tavrım neydi bilmiyorum ama şimdi hiç de öyle süslü püslü cicili bicili tarzım yok.Spor salaş tarzı kendime daha yakın buluyorum.Toprak da tersi olur mu acaba?Pek öyle sinyaller vermiyo ama bakalım :)
ha birde not olarak ekliyim kreşe her daim eşortmanla yolluyorum.rahat etsin diye.

3- Ütü
bu sorunun cevabını yukarda araya sıkıştırdım.Geçiştirmeye mi çalıştım acaba :)

4- Terlik mi, Sandalet mi?

Şuanda sandalet.Bu sene için daha alamadım.ama şu nikelerin sunray protect modeli aklımda ilk fırsatta alıcam.O minik ve hareketli ayaklardan terlikler fırlar diye düşündüğüm için sandalet tercihimiz.

5- Şapka Sorun Mu?
Hemde nasıl?!! O kafada o şapkayı tutabildiğimiz çok nadirdir.Hele kepli olanlar hiç durmuyor.Ama kenarları geniş olanları havaya kaldırarak ve unutturmaya çalışarak bisüre tutabiliyoruz.Kışın da tam tersi şapkayı gönüllü takıyor.Ben unutsam kendi istiyor.Atkı ve eldiven dahil :)

6- Mayo Kullanıyor Muyuz?

Mayo değilde geçen yaz hug.gies swimmerslarını kullandık.Ama eğer kakasını yeni yapmışsa bazen mayoyla bazen de cıbıl dolaştı.Bu bezler her ıslandığında değiştirilmesi gerektiği için zor oluyordu.ama sudayken güzel bir çözüm.

Şimdi gelelim mikrofonu kime uzattığımıza geleceğin metroseksüel erkeği Kuzey Tan'a , Ardanın annesi Burcu'ya, Tibetin annesine , yeni blogger çınarın annesi halama ve defnenin annesi füsuna.
Kolay gelsin hepinize.

emziğe veda

2010-06-05T23:42:00.003+03:00

Anne olmak bazen ne kadar da zor...
Emzik bıraktırma safhasındayız.Dün akşam uyku ritüelinde çok keyifliydi.Emziğini sormadı.Yatağa birlikte yattık.Bende uydurduğum 10yakın masal anlattım.Masal uydurma konusunda çok beceriksizmişim onu da anladım.Biraz büyünce ya anne böyle masal mı olur dicek çocuk? :) napıyım içinde cadıların kazanların olduğu, insanların iyi kötü diye keskin bir şekilde ayrıldığı, kötülerin birgün kaybedeceği iyilerinse elbet kazanacağı ve mutlu sona ereceği masalları anlatmak istemedim.İstemiyorum da.Güzel masal kitapları araştırmak lazım.
Bu keyifli halinden ve emziğini istememiş olmasından fırsat bilip emziği vermemeye karar verdim.Hiç zorlanmadan bir yarım saati geçirdik yatakta.sonra çıktım seslendi babası gitti babasından emzik istemiş.Ben gittim istemedi.Bir süre sonra uyudu.Ohh dedim ne kolay oldu.
Sonra gece iki kere ağlayarak uyandı.Emzik versem hemen uykuya dalacak. Vermedim. Kararlıydım. İçim de rahat iyi bir şey yapıyorum duygusuyla.İlk uyanışında tekrar uykuya dalması 5dk kadar sürdü.Kitaplığını işaret etti.Götürdüm.Bir kitap aldı.Kitabı koynuna aldı uyudu.İkinci uyanışında uykuya geçmesi daha kısa sürdü.üçüncü uyanışı sabaha karşıydı.Yanımıza gelip uyudu hiç ağlamadan.
Öğlen dışarı çıkmıştık.Arabada emziğini sordu uyku saatinde.Emzik yok oğlum kaybolmuş dedim.Bulamıyoruz dedim.Ağlamaklı oldu.Hem zaten sen büyüdün.Emziksiz uyuyabilirsin bence dedim.Ben bunu diyince iyice ağlamaklı oldu.İtiraz mırıldanmaları eşliğinde.Sonra emziksiz uyuya kaldı.Eve varınca kucağıma alıp yukarı çıktım.Tam o sırada uyandı.Babası hemen yatağına götürdü.Uykusunu tam alamamış olmasının etkisiyle huysuzlukla ağladı uzunca.Tekrar uykuya geçemedi.Emzik istedi.Çok içli ağladı.Çok nadirdir içini çeke çeke ağladığı.Baba birara sinirlendi.Çocuk resmen sinir krizi geçiriyor dedi.Hayır dedim kararlı bişekilde.Vazgeçemeyiz artık.Dedim ama içimde fırtınalar kopuyor.Çok sevdiği birşeyi elinden alıyorum.İyiliği için yapıyoruz tamam da nolur emziği geç bıraksa duygusallığı oluşuyor.Anne olmak işte bu noktada çok zordu.Şimdi vazgeçsem olmaz.Güven sarsılır.Birdaha başlamak daha zor olur.Düşünüyorum biri çok istediğim bir şeyi elimden alıyor tamam artık yok diyor.Hayatta bu sık oluyor gerçi dimi? ama bunlar benim annem babam.Niye bana bunu yapıyorlar? anlamaz ki? Annem babam benim için bir emzik bulamıyor mu? off yani tam da günümdeymişim bayağa duygu patlaması yaşadım.

Akşam oldu.Uyku saati.Ritüele başladık.yatağa girdik emzik istedi.Oğlum yok kaybolmuş ya bulamadık ya dedim.Bulalım anne bulalım dedi acıklı ağlamaklı sesle.Gel birlikte arayalım dedim.Birlikte aramaya başladık.Bir yandanda anlatıyorum.Aman canım bulamasak da sen emziksiz uyuyabilirsin nolucak ki sen büyüdün bıdıbıdı.Ben bunları söyledikçe daha da sinirleri bozuldu.Ağlamaya başladı.Tam o sırada kapı çaldı.çok sevdiğim arkadaşım ve çok sevdiğim ablası ve eşi.Nasıl bir sevinç oluştu içimde.Toprak'a destek olmaya çalışıyorum ama ben destek arıyorum aslında.Toprak onları görünce emzik derdi hafifledi.Tatlı getirdik sana gel tatlı yiyelim deyince bi de keyiflendi.Tatlısını yedi.Şirinlik yaptı.Sevindi ilgilerine.Sonra yatağa gittik.Bir iki kere çağırdı beni gittim.Sonra sesi kesildi.Hiç ağlamadan uyudu.

Babası da ikna oldu 2 gün atlattık madem devam edelim dedi.Edicez.Atlatıcaz da.Belki bu atlatıcağımız en basit şey. Memeden kesmek için hiçbirşey yapmama gerek kalmamışti.Kendiliğinden bırakmıştı.Ne kolaydı.Daha neler atlatmamız gerekicek.Onun adına ne kararlar almamız gerekicek.

Anne olmak bazen ne kadar da zor.

bir tatil gününde bir tatil hayali

2010-05-22T21:55:00.003+03:00

Yazasım içimi dökesim var.Bir de tatile gidesim.Ama böyle deniz,kum,güneş üçlüsünün otelde olanından değil.Bir ev de olsa tatilim.Tek katlı müstakil.Sevdiklerime yakın ve mutlaka bahçeli.Oğlum bahçede oynasa.Ben mutfakta yemek yaparken sesi gelse.Yemeğin pişmesini beklerken yanına gidip oyununa katılsam.Yüzüm gülse gülen yüzüne bakınca.Ve o dünyanın en önemli işini yapar gibi elindekilerle uğraşırken dalıp gitsem.Oğlum hayatı nasıl algılıcak diye düşünsem.Yıldırım Türker'in bir ankete verdiği cevaplardan biri aklımda.Mutluluk deyince aklınıza nasıl bir resim geliyor?oğlumla sahildeyim.Uzanmışım.Oğlum bana hayatı anlatıyor ben dinliyorum.Mest olmuştum bu cevaba.
Yemeklerimizi bahçemizde yesek.Sevdiklerimiz gelse.Çocuklarıyla oynasa Toprak.İş düşünmesem hiç.İş diye bir şey olmasa uzun bir süre.Dinlensem,arınsam.Kitap okuyacak zamanım olsa.müzik dinleyecek.Sahile gitsek sık sık.Denizi seyretsek.Akşamları yıldızları seyretsek.Akşam yorgun düşüp de uyuduğunda oğlum babasıyla çayımızı içsek.O başka oda da ben başka odada bilgisayara girmek yerine otursak karşılıklı sohbet etsek.Gerçek bir sohbet. Kitaplardan, şairlerden,yazarlardan konuşsak ve en çok oğlumuzdan.Oğlumuzun nasıl bir insan olmasını istediğimizden bunun için ne yapabileceğimizden.Mutlu olsak.
Bu hayale daha birsürü şey eklenebilir.Bahçeden toplanan sebzeler,ağaçlardan toplanan meyveler, komşunun tavuklarının yumurtaları ve bahçede bir köpek ve hatta Toprak'a bir kardeş.Gidilecek yerler yürüme mesafesinde.Ben tatil hayali mi kurdum yaşam hayali mi? Böyle bir yaşamda hiç fena olmazdı değil mi ama?

Kreşli Günler

2010-05-17T21:51:00.002+03:00

Kreşe iyice alıştı.İlk zaman koşarak gitmişti çocukların yanına arkasına bile dönüp bakmadan.Sonra sonra kreş kapısına varıp da babası arabayı parkedince dudaklar büzülmeye başlamış.Baba sonradan anlattı bana ama içli içli de ağlamış.3.günün sonunda arabayı parkedince yine dudaklar büzülünce baba oturmuş uzun uzun konuşmuş oğluyla.İlk ciddi baba oğul konuşması.
Oğlum şimdi sen kreşe gidiceksin arkadaşlarınla oynıcaksın.Ama ben seni akşam gelip alıcam.Ben seni ne zaman bıraktım da almadım.Sen şimdi git öğretmeninin yanına güzel oyunlar oyna akşama görüşücez.
gibi cümleler kurmuş.Bizim adam gözünü babasının gözünden ayırmadan dinlemiş.Sonra ağlamadan gitmiş kreşe.Ve üstelik sonraki hiç bir gün ağlamamış.Çocuk deyip geçmemek lazım konuşmalardan nasıl da anlıyorlar.
Kreş öğretmeniyle gittim görüştüm geçen hafta.Uyum sağlamış arkadaşlarına ve ortama.İlk zamanlar oyuncak paylaşım sorunu varken şimdi çok azalmış.Oysa benim olduğum ortamda hala oyuncak paylaşımı sorunumuz var.Kreşe gittiği ilk günden beri öğle uykularını çok düzenli(ki normalde de öyleydi) ve inanılmaz ki emziksiz uyuyormuş.Hiç emzik istememiş.Çok yaramaz daha doğrusu çok hareketli bir çocuk dedim öğretmen itiraz etti.Hiç yaramaz değil diye.Annem de söylüyor sen varken bu çocuk çok farklı diye.Bana bütün nazı sanırım. :)
kreş hakkındaki düşüncelerimiz yavaş yavaş oturdu.Kreşimiz çok iyi bir bakımevi esasında.Eğitim konusunda yeterli değil.Çok temiz bir ortamları var.Bahçelerinde parkı var.Çok güvenilir ve sakin insanlar.Özellikle Toprak'ın öğretmeni çok sakin bir kadın.Çok sevindim sakinliğine ve dinginliğine.İlk zamanlar alışsın diye 3gün gönderdik kreşe ki bu daha çok okuduklarımdan sonra aldığımız bir karardı.Öğretmeni pek katılmıyor buna.İlk zamanlar devamlı gelen çocuğun daha çabuk uyum sağlayıp düzene alışacağını söylüyor.Alıştıktan sonra devamsızlıkların olmasının bir sakıncası yokmuş ama alışana kadar süreklilik gerekiyormuş.Bu konuda çok emin olamıyorum.Kıyamıyorum mu demem lazım acaba?

3-4 yaşına kadar babasının yanında böyle güvenilir insanların yanında olmasını tercih ediyorum.Sonrasında eğitim konusunda daha iyi yerler araştırıp yönlendirmek istiyoruz.Şimdi en önemlisi güven ortamı huzur ve sevgi ortamı.

Eğitim gelicek ardından ki o en korkutucu ve en kafa karıştırıcı konu.Elimizden gelenler ve elimizdeki seçenekler.Tercihler.En doğrusuna karar verme süreci.İstediğimizin ne olduğunu bilmek.Hangisinin çocuğumuza en uygun olduğunu bulmak.
Bebekliklerinde sorduğumuz soruların cevabı çok kolaydı sanırım.Büyüdükçe sorular zorlaşıyor.

Nasıl sebze yedirebilirim diye düşünürken

2010-05-15T22:53:00.007+03:00

Büyüyen oğlum yemek seçmeye başladı.Hülyanın yazdığı gibi aynen sevdiklerini çok güzel yiyor sevmediğini asla yemiyor.Tabi bu durum içimi kemirip duruyor.Yumurta yemez,sebze yemez,çorba yemez.

Tamam et yiyor,pilav makarna yiyor.Meyve yiyor süt içiyor.Ama sebze ve yumurtasız beslenme olur mu?Sabırla bekledim.Ama bir adım ileri gidemiyoruz.Çare aramaya başladım.Hülyanın bezelyelerini görünce kafamda bir ışık yandı.Belki de sebzeleri salçalı soğanlı yapıyorum diye yemiyor diye.Kabaklı makarna yaptım.Makarnayla birlikte küçük parçalar halinde verdiğim kabakları yedi.Üstüne bugün tavukların içine bezelyeler attım onu da yedi.Aa bak yeşil toplar filan deyince de dikkattini çekti.Yumurtayı da sabah krep yoluyla yedi.O yedikçe benim içim rahatlıyor.Takmış durumdayım bu yemek olayına.

Bugün doğum gününe gittik.Sürekli ne yedi hesabı yaptım.O börek yiyor ben içinde peynir var yumurta var iyi iyi diye hesaplar yapıyorum kafamda.Eve geldim babasına anlatıyorum şundan şundan yedi diye içinde şu vardı diye zayıfladı zayıfladı bu çocuk diye söylenen baba gülüyor bana.Lokmalarını mı sayıyosun diye takılıyor.Güldüğü beslenmesine bu kadar düşmem.Alıyor o alması gerekeni merak etme yumurtayı yemesin nolucak etten alıyor zaten proteini diyor.İyi ama yumurta başka et tamam da yumurta da yemesi lazım diyorum.Okuduklarımı anlatıyorum yine gülüyor.Ben mi çok evhamlıyım.O mu çok rahat?Yoksa bir tarafın evhamlılığı mı diğerini rahatlatıyor?

Düştü düşecek pimpirikliliği baba da fazlaca, ben bir o kadar birşey olmaz rahatı.
Kendim bile hayret ediyorum bu rahatlığıma.

babadan anneler günü mesajı

2010-05-08T21:25:00.002+03:00

Merhaba oğlum,
Annen bu bloğu ilerde okuyacağını düşünerek büyük bi heyecanla yazıyo yazılarını. Yarın anneler günü ve bende bu vesileyle bir iki şey yazayım istedim.
Biraz daha büyüyünce göreceksinki her insan için bi tane mükemmel anne vardır. O anne mükemmel olduğundanmı bitanemizdir yoksa bitanemiz olduğun mı mükemmeldir bilmiyorum. Zaten bunun bi önemide yok.
Anneni anne olmadanda çok seviyodum. Ama çoğaldık, sevgimiz çoğaldı, derinleşti. Bizi ilerde çok daha güzel günlerin beklediğine inanıyorum...
Anneni sana anlatmak istemiyorum. Ama mutlaka bişey söylemem gerekirse; sende göreceksin ki senin annen bir melek yavrum

Bu arada tüm annelerin anneler günü kutlu olsun ...

Ben daha 2'yim.Büyüdüm ama büyümedim.

2010-04-29T21:40:00.005+03:00

2 yaşında oldum yaşasın...

*2 yaş sendromu yaşıyor muyuz yaşamıyor muyuz hiç anlamadım.Ahh çok yaramaz diye hayıflandığım günlerin ardı hep aaa büyüyor mu sanki duruldu sakinledi oluyor.

*Bazen öyle anlar oluyor ki onu yapmaz desem yapıyor yapar desem yapmıyor.Bana bir kastı mı var?

*İştah bazen açılıyor bazen on takla at tık yok.Sevdiklerini gayet güzel yiyor.Sevmedikleri (ki o kadar çok ki) asla ama asla yemiyor.Makarna,pilav,köfte, patates, tavuk, balık, et hapur hupur yiyor.Sebzelere gelince o minik ağız asla açılmıyor.Sabah Kahvaltımız sadece tatlı şeyler(helva,reçel,kek gibi).Yumurta asla yemediklerinden.Peynir çok ama çok nadir.Süte bayılıyor.Bir de tatlı olan herşeye.Meyvelerde buna dahil.Benim tek derdim sebze ve yumurta.Onlarıda sevdiği şeylere katarak yediriyorum.Ispanaklı börek gibi,sabahları krep gibi.

*Tam bir özgür çocuk kendisi.Pek korkusu yok.Annem beni bıraktı acaba annemi kaybedecek miyim gibi kaygıları hiç yok.Her yerde arkasına bakmadan hızla vınnn.

*Çok hareketli.Hiç durmadığı anlar bilirim.Sn tutsam 3ü geçmez.Alışverişe gittiğimizde çok zorlanıyorum çünkü Toprakın peşinden koşmaktan helak oluyorum.

*parklara bayılıyor.Ama bir tek kaydırak.Eskiden salıncakta severdi şimdi tek sevdiği kaydırak hiç bıkmadan merdivenleri çıkıp kayıyor.defalarca.

*Birara odadan odaya seslendiğimizde korktum deyip yanımıza koşuyordu.Birarada matkap sesine deli gibi ağlıyordu.Şimdi bunlarda yok.Bugün çatal elimden kayıp tabağa çat diye çarpınca korktum sıçradım.Uzun bir süre bana güldü.Anne korktu anne korktu.Bide gülerken elini ağzına götürüyor.Büyüdü de anneyle dalga geçmeye başladı sıpa.Büyük bir şey yaparsa korkuyor.Tabak gibi bir şey kırarsa, Ve bazende Kuzey Tanı korkutup da ağlatırsa biraz korkuyor.Ve hemen geçiyor.

*Kreşe başladığı ilk günler oyuncakları sahiplenmiş.Paylaşmak istememiş.Yaşıtı diğer 3 çocuk Topraktan çekinmişler ilk günler.3 çocuk ayrı Toprak ayrı oynamış.Zarar vereceğinden değil ama ağa modunda olduğundan yaşıtları çekinir genelde Topraktan.Hiç anasına çekmemiş. :) Isırma vurma huyu yok.Çok şükür.Ama birşey engellenirse İtme, istediğini almak için çekme huyu var.Biraz da kuvvetli olunca çekiniyor çocuklar.Ama geçen kuzenini itti oyuncağıyla oynamasını engelledi diye.Kuzeni de gelip suratına bir tane indirdi.Kendisinden 6ay büyük kuzen :) Tabi Toprak şok.Önce durdu sonra ağlamaya başladı.Vurmayı öğrenmese bari.
Bugün kreş öğretmeniyle konuştum.Paylaşım sorunu en aza inmiş.Oyunlara katılıyormuş. Çok uyumlu bir hafta geçirmiş.Aman nazar değmesin.

*Uyku problemi hiç yoktu 2 yaşına kadar.Kurulu saat gibiydi uykuları.Şimdi Akşam dokuzda uyuyan çocuk 10da uyuyor.Öğlenleri de daha zor uykuya geçiyor.Yaşla mı alakalı yoksa parmaklıkları çıkan yatağından inip çıkabilmesiyle mi alakalı tam çakamadım.Ama kreşte sorunsuz 2saat uyuyormuş.

*Cümlelere geçtik.Bayılıyorum konuşmalarına.Kreşi soruyorum.Yemek yedim diyor üç kağıtçı.Annesinin aklı ordadır diye kendince savuşturcak beni.Yada ilk zaman yemek yedin mi diye soruyordum diye söylüyor.Arkaaaş var oynadık diyor bazende.Napıyosun demeye başladı ki çok hoşuma gidiyor bu :) uzun uzun anlatasım geliyor sorduğu soruları.Henüz yolun başındayız tabi hevesliyiz.Sorular sıklaşınca savuşturacak yer arıcaz sanırım.

*Saklanbaç oynamayı çok sevdi.Yanlız sürekli aynı yere saklanıp bulduğunda da bidaaa bidaaa diyor.Kuzey Tanla oynarkende Kuzey Tan nereye saklansa onun yanına saklanıyordu Kuzey Tan da kaçıyordu :)

*Puzzle hastası.Evde birsürü puzzle oldu tek tek çıkarmaya başladım.20lik puzzleları tık tık yapıyor.1-2 kere yapınca hemen ezberliyor.Şaşırtıcı mı?sanırım onların taze beyinleri için çok normal.

*Sanatla uğraşsın diyorum.Parmak boyası aldım.Boyayalım diye.Boyamayı bıraktı.Boyaların kapaklarını kapatıp açma onları sıraya dizme derdinde.Tekrar kutuya dizip tekrar çıkarıp tekrar aynı şeyleri yapıyor.Ama oğlum boya yapıyoruz.Dur anne şimdi der gibi devam ediyor işine.Ara ara denemeye devam edicem.

2 yaş kutlamam

2010-04-28T21:26:00.008+03:00

uzun biraradan sonra merhaba...
birtürlü fırsat bulupta yazamadım... unutulup gitmeden tazeyken anılar yazmalı...
24nisan günü Toprakımın 2.yaşını kutladık... geçen yıl ilk doğum günü olmasına rağmen bu yıl daha bir heycanlı daha bir hevesliydim...sanırım artık Toprakın anladığını düşünmemizin etkisi var.şimdi o güne ait fotograflarını görünce doğum günü deyip heycanlanıyor.Pastasına bakıp üflemeye çalışıyor.
23Nisan günü Nurturia etkinliğine katıldık.Çok keyifli çok güneşli bir gündü.Tabi yaş grubundan dolayı çocuklar biarada oynayamadı ama yine de eğlendiler.Eğlendik. Toprak'ın peşinde koşturmakta annelerle ve çocuklarla tanışma fırsatı pek yakalayamadım.Birdahaki sefere artık.

ordan çıktık yolda uyudu Toprak.Dolaştık dolaştık.uyanınca oyuncak müzesine gittik.Günün anlam ve önemine hitaben.Hemde uzun zamandır gitmek istiyorduk.Özellikle çocukluğuna ait anılarla karşılaşmak çok keyifliydi.

Akşam Kuzey tanımız ile anne babası geldi.Yemek sonrası Kuzey Tan uyudu.1saat sonra Toprak uyudu.Bizde pasta yapmaya giriştik.Pasta konusunda deneyimli kuzey tan anne ve baba bize yardım ettiler.Çok da güzel bir tren pasta çıktı ortaya.Kendilerine yardımlarından dolayı ne kadar teşekkür etsem azdır.Hem renk hem neşe hem de emeklerini kattılar.Bizim için çok güzel bir akşamdı.Ertesi gün oldu.Evi hazırladık.ilk gelen annem oldu.Yaptığı harika dolmalar börekler ve salatalarla.Ardından kuzey tanlar ve Fatoşum geldiler aynı anda.Kuzey tan anne bize kurabiye yapmış Fatoş da tavuk salatası.Nicoleün annesi de patates salatası.Benim birşey yapmama gerek kalmadı.İyiki varsınız.
Kuzey Tanla Toprak bir önceki gün oynamaya doyamadıkları için hemen oyunlara daldılar.Herkes toplandıktan sonra büyük an geldi.Pastayı üfledik.En çok da pastayı üflerken eğlendiler.Birde herkes gittikten sonra Kuzey Tanla saklambaç oynarken.Kuzey Tan anne çok güzel oynadı onlarla.Hem çocuklar hem kendisi hem de biz çok eğlendik.

anneannesiyle :)

Toprakla Kuzey Tan sonunda pastaya dokunabildiklerinde şekerlere saldırırken. :)

Toprak haşta oldu

2010-04-16T15:49:00.008+03:00

Toprakın doğum günü diye evde pasta yapıcaktım çekirdek aile olarak gününde mum üfleyip kutlama yapıcaktık.Eve geldim apar topar hastaneye gittik.Önceki hastalığımızı atlattık sanmıştık atlatamamışız meğer.Kreşe de başlayınca hastalık güzelce ilerleyip yerleşmiş.Dr. önce bi muayene etti.tabi odaya girer girmez ağlayan ve muayene boyunca ağlayan bir çocuktu Toprak.Hemen göğüs filmi istedi.filmi görünce buhar verdi.Toprak hepsinde çok ağladı.O ağlamaktan biz onu zapdetmeye çalışmaktan yorgun düştük hepberaber.Bronşit olmuş.5tane iğne iki de öksürük şurubu verdi.
Bu süre içinde kreşe gidilmicek.Anneanne gelicek.Bizde kalıcak.Haftasonu yapıcağımız doğumgünü organizasyonu ertelendi.Umarım haftaya yapabiliriz.
Bugün işe gitmedim.Toprakla evdeydim.Hasta olduğundan oldukça mızmızdı.Yinede onunla birgünü geçirmek harikaydı.O uyurken dün yapacağım pastayı yaptım.Akşamüstü baba geldi sağlıkocağına gidip 2.iğneyi olduk.Eve geldikten sonra pastayı üstüste üfledik.Sonunda yemek isteyen Toprak tabak tabak diye mutfağa koşunca mum üfleme seronomisi de bitmiş oldu.Daha uzun sürmesini göze almıştık oysa. :) koca bir dilim yedi.Akşama da köfte makarna ve cacık yiyince değmeyin keyfime :)
NOt 1 : Öğlen yazmaya niyetlenmiştim.Toprak uyandı yazımı sabote etti notebook düğmelerine basarak.yazı da silinerek yayınlanmış.3yorumlu boş bir yazı görünce şaşırdım :)

NOt2 : pastanın kekini çarşamba akşamından yapmıştım.Perşembe kreşten erken gelen baba ve oğlu kekten tırtıklayınca kek yamuk oldu.Bide telefonde napıyosunuz diye sordum kek yedik deyince gözlerim açıldı.Hangi keki.Hani dün yapmıştın ya fırının içindeki.Neee.Ama çok acıkmıştı.başkada bişey yemiyodu.ben pasta alırım uğraşma bıdıbıdı.güldüm.Topraktan başkası yeseydi sinirden kudururdum.yamuk olsun nolucak.oğlum kek yemek istemiş :)

Doğum günümüzü böyle geçirdik.Umarım çabucak atlatıp telafi ederiz.

TOPRAK 2yaşında

2010-04-15T11:03:00.005+03:00

Sen bana müjde misin umut musun?
Sen bana vaat misin lutüf müsün?

Doğum günün kutlu olsun oğlum.İyiki doğdun İyiki doğurdum.
Bahar getirdi seni bana.
2.yaşını doldurduğun bugün güneş açtı.
orkidem çiçek verdi.
günler mevsimler geçiyor.Her gün her mevsim bize yeni oyunlarla geliyor.
Sen büyüyorsun.
Hergün yeni birşey öğrenip bize yeni şeyler öğretiyorsun.
hem büyüyorsun hem büyütüyorsun.
seni seviyoruz.
çok.

kreşte ilk günümüz

2010-04-12T21:28:00.004+03:00

Bizim için çok heycanlı birgündü.Toprak kreşe başlıcaktı.Acaba napıcak yadırgar mı? huysuzluk yapar mı? ağlar mı? sever mi? sevmez mi?
Ben erken çıktığım için işlerden de dolayı izin alıp yanında olamadım.
Baba uyanmış hazırlanırken Toprak uyanmış hazırlayıp çıkmışlar.Onlar yolda ben işte yüreğim küt küt atıyor.Baba desen aynı heyecanda.Ve varmışlar kreş kapısına.Kreş öğretmeni çok sevecen karşılayıp Toprak'ımız gelmiş diye kollarını açınca koşmuş gitmiş öğretmenin yanına birlikte içeri girmişler.Dönüp bakmadı bile diyo baba.Ki oturup planlamıştık uzun uzun nasıl ayrılacaklarını.Anlayamadım bile biranda oldu diyo :)
Bizim sosyal böcek girmiş arkadaşların yanına.Toprak'ın yaş grubu 2kız 2erkek 4arkadaş olmuşlar.Ve gün içinde bir çok kez yaptığımız konuşmalarda diğer 3çocuğun Toprak'tan çekindiklerini yani biraz korktuğunu öğrendim.Oyuncakları paylaşmak istemiyormuş.haydaaa oldum.Öğretmen merak etmeyin öğrenicek dedi.Tabi evde kraldı.Herşey onun etrafında dönüyordu.Şimdi başka krallar var.Arkadaşlık,paylaşma nedir öğrenicek.Kahvaltı etmemiş yemekte yememiş.Hiç şaşırmadım.Yemek problemi var mıydı diye sordu öğretmen.Malesef dedim.çok seçici.Meyve yemiş kahvaltı sonrası.Çok seviyor meyveyi.Öğleden sonra aradım uykuda sorun yaşamamışlar uyumuş sorunsuzca.Bunada şaşırmadım.Babası gelmiş 16,30da almaya.Kek yiyorlarmış masa başında.Ben içeri girdim baktı bana hiç iplemedi diyor.Bizde panik bizi istemiş midir sıkılmış mıdır diye? Hadi gidelim dediğinde sorun çıkarmamış.
Eve girdim sevinçle karşıladı beni.kucağıma geldi öpüştük gülüştük.çok mutlu görünüyordu.
Akşam yemek yedik birlikte çok yemese de yedi hiç acıkmış gibi değildi.Bu yemek sorunu nasıl çözülecek bilmiyorum.
Kreşin ilk gününü sorunsuz atlattık.Darısı diğer günlere.

Yatak bariyeri,Banyo maceraları

2010-04-11T22:31:00.004+03:00

Bu akşam 3-4kez yatağından inerken 5-6 kez koridorda bir velet yakalandı.Sırıtarak yanımıza gelmeye çalışırken.10-15kez de sırıtarak yanımızda bitiverdi.
2yıllık parmaklıklar arasındaki hapis hayatının acısını çıkarırcasına sırıtarak eylemini sürdürüyor.
her seferinde yatağına geri götürülüp iyigeceler deyip çıkıldı.Anne baba birbirine bakıp güldü bu duruma.Ne o alışık ne biz buna.
Kendisinin bu gününkü kaçıncı vukuatı bilmiyorum.Uyumadan önce yarın kreşin ilk günü haydi banyo yapalım diye sevinç içerisinde banyoya koşuldu kıyafetlerin çıkarılmasında anneye yardım edildi.Başından su dökülürken kıkırdandı.Ördekler küvette yüzdürüldü.Sulara o minik ayaklar şap şap basıldı.Zıplandı.Ve çıkma vakti gelince kıyametler koptu.Çelik kuvvet ekibi anne baba banyodan birtürlü çıkmak istemeyen Toprak'ı sonunda ağlatarak çıkarıyor.Ağlatmıyım diyorum ama ikna olmuyor.Tatlı dil,başka bir yöne ilgisini çekme taktiklerinin bir işe yaramaması sonucu ağlaya ağlaya giydiriliyor Toprak.Bezini bağlayıp iç badisine uzanırken Toprak banyoya koşuyor 2snden faydalanıp babaya sesleniliyor geri getiriliyor.İç badisi giydirildikten sonra sıra pijamalarda yine kaçıyor banyoya yine geri getiriliyor baba tarafından.Ördek diye ağlıyor sıkı sıkı elinde bırakmadığı ördekleri gösterip.Hasta olucam kaygısı yok ki cıbıl cıbıl ördek yüzdürsün beyefendi anca.Neyse uzun çabalardan sonra banyoyu unutuyor.
10sularında ses kesiliyor.Sonunda uyuyor.Bugünkü savaş bitti.Yarına yeni bir savaş babayı bekliyor.Toprak uyandırılıcak hazırlanıp kreşe götürülücek.Ben iş yerinde naptılar acaba deyip telefona sarılıcam.

Kreşe Başlarken

2010-04-10T22:45:00.005+03:00

Bu pazartesi Toprak kreşe başlıyor.Endişelerimin doruğa çıktı bir zaman dilimindeyim.Ne için?Toprak zaten benden ayrı gerçirdiği zaman dilimini şimdi yaşıtlarıyla geçirecek öğretmenler eşliğinde.Üstelik babasıyla aynı kampüsün içinde.Babası bırakıcak sabahları,akşamları babasıyla eve gelicek.Aynı bahçede ayrılıp aynı bahçede buluşucaklar.Ama anneanneyle olduğu zaman ki kadar güvende hissedemiyorum birtürlü.Yuvadan uçması gereken çocuğunu gönderemeyen anneler gibiyim.
Bu konuda kaç tane yazı okudum sayısını bilmiyorum.Okuduklarımdan vardığım sonuç çocuktan çocuğa değişen bir süreç olduğu.Eğer gitmek istemez 2haftayı aşkın bir direnç gösterirse ertelenmesi gerektiği.Ben oğlumun 2günden fazla göstereceği dirence bile hazır değilim.İçimden bir ses hiç bir direnç göstermeyeceğini söylüyor.Yine de içimi kemiren şeyler var.
İşe başladığımda 3,5aylıktı oğlum.Anneanneye bırakırken içimi burkan tek şey çok özel anlarında yanında olamamaktı.Ama şimdi yaşadığım kaygılar bambaşka.Toprak orda yapılmaması gereken birşey yapınca yada yapılması gereken bir şeyi yapmamakta direnince tavırları ne olur.Onlar beni rahatlatacak şeyler söylüyorlar ama insanın annesine güvendiği gibi olmuyor onlara güven.
Bugün Kuzey Tanlar geldi.Arkadaşlarımıza komşu olduk.Destek olmaya geldiler taşınma telaşımıza.Toprakla Kuzey Tan o kadar güzel oynadılar ki birarada o kadar mutlu gözüküyorlardı ki içime su serpildi.Bizimle geçirdiği zamanlardan daha mutlu ve keyifliydi.Arkadaşa ihtiyacı vardı.Oyun ve arkadaş.Taşınma telaşımıza destek vermeye gelen arkadaşlarım asıl sorunum olan kreşe destek vermiş oldular.Teşekkür ederiz.Ne iyi yaptınız da geldiniz.

Kreşe başlarken
-Pazar gününden hazırlıklar yapılacak.Hazırlıklara Toprak da dahil edilecek.
-Ayrılırken tereddüt endişe yansıtılmıcak,kendimizden emin ve rahat davranılacak.
-Bir ayrılık ritüeliyle güle güle yerine tekrar görüşeceğimiz söylenecek.
-kreşe gitmediği günler kutlama şeklinde geçirilmicek.yaşasın bugün kreş yok bugün birlikteyiz şeklinde bir bayram havası yaşatılmıcak.

okuduklarım arasında özellikle bu yazı beni rahatlatanlar arasında.

Toprakın yatağının parmaklıklarını çıkarmıştık 3gün önce.3kere düşünce gece geri takmıştık.Sabah kalkınca anneanneye şikayet etmiş düştüm ben diye :)
Bizde bugün jokerden yatak bariyeri aldık taktık 2saattir uyuyor sorunsuz.

Güle güle Edirnekapı.Ver elini Bostancı

2010-04-06T21:24:00.003+03:00

Bu evdeki son gecemiz.1aylık bebekti minik oğlum bu eve geldiğimizde. Çengelköydeki güzel evimizden istemeyerek gelmiştik.Minik oğlum hiçbir şeyin farkında değildi.Anne de baba da mutsuzdu bu eve gelmekten.Hem bu eve hem bu semte. Anneanneye yakın olmak için gelmiştik.Surların ortasına yerleşivermiştik.Asıl İstanbul burası dedik bak Taksime de yakın dedik sevmeye çalıştık.Olmadı.Anadolu yakasına geri dönüyoruz. İstikamet Bostancı.Bir bayram havası var içimizde tüm taşınma telaşına rağmen.2 yaşına basmasına günler kalan oğlum sabah anneannesine gidip akşam yeni evimize gelicek.Yeni evimizi yeni semtimizi sevsin olumsuz değil olumlu etkilensin diye elimizden geleni yapıyoruz.Baharı ve yazı parklarla dolu Bostancı sahillerinde geçirirken bizimle birlikte mutlu olacağını hayal ediyoruz.Mutluyuz ve umutluyuz.Toprak'ın bebekliğini,çocuk oldu artık dediğimiz günleri geçirdiğimiz evle vedalaşıyoruz.İlk adımlarını attığı salondayım.Tek başına uyumaya başladığı ilk odasında uyuyor şuan Toprak.Bu evi hiç hatırlayamayacağı yaşlarda henüz.Fotoğraflar kalıcak ona birde yazdıklarım.Tüm kötü anıları bu evde bırakıp gülücüklerimizi yanımıza alıp gideceğiz yarın sabah.Güle güle Edirnekapı.Ver elini Bostancı.

Edirnekapı üstüne şiir

İstanbul dediler mi benim aklıma,
Vaiz sokağı gelir hemen.
Edirnekapı gelir, evimiz gelir
Köşebaşında duran bir güzel kız gelir.
Biletçi zili çeker, tramvay durur
Bir manav, bir meyhane, iki akasya
Kumrular geçer kilisenin çan kulesinden
Beyaz bulutlar geçer...
Burası Hasan Efendinin kahvesi Edirnekapıda,
Bu taşçı Kemal, çocukluk arkadaşım.
Bulutu Haliçten, rüzgarı Boğazdan
Bir baygın gün içindeyiz, yazdan.
Dört cıhar, sebayidü, pencüse
Akşam olur, güneş batar nerdeyse.
Pırıl pırıl aşk içinde Mihrimah Sultan Camii
Eyüpten vapur düdüğü,
Yenikapıdan tren sesi.
Kalkarız ağır ağır kahveden
Ben, Kemal, Kemalin eniştesi...
Vaiz sokağına gelir eve varırım
Kapıya iki üç defa vururum
Karım kapıyı açar, çocuklar koşuşur
Ekmeğimiz var, yemeğimiz var
Yemeğe iştahımız var.
Oturur yemek yeriz cümbür cemaat
Alnımızın terinden, elimizin emeğinden
Etrafa yayılınca makarnanın buğusu,
Bize ne elalemin on türlü yemeğinden...
Alır karımı gezmeğe götürürüm
Bir dolmuşa bineriz Edirnekapıdan.
Sultanahmette atkestanelerinin en güzeli
Elli kuruş verir, cambaza gireriz.
İstanbul bizim memleket, yaşımız yirmibeş
Basmayı da, ipeği de aşkla giyeriz.
Yenicami önünden güvercinler uçan
Mavnalar, takalar, koca koca gemiler,
Köprüden günde kimbilir kaç insan geçer
Denizde balıklar güzel, havada kuşlar
Bir gülüşü karımın, sevdamı yeniler.
Denizlerin kumuyum, balıkların puluyum
Adım Turgut, kendim İstanbulluyum
Ben Allahın bir sevdalı kuluyum
Üsküdara geçerken bir yağmur almadı ama
Bir güzel yaz günü Kadıköy vapurunda
Japone kollu bir kız aklımı aldı.
Bakıştık, gülüştük, hoşlandık
Derken o yoluna gitti, ben evime...
Bizim ev iki oda, bir sofa
Evsahibi ayda yetmiş lira alır.
Kapıda atnalından, sarmısaktan bir nazarlık
Önümüzde kaleler, arkası mezarlık.
Gün olur çoluk çocuğunla bir bakarsınız
Güzelim vaiz sokağında benim de
Ferah, aydınlık bir evim olur.
Bir büyük radyo da alır, yerleşirim
Geçerim pencereye akşamüstleri.
Boy boy sardunyalar, fesleğenler,
Boy boy bulutlar karşımda.
Saçağımızda bir kırlangıç yuva yapmış.
Ahmet efendi geçer, selam veririm
Bakkal İbrahim selam verir, alırım.
Fesleğenler kokar, sardunyalar kızarır
İstanbul sereserpe önümde geceye karşı
Gemilerden, fabrikalardan düdükler
Şimdi bir tren kalkar Sirkeciden bilirim.
Alacakaranlıkta kıpır kıpır gölgeler
Sesler gelir yakın sinema bahçesinden
Bir hoş olurum.

TURGUT UYAR

İsmimizin öyküsü

2010-03-30T22:24:00.003+03:00

Toprak’ın ismiyle ilgili yaşadıklarımız…

1. Birgün anneme halini hatrını soruyorlar.Annemde cevaplıyor.İyiyim Toprak’a bakıyorum diyor.
Cevap: Allah korusun… (bir gözüm topraka bakıyorum anlamında kullandığını sanıyorlar.)

2. Bakkaldayız.Bakkal Toprak nasılsın diyor.Ben alışverişi yaparken Toprak’ın eli jelibonlara gidince Toprak yapma oğlum diyorum.

Müşteri bana dönüyor.İsmimi Toprak?Ben de bakkal Toprak deyince hemşeri sandım.

3. İsmi ne diye soruyorlar.Toprak diyorum.Anlamıyorlar.İsmimi Toprak.Yok lakabı diyesim geliyor.Nerden buldunuz bu ismi diye bakanlar oluyor.Hatta direk bunu söyleyenlerde oldu.

4. Bide cıvık espriler oluyor.Ki muhtemelen okul hayatı boyunca bu tür espriler yapılacak.
Toprak mı? Suya girince çamur olmasın.
Toprak toprak atıyım mı sana?
Toprak mı? Yok kum çakıl…

5.Kayınbabam köydeyken konuşuyoruz.Nasılsınız napıyorsunuz diyorum.Toprakla uğraşıyoruz bizi çok mutlu ediyor rahatlatıyor diyor(bahçelerini kastederek).Ne tesadüf bizde diyorum.Oğlumu kastederek.

İsmimizin öyküsüne gelince.Hamile olduğumu öğrendiğim günden sonra hep erkek isimleri araştırdım.Özgür ya erkek değilse diyordu.Benim içime erkek doğuyor diyordum.Bazen de bu bir his değil de güçlü bir istek mi diye düşünüyordum.Kız isimlerine hiç bakmadım.Yusuf yüzlü denir ya bebeklerin masum ve güzel yüzleri gelince gözümün önüne yusuf ismi doğuyordu içime ilk zamanlar.Türkçe bir isim koymak istiyordum.Doğa isimleri olsun diyorduk.Babamızın şaman ruhu benim kızılderili ruhum.Kaç tane isim buldum 8.ayına kadar.Eledim eledim 10tane kaldı.Babaya sunuyorum hangisi olsun.Birara Ateş olsun dedik Rüzgar mı olsa Deniz mi olsa dedik.Baba Toprak ismine daha sıcak bakıyor.Bunda kendisinin ziraat mühendisi olmasının da etkileri vardı mutlaka.Benim içimde hep bir emin olamamazlık var.Sonra birgün kendimi çok kötü hissettiğim bir gün yağmur başlıyor.Pencereyi açıp havayı kokluyorum.Mis gibi Toprak kokusu.Kendimi öyle iyi hissediyorum ki o kokuyla.Tamam diyorum karnıma dokunup ismini bulduk.Toprak gibi sıcak, toprak gibi verimli, toprak gibi yaratıcı, toprak kadar vefalı, toprak kadar mis kokulu ol. Üzerine yağmur üzerine güneş düşsün.sana verilen emeklerden filizlensin güzel herşey.

Toprak İyileşiyor

2010-03-29T21:04:00.011+03:00

Toprak şimdi daha iyi.Öksürük devam ediyor sesi de hala boğuk.En azından ateş düştü. Halsizlik azaldı.Cuma akşamı koşarak eve geldim.Kuzum halsiz ateşli öksürüyor. Tüm çabalarımıza rağmen birşey yediremedik ve de içiremedik.Sanırım boğazı ağrıdığı için yutkunmak canını acıtıyordu.İlaçlarda halsizlik ve uyku yapıyor.Ilık bir duşa soktum ateş için.Ağlatarak ilaçlarını içirdim.Koltukta uyuyakaldı.İlaçların uyku yapması da süper bir durum.Yemek yemediği için beslendiği tek şey uykuydu.Bol bol uyudu hastalık sürecinde.cumartesi de böyle geçti.Biraz oyun oynamak için kalkıyordu uzandığı koltuktan bakıyor hali yok gerisin geri koltuğa uzanıyordu.

Pazar günü daha iyi uyandı.Öğle uykusundan canlanmış uyandı.Üstüne birşeyler yedi.Babasıyla birlikte bayram ettik.Hatta baktım boşalan damacana salona taşınmış.Odasındaki tüm oyuncaklar etrafa saçılmış.Belli oldu iyileştiğin dedik. :)

Bugün babasıyla birlikteydi.Babasını bir dakika yalnız bırakmamış.Oyunlarına da dahil etmek istemiş.Biraz kendin oyna diyen babasını dinleyen kim.Derdi oyun değil ki derdi bizimle birşeyler paylaşmak.Kıyamam ben ona.Normalde arkamdan ağlayan çocuk bugün babasıyla kalınca evde hiç ağlamadı..Akşam beni görünce ki sevinci de cabası.Annem geldi mutluluğunu yüzünde görmek tüm ömre bedel.

2yaşına günler kala böyle bir hastalık geçirdik.2yaşına sağlıklı girmek umuduyla.

NOT: Bu post cumartesi eşimin market alışverişine gidiyorum deyip alışveriş torbalarının yanında bana aldığı sürpriz laptopla yazılmış ilk yazıdır.Beni mutlu eden bu hediyeyle artık daha çok bloglara zaman ayırıp Toprakla ilgili daha çok araştırma yapabileceğim.Çok teşekkür ederim Toprak babana.

Toprak Hasta

2010-03-26T13:12:00.004+02:00

İlk kez bu kadar hasta gördük seni.İçimiz eridi.Dün değil ondan önceki gün öksürükle uyandın.Ihlamur takviyesi bir işe yaramadı. Akşama ateşlendin. Anneannen dün dr.a götürdü seni.O hiç sevmezdiğin şuruplara başladık.Zorla içiriyoruz.Ateşten zaten halin yok baygın bakıyorsun bide bu halinle zorla ilaç içirmek daha bir üzüyor bizi. 2gündür tüm çabalarımıza rağmen hiç bir şey yemiyorsun.Sütünü bile içiremedim dün akşam; ki sütü çok seversin.Akşam ılık bir duş yaptırdım ateşini düşürsün diye tirtir titredin.Ayıla bayıla girdiğin suya dahi girmek istemedin.İlaçlarını verdikten sonra koltukta kitabına bakıyordun uyudun.İlk kez koltukta uyuyakaldın. Gece sık sık uyandın.Gece 4.5ta kalktın uyumadın.Salona gittik.6dan sonra hadi yatağa gidelim dedim gittik yarım saat uyukladık.Sonra anneannene emanet edip çıktım evden. Şuan en üzüldüğüm şey böyle hastayken yanında olamamak. Akşama ve ikigün birlikte olucaz.Yanına koşmak için saatleri dakikaları kovalıyorum.Nolur birşeyler ye,nolur biran önce iyileş.

Rahmi Koç Müzesi

2010-03-20T13:28:00.011+02:00

Bu güzel havada benden başka kaç kişi blog yazar acaba?

Güne herzaman ki gibi erken başladık.Toprak saat sekize gelirken anne anne diyerek uyandırdı yan odadan.Bundan daha güzel bir çalar saat olamaz.Haftasonu demeden erkenden çalsada.Uyandık kalemlerimize sarıldık.Renkleri öğreniyoruz.Kuzey arkadaş bize sonradan yıkanarak çıkabilen boya kalemlerinden almış.Çok da sevimliler..

Kahvaltı sonrası Rahmi Koç müzesine gittik.Ne de iyi ettik.Hem biz hem Toprak çok keyif aldı.Eğer daha önce gitmediyseniz şiddetle tavsiye ederim.Havanın güzel olduğu bir günü seçerseniz Haliç'in kenarında bir şeyler içme keyfini de yaşarsınız.Bahçesi de oldukça büyük serginin bir kısmı bahçede yer alıyor.Toprak uçak ve trenlere bayıldı.Görünce çok heyecanlandı.Bide bahçedeki uçağa bindi.İlk o uçağa binmişti gitmeden tekrar bindi hatta inmek istemedi.Çocukların bir şeylere doyamama duygusu ne güzel şey.Herşeyden çabuk sıkılmaya başladığım bir yaştayım.Oğluma gıbtayla bakıyorum.Tek doyamadığım şey oğlum.O yüzden onunla ne yaşasam keyifli.

İçerdeki arabaları görmek çok keyifliydi.Harry poterda uçan araba olarak rol alan bir araba ve yanında harry poterin aynı sahnelerini gösteren bir tv vardı.Bizimki arabaları bırakıp harry poter seyretti.Arabaları gezmek bize düştü.Ardından Toprak'ı tv karşısından sürükleyerek makine ve araçların nasıl çalıştığını gösteren bölüme geçtik.Toprak hepsinin düğmelerine tekrar tekrar basıp izledi.Kendisi işin cılkını çıkarmayı çok sever. :) En çok da çamaşır makinesi ve bulaşık makinesine takıldı.E tabi evde ilgilendiği makinelerin içini ve nasıl çalıştığını görmek ilgisini çekmiştir.Hmmm demek içinde bunlar oluyor diye :))

Birde anaokulu eğitim atölyesini gezdik.Orda çocuklar için bir motosiklet vardı. Görevli Toprak'ı bindirip düğmesine basıp çalıştırınca Toprak önce çok şaşırdı. Müzeyi gezen gençler ve biz tırtır çalışan motordaki Toprak'a çok gülünce o da gülmekle gülmemek arası kaldı.Bitince görevliye tekrar çalıştır komutu verince görevli bu yaş çocukları korkuyor genelde dedi ama beyimizin gözü kara.

Sergi sonunda bahçesindeki bir cafede sıcak birşeyler içtik.Ve serginin bir parçası olan demiratmış gemiyide gezdikten sonra tam Toprak'ın uyku saatinde döndük.Gemide tren ve uçaklardan aldığı hazzı almadı.Maket gemilerin bayraklarını gösterip durdu. Oğlum gemilere bak bayraklara değil desek de bizi dinleyen kim acaba?

2yaş çocuğu için erken midir diyordum? Hayır değil.Çok ilgisini çekti.Belki bundan sonraki yaşlarında daha çok ilgisini çekecek.

Ben bu yazımı tamamlamaya çalışırken Toprak uyandı.Anne Treen anne treeen neeedee(nerde)

34 yaşında bir babanın doğum günü

2010-03-18T08:52:00.006+02:00

Bugün doğum günün.Aslında henüz doğmadın akşam 6suları doğacaksın.Çok buruk bir doğum günü geçiriyorsun.En buruğu böyle olsun.Bundan sonrakiler hepsinden güzel hepsinden mutlu geçsin.

18 Mart 2010.34yaşında bir baba.2yaşında bir oğul babası.Oğluna bakınca; yüzü mutlulukla aydınlanan aynı zamanda gözleri dolabilen bir baba.Seni en yakışıklı,en sevecen,en iyimser,en neşeli,en duygusal,en güçlü,en mutlu yapan yanın.

Çocuk olduktan sonra koca ikinci plan olur dediler.Herşeyden önce çocuk gelir dediler.Papucu dama atılır dediler.Evet çocuk herşeyden önce gelir.Ama o çocuk ikimizin.Sen artık sadece kocam değil çocuğumun babasısın.İşte bu herşeyden önce gelir.Ben papucunu atmadım dama.İkinizin papucunu baş köşeme koydum.

25 yaşında bir çocuktun tanıdığımda seni.Kendimizi büyümüş sanan çocuklardık henüz.Aradan 9koca yıl geçmiş.Dolu dolu geçmiş 9koca yıl.Neler yaşadık beraber.Beraber büyüdük.Anne olduk baba olduk.Gerçekten büyüdük mü dersin?Çocukla büyümek diye yaygın bir inanış var.Sanki biz çocuğumuzla çocuklaştık :)

Artık büyük laflar etmiyoruz.Boyumuzu geçen cümleler kurmuyoruz.Kısaldı cümleler.Artık dilimizde cee-eler var hoppalalar var gıdı-gıdı-gıdılar var.Artık bir elinde çay bir elinde sigara masa sohbetleri yerine hoplamalar,zıplamalar,koşmalar var.Kaçan kovalanır,bırak ki geri gelsin,ben aramıcam o arasın oyunları yerine kırmızı borazan yeşil borazan aslan geliyor kaplan geliyor hoooop oyunları, yapbozlar, arabalar, toplar ,legolar var.Artık bira içebileceğimiz ortamlarda değil çocukların rahat edip oynayacağı koşturacağı alanlardayız.Artık dünyayı kurtarmaktan çok annelik babalık üzerine konuşmalar yapıyoruz.Artık evimiz de daha çok gülücük daha çok kıkırdama daha çok mutluluk var.

İyiki doğmuşsun iyiki seni tanımışım.İyiki Toprak'ın babası olmuşsun.İyiki aynı çocuğun annesi olmuşum.

Bugün senin doğum günün.Bana aldığın çiçeği az önce en içten duygularımla suladım.Çiçek açmak üzere orkidem baharla birlikte.Bugün günümüz apaydınlık pırıl pırıl bir gökyüzü.Güneş ısıtmak için uğraşıyor şehri İstanbul'u.Kuşların sesi geliyor.Toprak olsa "bir kuuuuş" derdi :)

Karıma

sofalar seninle serin
odalar seninle ferah
günüm sevinçle uzun
yatağında kalktığım sabah

elmanın yarısı sen yarısı ben
günümüz gecemiz evimiz barkımız bir
mutluluk bir çimendir bastığın yerde biter
yalnızlık gittiğin yoldan gelir

oktay Rıfat karısına seslenmiş bu şiirinde ben kocama sesleneyim...

Bugün hem doğum günün hem hava kışkırtıcı bir mutluluk doluyor içime.Şiir okumak istiyorum doyasıya.Bütün şiirleri sana okumak istiyorum bugün.Bu şiir ve tüm şiirler senin olsun.

Ankara

2010-03-09T13:31:00.004+02:00

Haftasonu Ankara'daydık.Babaannemiz,dedemiz ve halamızla.Hepsi bizi büyük özlemle karşıladı.Babaannemiz döktürmüş çok güzel yemekler yapmıştı.Halamız Toprak'a birsürü kitap almış.Hepsini çok sevdi.Kitapların içinden tren resimlerini bulup tren tren diye bağırdı.Kendisi bir tren delisi. :) Bunun üzerine birara dedesiyle babaannesi gerçek treni göstermeye götürdüler.Çok mutlu olmuş.İçinde insanları görünce de çok heycanlanmış.Sonra anne baba deyip durduğu için geldiler.

Dedesi Toprak'ın şerefine mangal yaptı.Toprak mangalın başından hiç ayrılmadı.Bir önceki gün ve kahvaltıda doğru dürüst birşey yemeyen çocuk kaç tane tavuk yedi mangal başında hemde :)

Büyüdü yolda huysuzluk yapar mı?düzeni değişince huysuzluk yapar mı?Uyku sorunu yaşar mıyız? sorularıyla gittik.Uyumuna hayretle döndük eve.Yine çok hareketliydi ama trebble twodan eser yoktu.Çok uyumlu ve usluydu.Oğlum uslu da ben mi abartıyorum dedim ama hayır İstanbul'a geldik anneanneye uğradık ve orda yine huysuzluklarını yaptı.Değişik ortam değişik ilgi değişik insanlar ilgisini mi çekmişti?Biraz daha kalsak yine yapacak mıydı?

Toprak biz nereye geldik Ankara'ya diye öğrettim nereye geldiğimizi.Sanırım Toprak biraz daha büyük olsa Ankara'yı bayraklarıyla hatırlardı.İstanbul'da Ankara'daki kadar bayrak olmadığını Toprak'ın her bayrak görüşünde Baydak baydaaaak diye bağırışından farkettim.Bilmediğim bir şeymiş gibi.

Dün akşam iş arkadaşım eşi ve çocuğuyla yemeğe geldiler.Çocukları Nicole 7yaşında bir kız çocuğu.Önce görünce sevinç zıplamalarında bulundu.Ardından oyuncaklarını paylaşmak istemedi.Yeni huylar bunlar.Elini neye atsa nicole kızımız Toprak elinden almak istedi.Hatta hiç binmediği bisikleti bile kıymete bindi.İnsin diye çekiştirip olmuyo olmuyo diye bağırdı inmediği için.Ve birara babası Nicole kızımızla kitap okurken önce gitti kitabı almak istedi olmadı sinirlendi ve en sonunda ağlama krizine girdi.Neydi bu? kıskançlık mı? Neyse sakinleştirdik sonrada Nicole kızımızın peşinden ayrılmadı hatta baktım arası iyi git öp Nicole'ü dedim gitti 3-4 kere dudağından öptü.Nicole'ün babasının yanında pek hoş olmadı tabi.Saat 9 olunca yatağa gittik bu durumdan hiç hoşlanmadı.Uyumak istemedi ağladı.Bende masal cdsini koydum sakinleşsin diye.Yinede uykuya geçmekte zorlandı epey.Daha öğrenicek ne çok şey var.Duyguları kontrol etmek,paylaşmayı öğrenmek gibi.

2yaşa 2ay kalmışken aklıma düşenler

2010-02-28T21:17:00.005+02:00

Hamileyken internette bebek sitelerinde bulurdum kendimi.Çok okudum ya çok biliyorum sanıyordum.Tamam oldum ben,herşey çok kolay olucak.öyle ki tereyağından kıl çeker gibi.
Herşey emzirmeyle başlamıştı.Böyle tutulacak şu kadar saatte bir olacak.Emzirmenin bile dersi vardı.Ki emzirmenin çok kutsal birşey olduğunu düşünmekle birlikte zorlukları olduğunu hiç bilmiyordum aklıma bile gelmemişti.Olsun çocuğum için bunu yaptım demenin gururuyla 15ay sorunsuz emzirdim.Anne olmanın ilk şartı buydu.Emzirmek.

Ardından hemşireler geldi alt değiştirme dersi verdi.Oldukça kolay oldu.ikinci günü sünnet olan oğlumun altını değiştirmek.Bir hafta içinde ağrı sızı duymadan iyileşti.Şiddetle tavsiye ederim.

Derken sırayı uyku düzeni,oda düzeni aldı.Anneyle babayla mı uyumalı ayrı mı uyumalı?Kaç saat uyumalı.Uyurken hangi müzikleri dinletmeli.Müziğin bebeğe faydaları.Emzik kullanmalı mı?sallayarak mı uyumalı?meme de mi uyumalı?Uyurken ne giymeliden tutun oda sıcaklığına kadar bir sürü bilgi.Onları da kafamıza yatanları alarak gereksiz gördüğümüz bilgileri kapı dışarı ederek atlattık.Artık hangileri doğruydu hangileri yanlıştı bilmiyorum.

Sonra Toprak büyümeye başladı.Tepkiler vermeye başladı.Anne karnındayken konuşmaya başlayın deniyordu ya bolca konuştuk onunla.Sevgi çok önemli deniyordu içimizde hergeçen gün dolup taşanı aktardık elimizden geldiğince.

Buarada okumaya devam ettim.Ahh ne de kolay bu işler.Eskilerde hep yanlış biliyor ondan böyle olduk zaten ifadeleriyle dolaştım.Şöyle davranırsan böyle olur.Etki tepki meselesi gibiydi herşey.Çalışan anne olmak hiç korkutmamıştı beni.Herşey hallolacaktı.Trebble two da neymiş onu da aşarız sorun mu rahatlığıyla zevkle Toprakın büyümesini izliyorduk.

Son birkaç aydır herşeyin çok da kolay olmadığını farkettim.uzmanların çelişen görüşlerinin yanında teoriyle pratiğin çok da uyuşmadığını da düşünürsek herşey zorlaşıyor.

Tuvalet eğitimi örneğin,bir sürü kaynak,bir sürü görüş var.Kimi eğitim sözcüğüne şiddetle karşı çıkıyor sakın eğitmeyin bırakın kendi öğrensin siz sadece örnek olun,Kimi buna dair bir çok taktik veriyor.Üstelik çocuğun ilerdeki psikolojisini etkileyecek bir konu bu.

Sabiha paktuna keskin'i tanırsınız?bir videosunu dinledim tuvaletle ilgili derken başka videolarını.0-3yaştan bahsediyor sıkça üstüne basa basa.Çok da güzel söylüyor daaa nasıl uygulıcaksın.0-3 yaş çocuğunu ağlatmayacaksın diyor.İsteklerini yerine getireceksin.En önemli ihtiyaçları yemek,uykudur ağlatmadan karşılıcaksın. Karşılıcaksın ki başkalarına güveni gelişsin.Güvensizlik oluşmasın.Çok iyi hoş da bu çocuğun olur olmaz istekleri var hemde olur olmadık yerlerde ona nediceksin.Ben de istiyorum her istediğini yapıyım mutlu olsun çocuk.Ama öyle olmuyor ki hemen karşıt bir düşünce çocuk sınırlarını bilmeli,öğretilmeli.Olmaz demiceksin.Hayır demiceksin.İkna ediceksin(çok basit bir işmiş gibi)anlatıcaksın,konuşacaksın.Avaz avaz bağırdığı oluyor gel de anlat.

Birde bunları okuyunca sağlıklı mutlu bir çocuk yetiştirmek bu kadar kolay duygusuna varınca çocuğum bir alışveriş merkezinde avazı çıktığı kadar bağırdığında çaresiz gözlerle ona bakarken demek yanlış birşeyler yapıyoruz ki böyle tepkiler veriyor oysa kitaplar herşeyin güzel olacağını söylüyordu.Zor diyordu ama çözümlerle hallolacaktı.Yanlış birşeyler yapıyoruz deyince aklıma geldi;
Birgün Toprakla bir oyun alanındayız.Toprak'ın elinde küçük bir oyuncak.Topraktan en fazla bir yaş büyük bir çocuk Topraktan oyuncağı aldı.Toprak'ın çok umru olmadı.Annesi bir süre sonra farketti durumu.Başladı çocuğu iknaya.Bu arada anne yabancı.Rusça gibi bir dil konuşuyor.Epey uğraştı ikna etmek için.Ve sonunda çocuk ikna oldu verdi oyuncağı Toprak'a.Çok takdir etmiştim davranışını.Biz Türk anneleri naparız aaa olmaz ver oyuncağı der elinden alır çocuğa veririz.Ya da oynasın canım biraz nolucak der teklifsizce oyuncağı sahipleniriz.Tabi şimdi bazı entellektüel anneler bunları aşmaya çalışıyo başaranları da var birşey demiyorum ama genel tavrımız bu.Kitaplar da bu tür davranışlarımızı şekillendirme gayretinde ona da bir şey demiyorum.Elimizden geldiğince yapıcaz birşeyler ona da bir şey demiyorum.Ama zor be kardeşim.Bütün bunları okuyup süzgeçten geçirip özümseyip uygulamak zor.

Not:fotoğrafta Toprak bir aylık.İlk zamanlardan başlayınca anlatmaya o günlere gidivermişim :)

Aktivite derken kreşe varan yoldayım

2010-02-25T09:05:00.006+02:00

Dün Toprakla bir tabaktan bir tabağa kaşıkla makarna aktivitesi yapalım dedik.Toprak kaşık kullanma da çok becerikli olmadığı gibi bir de zora gelmeyerek kaşık kullanmadan tabaktan tabağa boşalttı makarnaları.Çok da hoşuna gitmişe benziyordu bir iki kaşıkla denettirmeye çalıştırdım sonunda bıraktım.Sıkılana kadar tabaktan tabağa boşalttı.Ardından masaya döküp saçmaya başlayınca kaldırdım.

Derken bir tabağa kuruyemiş(fındık,ceviz) ve küçük dilimlediğim elmalar koydum.Ki bunu hep yaparım.Toprakta oyun oynarken gider gelir yer bitirir.Ama dün akşam naptı?Tabağı koltuğa boşaltı.Kuruyemişler yere.Ve tabağı fırlatmaya çalışırken yakaladık havada.

Ama oğlum makarna aktivitesi sana yararlı olsun diye yapmıştık.Sen gittin meyvelerini kuruyemişlerini de döktün.Sana herşey oyun biliyorum.Herşeyi oyun haline getirmeye çalışıyorsun.Ama trouble two dönemindesin ve bazen zıvanadan çıkıyorsun.Bizde napıcağımızı şaşırıyoruz.Seni sakinleştiren tek şey oyun.Ama yapmaman gereken şeyleri oyuna dönüştürdüğünde bizde bunu sonlandırdığımızda kriz yaşıyoruz.Ya bağırıyorsun ya ağlıyorsun.Biz ilgilenmeyince bir süre sonra pes ediyorsun.İlgilenip başka biryere dikkatini yoğunlaştırmaya çalıştığımızda gerçekten de ilginç bir şey olursa sakinleşiyorsun yoksa ı ıhh daha da bağırıyorsun.

Toprak etrafımdan aldığım tepkilerden ve gözlemlerimden anladığım kadarıyla çok hareketli bir çocuk.Sürekli bir action halinde kiii bu action dökme saçma dağıtma kırma şeklinde olabiliyor.Printer bozuldu,kumandaların kapakları kayıp,oyuncakların arasından olmadık ev eşyalarımız çıkıyor.dolapların ve koltukların altından topluyoruz aradıklarımızı.Takılarımın çoğu kırık bir parçası kopuk.Kalemler her yerde.Geçen kaşla göz arasında -ki tüm bu olanlar kaşla göz arasında oluyor- yatağımızın nevresimini pilot kalemle çizdi.öyle böyle çizmek de değil çalışma yapmış resmen.Arkamı bir döndüm nevresim artık desenli.Yıkanınca çıkar mı çıkmaz mı muamma.Şimdi ben ne yapmalıyım.Babası diyor enerjisini boşaltmalı e napalım spora mı yollayalım bu yaşta.Kreş!!!

Kreş lafları dönmeye başladı evin içinde.Kreş iyi gelir ona,enerjisini boşaltır,yetmiyoruz,oyun istiyor arkadaş istiyor,kreşte mutlu olur ama çok mu erken diyor içimden bir ses!!! Baba bir şey olmaz merak etme diyor.Çalıştığı yerde kendi bünyelerine ait kreş var.Gitmiş bakmış çok beğenmiş.Anlattıkça kafama yatıyor bende istiyorum ama endişelerim var yinede.Hem anneanneyi de rahatlatmak lazım diyorum iki yıldır çok iyi bakıyor.Hayatını ona göre planlıyor.Bir çocuk sorumluluğu zor iş.Annemleyken huzurluyum,kafam rahat gidiyorum,tek üzüntüm yanında olamamak oluyor.Ama artık bu sorumluluğu hafifletmeliyiz biliyorum.Gidip kreşi görmeliyim,Toprak için iyi olduğuna inanmalıyım.Tüm çocuklar evlerinde kral.Kreşe gidiyorlar krallık bitiyor.Hayatı öğreniyorlar bir nevi.Hayatı öğrenmek için çok erken değil mi?Bir yanım gitmeli diyor bir yanım kıyamıyor.

Aslında bu aktivitelerle gerçekleri nasıl ayıracağımı soracaktım size.Kuralları nasıl öğreteceğimi bilemiyorum diyecektim.trouble two derken kreş mreş konu dağıldı.İyi de oldu döktüm içimdekileri.Fikirlerini paylaşacaklara şimdiden teşekkürleeeeeeeeeeer.

Birileri çocuk büyüdükçe sorunları büyüyor mu demişti? yooook canım ne alakası var.

çocukluğum

2010-02-18T14:31:00.007+02:00

1-Sizi mimleyen kişiye link veriniz lütfen :
Sevili Ensar Beranın annesi Sirar

2-Çocukluğunuzda anne ve babanızla (ya da aile büyükleriyle) yapmış olduğunuz ve sizi siz yapan şeylere katkısı olan bir olay, bir aktivite, bir eylem… Ve hangi yönünüze katkıda bulunduğu…

Eskiden anne babayla çok aktivite yapılmazdı.Ayıracak vakitleri yoktu öyle bir kültür alışkanlıkta yoktu.Oyuncaklarla ya da size gelen çocuklarla oynanırdı oyunlar.Yine de babamla oynuyorduk sanırım.Çünkü bir gün babam köpek ben kovalanan çocuk rolünde koşuyordum ve düşüp masaya çarpttım alnımı.O günden hatıra 3 dikiş var alnımda.Babam o iz de kendi payı olmasının vicdanıyla aynaya baktığımda güzelliğe bir gölge olarak gördüğümü sanıyormuş.Yıllar sonra söyledi bunu çok şaştım.Oysa ben çok severim o izi.Babamın benle oynadığının ispatıdır.
Annemi hep mutlu hatırlıyorum gülerken ve kalabalıkta neşeli.Oyun oynadık mı hatırlamıyorum ama bir keresinde birlikte bez bebek yapmıştık o bebek diğer bebeklerimden daha çok sevdim.Annemle yaptık diye belki de.
Bu soru bana çocukların anne ve babasıyla vakit geçirmeye ne kadar ihtiyaç duyduklarını hatırlattı.Toprak'la daha çok oynamalıyım.

3.Çocukken oynamayı en çok sevdiğiniz oyun ve oyun aparatı?

Oyuncaklarımın hepsi... Ama en çok babamın yurtdışından getirdiği yürüyen bir köpek vardı beyaz ve minik.onu,odamdaki salıncağımı ve duvardaki tablolarımı severdim.Bir keresinde evimize hırsız girmişti.haber alıp eve geldik.Ev darmadağınık annemin kıymetli eşyaları ve birçok şey çalınmış.Hatta babamın anneme zamanında yazdığı mektupları bile.O zaman üzülmemiştim ama şimdi en çok ona üzülüyorum.Annem ağlarken bir sandalyede oturup ben koşarak yatağımın altındaki oyuncak sepetine bakmıştım.Duruyordu.Yatağın altına bakmak aklına gelmemiş iyiki oraya koymuşuz demiştim dedeme gülerek :)))) çocuk saflığı güzel şey.

4.Sokakta oynar mıydınız?

Çooook.. Tüm yaşıtlarım gibi... İyiki de oynarmışız... Şimdiki çocuklar çok şanslı diyoruz ama sokakta oynamanın zevkini çıkaramıcak olmaları büyük şansızlık...

5-Çocukluğunuz ve ilk gençliğinizle ilgili keşke farklı olsaydı dediğiniz bir durum/olay…

Çocukken çok kalabalık içindeydim.Babaannem,dedem,Halalar,dayılar,amcalar,annem ve babamın arkadaşları bir sürü kişi olurdu evimizde sık sık.6yaşımdan sonra taşındık uzaklara herkeslerden.Hem onlardan uzaklaşmak hem de annemle babamın arasındaki bitmek tükenmek bilmeyen kavgalar yaşanmasaydı diye düşünüyorum.Keşke herşey çocukluğumdaki gibi kalsaydı.

6-Çocukluk ve ilk gençlikle ilgili iyi ki böyle olmuş dediğiniz bir olay…

direk bir olay hatırlayamıyorum.Mutlu bir çocukluk geçirdim.İyiki doğmuşum... :)

7-Varsa çocukluk dönemine dair bugünü etkileyen bir olay, anı.

İlk aklıma gelen annem kardeşime hamile ben 5yaşındayım,Boğazım yara olmuş.Babam beni hastaneye götürdü.Doktor kontrolünde inanamadı iltihap ciğerlerime varmak üzere.Hemen hastaneye yatmam gerekiyo.Ama bundan haberim yok benim.Hastanede lobide duruyoruz.Bir kız çocuğu var oralarda bizden biraz uzakta.Babam bana dedi ki
-şurdaki kız çocuğu niye ağlıyo biliyomusun?
-neden ağlıyo?
-Hastalanmış.hastaneye yatması gerekiyomuş.İnsan hiç hastaneye yatması gerektiği için ağlar mı?
-ağlamaz.
-Senin yatman gerekse ağlamazsın değil mi?
-ağlamam.
-aferin kızıma.Gel bakalım dr. ne dicek belki de kalsın der.
-olur.

Ben bu hikayeyi neden unutmadım bilmiyorum.Sanırım işin içinde hastane filan var diye.Bu olay şunu ifade ediyor babamın genel olarak tavrı böyleydi ve ben korkmamayı öğrendim.Genel olarak cesur yetiştim.Hastaneden,iğneden,karanlıktan,yüksekten vs hiç korkmadım.Umarım annemle babam gibi bizde Toprak'a korkmamayı öğretiriz.

Çok zor bir mimdi bu ama çok da keyif aldım yazarken.Beni çocukluğuma götürdüğü için beni mimleyen sirar'a teşekkürü bir borç bilirim. :)

Ben bu mimi Hülyanın Tunasına ,aklımdakilere ve ömer tuna aydını yani bu blogların annelerini mimliyorum.Ve bu mimi sahiplenip cevaplamak isteyen herkesi.

BUGÜN BENİM DOĞUM GÜNÜM

2010-02-15T16:39:00.006+02:00

Bugün benim doğum günüm.Herkes 30 yaşında oldun artık diyor.Neler hissediyorsun? sanki herkes 30 oldum biliyor da aslında değilmişim gibi hissediyorum.Aslında hiç 30 olmıcam gibi hissediyorum.Hep küçük bir kızmışım gibi hiç büyümicem gibi.Toprak büyürken ve onu seyretmekten kendimi alamazken ben onunla yeniden doğmuşum da onunla yeni yeni büyüyormuşum gibi hissediyorum.Dün akşam içime bir sıkıntı düştü hani durup dururken olur ya sanki kötü bir şey olmuş gibi özgür beni çağırdı Toprak'ın yanına götürdü.Uyuyordu melekler gibi.Bak dedi.Ona bakmak onu seyretmek öyle tarifi olmayan öyle güzel bir şey.

Biz doğumları şubat mart nisan aylarına denk gelmiş bir aileyiz.Benim doğumumla kışa veda ediyoruz.Eşim bahara merhaba diyor açan ilk çiçeklerle mart ayında.Ve oğlum nisan yağmurlarıyla bereket yağdırıyor doğaya.

Dün 3 kişilik bir aile olarak kutladık doğum günümü bu yazıma dün başlamıştım bugün tamamlayabildim.Toprak'la birlikte üfledim mumları babamız bizi çektiği için fotoğraf karesinde yok malesef.Biz mutlulukla bakarken sürpriz pastaya o bize sevgiyle bakıyordu.

TOPRAK dan KUZEY TAN a MEKTUP

2010-02-14T22:21:00.004+02:00

Sevgili Kuzey arkadaşım

Yazdıklarını okuyunca daha iyi anladım ki onlar eğlenmeye gittiler.Birara anneannemle konuşuyorladı ben onlarda kalacakmışım.Demek beni anneanneye bırakıp alemlere aktılar.Ama dert etme büyüdüğümüzde onları bırakıp bırakıp biz gideriz o içtikleri şeyi içmeye.Yalnız çok eğlenmemişler gibi geldi bana çünkü annem bütün gün halsiz dolaştı.Bişeyler istediğimde anne hasta dedi.Babama yönlendirdi.

Arkadaşın TOPRAK

Toprak tuvaleti öğreniyor

2010-02-10T20:49:00.003+02:00

Tracy Hala der ki biran önce başlayın işaretler tamamsa geç bile kaldınız,Türkiye'deki doktorlarsa 2,5-3 yaşında başlamak daha doğrudur.Türkiye'deki doktorların söylediklerine daha yakın hissediyorum kendimi.Yine de en azından tuvalet nedir öğrensin yavaş yavaş bu fikre alışsın diye ufaktan bir giriş yaptım.Öncelikle aylar önce aldığım tuvalet adaptörünü çıkardım piyasaya,birde ikeadan aldığım oturağı basamak olarak kullansın diye tuvaletin önüne yerleştirdim.Hadi toprak ç.iş yapalım k.aka yapalım diye götürdüm banyoya.Oturttum tuvalete.Pek durmak istemedi.Oyalamak gerektiğini düşünerek eline dergilerinden verdim.Dergisiyle oturma süresi artıyor nispeten.Çok olmadı bunları deneyeli henüz klozete yapmışlığımız yok.Zaten bacaklarının arasına sıkışan p.ipisinden nasıl çiş yapıcak bilmiyorum :) ayakta mı başlamalı bu işe.Zaten şuan denemelerdeyiz.Algılamasını bekliyorum.Anne babanın örnek olması gerekiyormuş.Babamız bu işe kesinlikle yanaşmıyor.Mahremiyetini korumaktan yana.Sen örnek ol diyor.Top bende.

Küçük Erkek tuvalette dergisini okuduktan sonra televizyon karşısında elinde kumanda uzanırken (gece bahçesini seyrediyor)

adım-adım eğitim seti

2010-02-09T14:06:00.003+02:00

Bu sete ilk miranın bahçesinde rastladım.Toprak büyüdükçe onunla oynayabileceğim meteryaller arıyordum.Biraz inceledikten sonra hemen siparişi verdim.

İlk sayı geldiğinde biraz hayal kırıklığına uğradım.Güzelmiş ama pahalıymış diye düşündürdü.Sayfaları az geldi.Daha çok meteryal bekliyordum.Sonra buna razı olup Toprak'la birlikte başladık vaktimizi değerlendirmeye.Şimdi şunu söylemeliyim Toprak için gerçekten faydalı oldu.Vakti olanlar dergilerden vs kesip bu tür etkinlikler oluşturabilirler.Benim gibi pek vakti olmayan yada yaratıcı olmadığını düşünenler için güzel bir kaynak.Türkiye'de bu tür kaynakların daha çok olması gerekiyor aslında.Daha da güzel şeyler hazırlanabilir.

Her ay yeni bir kutu geliyor.Her ayın konusu farklı.Çocuğunuzun ayına göre belirlenmiş konular var.9-24ay yazıyor sitede ama 36aya kadar yeni sayılarda hazırlanmış.Her ay gönderilen kutudan çıkan derginin yanında şifreyle internet sitelerinde indirebileceğini iki şarkı ve birde hediye çıkıyor.Şimdiye kadar gelmiş hediyeler;kitap,boya kalemleri,sayı boncuğu vs.

4 ay kadar oldu abone olalı.Gazeteliğe yerleştirdim Toprak arada alıp getiriyor bana.Tek tek sayfalarını çevirip inceliyoruz.Aylarına oldukça uygun.Resimler var resimlerin yanlarında bize notlar var.Toprak çoğu kitaptan sıkılıp sayfalarını hızla çevirmesine rağmen bu kitapları uzun uzun inceliyor.Bir de ilgisini çeksin diye aaaa bak makarna yiyor aaa bak yağmur yağıyo şemsiye almış diyorum.O da şimdi her sayfasını çevirdikçe resimlere bakıp aaa diyor. :)

Biz güzel vakit geçiriyoruz bu setle.Sizde düşünürseniz siteyi inceleyebilirsiniz.

Portak ve Mim

2010-02-08T21:00:00.005+02:00

Aylar çabuk geçiyor.22aylık oldu bile.Ve biz her geçen gün büyüdüğünü gösteren davranışlarına heyecanlanıyoruz.Babasıyla birbirimize gözlerimiz parlayarak Toprak'ın yaptıklarını anlatıyoruz ve bazen anlattıklarımız beraber yaşadıklarımız olsa da.Birbirimize çocuğumuzu ballandırarak anlatıyoruz.Sonra da bu yaptıklarımıza gülüyoruz.Anne babalığın bir yönüde bu olsa gerek.
Babamız bu hafta izinliydi evde babaoğul vakit geçirdiler.Tam gün babalık yapan eşimize kocaman alkış istiyorum.Altını değiştirmekse değiştirdi yemekse yedirdi en güzeli de oyun arkadaşlığı yaptı.Akşam geldiğimde Toprak babasından öğrendiği oyunları bana gösterdi.Araba çarpıştırmaca.Legodan kule yapıp kamyonla devirmece.Suyla gargara yapmaca.Sepet fırlatmaca gibi zevkli oyunlar.Annesinin eğitici oyunlarından sonra epey zevk almışa benziyor.Babasına gel deyip odaya götürüp kuliii(kule) diyor "Hadi baba gene yap" modunda.Dil gelişiminde epey artış yine babasının evde olduğu zamana denk gelmesi de oldukça dikkat çekici. Hala adını söyleyemiyor. Senin adın ne sorusuna ' portak ' diye cevap veriyor.
Onların evde güzel vakit geçirdiğini bilirken çalışmak zor olurken eve gelip de ocakta sıcak yemekleri bulmak oldukça zevkli.Süper aşçı modelinde ilerliyor bir de sebze yemeklerine ilgisi olsa.En güzel yaptığı yemekler et sote,fırında balık,tavuk vs.Sebzede istiyoruz.:)

sevgili zuzuların annesi mimlemiş bizi.Seve seve aldık mimi.mim kuralları şöyle;
Üç kişiyi mimliyorsunuz ve mimlediğiniz kişinin bloguna not bırakıyorsunuz.("Ortaya bıraktım, isteyen alsın." demiyorsunuz.)Ayrıca olabildiğince bu konuda mimlenmemiş blogları seçmek için özen gösteriyoruz.
*Mimlediğiniz blogların da linkini veriyorsunuz.
Yapacağımız, aşağıdaki sorulara düşüncelerimizi yazmak.
1) Dokunulmazlıkların kaldırılması konusunda ne düşünüyorsunuz?
2)Seçim barajı kaldırılsın mı? Neden?
3)Adayların belirlenmesinde nasıl bir yöntem uygulansın?
4)Yargı bağımsızlığı sizin için ne anlam taşıyor?
5)Beşinci soruyu siz belirlemek durumunda olsaydınız neyi öğrenmek isterdiniz?

Bende duyarlı insan Kuzeyin annesini,özgür anne ve anne işteyi mimliyorum.

1) Dokunulmazlıkların kaldırılması konusunda ne düşünüyorsunuz?
Kesinlikle kaldırılmalı.550milletvekilinin olduğu parlementoda çoğu yüz kızartıcı 600küsür dosyanınn olması utançverici.

2)Seçim barajı kaldırılsın mı? Neden?
Kaldırılsın.Çünkü milyonlarca oy bile alsanız yüzde 9la parlemento dışında kalıyorsunuz.Bu şekilde 2-3 çok oy almış partinin meclis dışında kalmasıyla oluşacak hükümet nasıl halkın tamamını temsil edebilir.

3)Adayların belirlenmesinde nasıl bir yöntem uygulansın?
Şuan büyük partilerde uygulanan padişahlık sistemi haricinde daha demokratik seçime dayalı bir yöntem uygulanmalı.

4)Yargı bağımsızlığı sizin için ne anlam taşıyor?
Yargı eğer bağımsız değilse yargı mıdır?Bir ülkeyi yaşanılır kılan şeylerin başında devlete ve onun bağımsız mahkemelerine duyulan güven gelmez mi?

5)Beşinci soruyu siz belirlemek durumunda olsaydınız neyi öğrenmek isterdiniz?
Yüksek öğrenimdeki kat sayı sorunuyla ilgili ne düşünüyorsunuz?

Sanırım seni çok seviyor

2010-01-29T08:59:00.004+02:00

Gece uyandın baba diyerek.Ben yanına gidene kadar baba dedin.3kere sanırım.Sabah uyandık babana söyledim.Bugünü not alalım tarihe geçsin dedi.Geçsin.Ocak ayının son iş gününün yağmurlu bir gecesinde Toprak baba diyerek uyandı.

Not: Oğlum baba demene rağmen ben uyuttuysam seni bu her zaman böyle oluyor sanma.Emzirmeyi bıraktığımızdan beri babanda benim kadar kalkıyor seni uyutmaya.Sanırım seni çok seviyor.

Bi Tek Toprak olsun bize bişi olmaz.

2010-01-25T14:54:00.006+02:00

Yine duygusallığım üstümde.Size de olur mu ya da ne kadar sıklıkta olur bilmiyorum;bazen kötü şeyler geliyor aklıma.Ya bana bişi olursa ya Toprak'a bişi olursa düşünürken gözlerim dolu dolu oluyor.Dün anne baba olarak dışarı çıktık.Karın keyfini çıkardık deli gibi üşürken.Yolda araba kayarsa diye düşünürken yine böyle düşüncelerde buldum kendimi.Ya bize bişi olursa ya bana bişi olursa Toprak nolur.Benim onu ne kadar çok sevdiğimi bilir mi?Anlar mı?Annem nasıl biriydi bana nasıl davranırdı bilir mi?Bilmek ister mi?Daha çok yazmalıyım diye düşündüm.Biz hep yanında olacak olsak bile daha çok yazmalıyım.Belki kendini kötü hissettiğinde bunları okumak ona iyi gelir.Belki daha güçlü hisseder kendini.

Her geçen gün daha mı tatlı oluyorsun bize mi öyle geliyor.Her geçen gün daha çok mu seviyoruz seni.Cumartesi karla tanıştın.Kar yayoooo diyodun mama sandelyeni pencerenin önüne koydum.Çıkıp bakıyodun kar yayoooo deyişin pek tatlı.Anlamazsın üşürsün hasta olursun diye çıkarmak istemedim ama baban karda oynayan çocuklara dayanamadı çıkardık seni.Ahh bir koşusun var karda.Önce anneannenin evine koştun sanırım çok üşüdün.Şok olmuş gibi meraba dedik anneannelere sonra tekrar çıktık.Ben karları toplayıp havaya attıkça gülücükler attın çok hoşuna gitti.

Şimdi yeni alışkanlığın arada anne diyorsun arada özlem diyorsun bana.Babaya baba.Ama özgür nerde desek özgür diyerek babayı gösteriyorsun.EE baba oğul ilişkisi dediğin böyle saygı çerçevesinde olur. :)

İki kelimelere geçtik sonunda.Az da olsa.Kapı aç.Aydeee(aydede) şurda gibi. Bide sana zor bi isim seçmişiz.Senin adın ne diyorum.Poppaak diyosun :)baban şimdiden dert etti r leri söyleyemicek diyor.Demesin nası olsa öğrenicek.Daha sevimli olmaz mı?

Emzikle olan bağın giderek kuvvetleniyor nasıl vazgeçiricez bilemiyorum.Bazen yedek emziklerini ele geçirip ikisini birden emmeye çalışıyorsun.

Saklanmak en sevdiğin oyun.Perdenin arkasına geçip kıpırdamadan bize bakıp seni bulmamızı bekliyorsun.Seni göremediğimizi sanıyorsun sanırım :) Seni bulduğumuzda sevinç çığlıkları atıyorsun.

Cüzdanlarımızı karıştırmaya bayılıyorsun.Tek tek içindekileri boşaltıp sonra bana dönüp aaaa yapıp elini ağzına götürüyorsun ki bunu benden ööğrendin.Cüzdanımın içindekileri koltuğun üstünde dizili gördüğümdeki ilk tepkim.İçinden bizim fotoları bulup sahiplerine verip isimlerini söylüyosun.Doldur boşalt oyunlarını çok seviyorsun.Kalemliği boşaltıp tekrar koyarak 15dk oynadığın oluyor.

Kendi kendine uzun uzun oynuyorsun artık ama bizimle oynamayı daha çok seviyorsun. Ama eğer yaşıtın veya senden büyük bir çocuk varsa gözün bizi görmüyor.

Yemek düzenin bazen şaşıyor.Bazen isteksiz oluyorsun hiç zorlamıyorum.çünkü bir öğün az yesen diğer öğün güzel yiyorsun.Anneannen bu konuda benden daha becerikli oyunla sana çok güzel yediriyor.E tabi onun yemeklerinin daha lezzetli oluşununda etkisi vardır mutlaka.Yuvaya başladığında ne yapacaksın şimdiden dert ediyoruz.Uyku düzenine maşallah.Söz konusu uykuysa pek kendini uykusuz bırakmıyorsun.Uykucu şirin :)Eh o kadar hareketliliğe bu kadar uyku gerekiyo sanırım.

Su içmeye bayılıyosun.Şu şuuuu bazen suuu.Bide geçenlerde su isterken bişiler diyosun anlamıyorum su dediğini anlıyorum gerisini anlamıyorum.Sonradan çaktım suiccenmiii diyosun.Sanırım sana böyle soruyoruz;su içicen mi? :D

Adım adım eğitim setiyle epey vakit geçiriyoruz.Biara blog anneleriyle bu setle ilgili fikirlerimi paylaşmalıyım.Şimdilik sadece tavsiye ediyorum.

Baby tvyi seyretmeyi çok seviyorsun.1saati geçince huzursuz olup kapatıyorum.Bu kadar seyretme diye.Trt çocuk da aynı ilgiyi göstermiyorsun.Ama şimdiden televizyon çocuğu olma canım oğlum.Kitaplar alıyorum sana onları oku.Eyvah şimdiden şunu yapma bunu yap demeye başladım.Offf anne dicek bana:)

Offf anne ne kadar çok çekiştirdin beni de diyebilir şuan :)

Ana oğul Aktivite

2010-01-17T21:40:00.007+02:00

Biz bu cumartesi Fatoş teyzemizle buluştuk.Doğum günü için ona hediye almıştık.Yanımızda getirmeyi unutmuşuz.çok üzüldük.Fatoş teyze nerde benim hediyem ben hediyemi isterim diye hır çıkarır diye çok korktuk.Ama Toprak'ı görünce hediye filan umursamadı.Ana oğul bindik arabaya ki bu ana oğul arabayla ilk seyahatimizdir.Toprak'ın uyku saati yola çıkınca 2dk içinde uyuyuverdi.Bende sahilde yavaş yavaş(uyku süresi uzasın diye) Beşiktaş'a doğru yol aldık.Sahil yolu da çok keyifliydi anne biraz yol biraz denize baka baka oğlu uyuya uyuya vardık.Şaşkın anne telefonunu düşürmüş kapının önünde komşu bulup getirmiş.Çok şanslıyım böyle bir komşuya denk geldiğime göre.Ama Fatoş teyze almış haberi buldu bizi sahilde acemi anne yanaşmaya çalışırken.Aldık Fatoş teyzeyi ilerledik sahil boyu.Toprak uyanana kadar vardık hisara.Bir arkadaşın tavsiyesiyle-ki bu arkadaş Kuzey Tan'ın babası olur -oba cafeye girdik.Çok da beğendik.Manzarası bize oyun parkı Toprak'a yaradı.Arada gemileri ve uçan kuşlarıda gösterdik Toprak'a.Biz sohbet ettik gözümüz bulduğu bir abiyle oynayan Toprak'ta.Toprak, abi napsa kahkaha atıyor,peşinden ayrılmıyor,gözü bizi görmüyor.Aldığı keyif süper,terlemesi de anneye fatura.Annenin ödü kopuyor hasta olursa diye.Akşama misafirlerimiz var, fatoş teyzeyi Eminönü vapurlarına bırakıp tekrar sahilden eve varıyoruz ana oğul arabayla ilk seyahatimizin gururu ve geçirdiğimiz vaktin mutluluğuyla.
NOT : Oba cafe çocuklu anne babalara tavsiye edilir.Oyun parkı var.İstediğiniz çocuk sütlerinden,yoğurtlardan ve pudinglerden de bulunuyor.Alt değiştirme bölümünü de tuttum.Eğer bezinizi ya da ıslak mendilinizi unuttuysanız hiç panik yapmayın.Koymuşlar alabilirsiniz.Soğuk bir kış günü çocukla gitmek için çok uygun.Hem ebeveynler nefes alır boğaza nazır hem çocuklar keyiflenir.Bu yazımla oba cafede reklam parası almayı düşünüyorum.Bir daha ki gidişimde teklif edicem.Ama kabul edin hakkettim. :)

SUNSHİNE (GÜNEŞIŞIĞI ) ÖDÜLÜ VE DOSTLUK FERMANI

2010-01-08T14:58:00.007+02:00

Blog arkadaşım sevgili uğur böceklerin annesi Dilek beni ödüle layık görmüş.Kendisine çok teşekkür ediyorum.
ödülü alan kişi 12 bloga ödül veriyor ve adları ile beraber bağlantı adreslerini yayınlıyor...
1.Kuzey Tan'ın annesi
2.Toprak Arasın annesi
3.Egemen'in Annesi Gülcan
4.Asım Alp'in Annesi Birben
5.Ensar Beran'ın Annesi
6.Ezelin annesi
7.Mira'nın annesi Banu
8.Çilek'in annesi Kelebek
9.Zuzuların annesi
10.Çınarın annesi Sermin
11.Yiğitin Annesi Gorki
12.ve paşanın annesi

Ben daha yazmak istiyodum ama 12kişiyle sınırlıymış.Oysa ben hepinizi severek okuyorum.Hepiniz ödüllere layıksınız.Hadi şimdi siz 12 kişi belirleyin bakalım.Kolay gelsin. :)

AVATAR

2010-01-06T14:34:00.006+02:00

Avatar girdi vizyona şimdi herkes onu konuşuyor.Daha da çok konuşulacağa benziyor.Özgür'le zar zor yer bulup gittik izlemeye.Taktık gözlüklerimizi üç boyutlu dünyanın içine girdik.Korku filmi gibi dediğimi hatırlıyorum ilk başlarında hayır dedi özgür masal gibi düşün.Masal gibi düşünmek daha keyifle izlememe yardım etti.Şimdi film hakkında okuduklarım hangi yanı masal diye düşündürüyor. Siyasal ve toplumsal mesajlar veriyor ilk bakışta film."sömürgeciliğe yöneltilmiş bir insani eleştiri" deniyor.Bir yandan da yapılan tüm bu sorunları meşrulaştırıyor insanın gözünde.Bir yandan insanın doğasına dönmesini anlatıyor gibi.Bir yanda da herşey normalleşiyor seyrederken.Mış gibi yapma sanatında bayağa geliştirdik kendimizi.Öyle ki gerçeklerle masalları karıştırır olduk.Masal bu diyoruz.Mutlu sonla biten bir masal.Oysa içinde taşıdıkları verilen mesajlar masallardan uzaklaştırıyor insanı.Tüm çocukluğumuzda dinlediğimiz masallar gibi istediklerini yutturmaya çalışıyorlar.Hap gibi.Alıyoruz ayakta uyuyoruz.
Tabi "Titanic", "Aliens" ve "Terminator" filmlerinin yönetmeni James Cameron'ın kullandığı Teknoloji ile yapılan film görsel bir şölen.Görüntüler muhteşem.Sizi filmin içine alıyor.3saatlik bu filmde ben hiç sıkılmadım.Oldukça keyif aldım.

Kitaplarla İlişkim

2010-01-05T10:30:00.006+02:00

Artık blogoma hakkettiği ilgiyi göstermeye devam etmeliyim.Üstelik eskisinden çok.O zaman Kuzey Tanın sevgili annesinin unutulmaya yüz tutmuş mimiyle başlayalım.

1.Şu an okumakta olduğunuz kitap ve kısaca konusu

Ben normalde bir kitabı okur bitirir ondan sonra diğerine başlayanlardanım.Ama bu dönem çok farklı bir dönem olsa gerek bir kaç kitap birden okuyorum.Elimde şuan "iyi hissetmek david burns"un kitabı var.Hayata olumlu bakmanızı sağlayan bir kitap.Daha fazla zaman ayırıp bitirmeliyim.Aynı zamanda bir şiir kitabı okuyorum Sait Faik Abasıyanık Şimdi Sevişme Vakti.Veeee Mevlananın mesnevisi var.O ne zaman biter bilmiyorum.Derya deniz bir kitap daha fazla dikkat daha fazla ilgi istiyor.Tabi arada sıkıştıkça çocuk kitaplarını da elime aldığım oluyor.

2.En son aldığınız kitap

En son Mevlana mesneviyi aldım.

3.Şimdiye kadar aldığınız kitaplar içinde en sevdiğiniz

En sevdiğim yazar Oğuz Atay."Tutunamayanlar" "Tehlikeli oyunlar" keyifle okuduklarım arasında.

4.Bir türlü bitiremediğiniz ,bitirsenizde sizi illallah ettiren kitaplar

Son dönem Orhan Pamuk'un Masumiyet Müzesi.Baktım çok zorlanıyorum bir türlü bitiremedim bıraktım.Çok nadirdir yarım bıraktığım kitap.Ama yok bunu bitiremicem.

5.Elinizdeki kitap bitince okumayı düşündüğünüz kitap
Aklımda bir kitap yok.Ama bir kitapçıya gidip uzun uzun bakarak seçeceğim bir kitaba başlamak fikri çok cazip geliyor şuanda.Varsa tavsiyeleriniz sevinirim.

Geciktirdiğim için özürlerimi sunuyorum.

Kimi mimleyeyim diye düşündüğümde aklıma ilk gelen isim kitap okumayı seven Egemenin annesi Gülcan oldu ama bu mim ona gelmiştir diye düşünüyorum.Eğer gelmediyse Gülcana gitsin. Beranın annesini,Çileğin annesi kelebeği ve Aklımdakileri mimliyorum.Kolay gele...

Havalar yumuşadı

2009-12-24T15:29:00.003+02:00

Uzun zamandır yazamıyorum.Ama artık yazmalıyım.Oğlum için ve tabi kendim için... Havalar oldukça soğumuştu bugün ılımış gibi.İşte bende de durum budur.
Bir ayı aşkındır yazmıyorum Toprak'ı...
Neler oldu bi toparlayıp yazalım...
Toprak 20 aylık... heyoooo... 2yaşına 4ay kaldı... Ne heyecanlı...
Oğlum gerçekten büyüyor.Hal ve hareketleri.tavırları.Anladıkları ve anlattıklarıyla.Bazen öyle güzel şeyler yapıyor ki içimiz eriyor.Geçenlerde mesela yatağına bıraktım.Uyku vakti geldi haydi iyigeceler dedim öptüm çıktım dışarı.Bir süre ses yok sonra her akşam olduğu gibi emziğini yere attı sesinden anladım.Sonra bana seslendi.annneee. sonra bir kaç kere anneee dedi.Ardından bir ses üzleeeeeeeemmm.İnanamadım.koştum gittim yanına.ne dedin sen.ismimi söyledin.sonra öptüm öptüm öptüm.
Buaralar burnu akıyo yavrucağızın.pe.ti.tus kullanıyorum.Gecede nefes alamayıp uyanıyor sık sık.Babası aldı geldi gece yanımıza.Çok nadir alırız yanımıza.Ancak böyle hasta olursa zor bir gece geçiriyorsa alıyoruz.Geldi önce sarıldı bana sonra bi kolunu benim boynuma bi kolunu babasının boynuna.Bide kolu yetişmiyo çekiştiriyo ikimizide.sonra uykunun ortasında kalktı beni öptü geri yattı.Allahım böyle güzel bişi böyle bir mutluluk olamaz sanırım.Uykumuzun ortasında böyle güzellikler yaşadık gecenin karanlığında.Çocuğuyla birlikte uyumakta ısrarcı olanları anlayabiliyorum.Dün gece yine kendi yatağında yattı hiç uyanmadı.Demekki iyileşiyo kuzucum.
Bende son bir aydır araba çalışıyodum.ve dört gündür tek başıma işe gidip geliyorum.Başardım sonunda.Yeni bir şey öğrenmek her zaman güzel sanırım.Hayatımda yeni bir heyecan yeni bir kıpırtı oluşturdu.Kendimi iyi hissettim.Üstüne üstlük kolaylık getirdi.Bana araba kullanmayı büyük bir sabırla öğrettiği için teşekkür ederim kocama.
Ben bunu yazarken annem aradı.televizyon da bi kadın görmüş.özlem özlem diyomuş ona.Sana mı benzetti acaba diyor.Yerim onu ben. :)

2009-12-03T16:51:00.004+02:00

Annem buaralar iyi değil.O yüzden pek buralara giremiyor.Giriyor aslında ben görüyorum.Sanki bişeyler yazası da var ama bir türlü ne yazıcağını bilmiyor.Sinirleri bir hayli bozuk.İlk kez bana gerçekten bağırdı.Elini masaya vurdu bağırırken.Ben çok korktum ağlamaya başladım.Ben ağlayınca o da ağlamaya başladı.Sonra gelip benden özür diledi defalarca.

İstanbul'da bir güzel,İstanbul kadar güzel.

2009-11-14T18:42:00.005+02:00

Bugün babasız düştük yollara.Sabah saat 9.30 gözümü kararttım Toprak'la Beşiktaş otobüslerine bindim.Otobüsü görünce Toprak'ı pusetinden indirip otobüse bindirdim şoför amca bize orta kapıyı açtı pusetle rahat binelim diye.Hemen yolcu abilerden biri Toprak'ı tutup puseti taşımama yardım etti.Toprak otobüse biner binmez gülücükler attı lunaparkta bişeye mi bindik ne değişik ne güzel birşey bu edasıyla.Kucağımda uslu uslu oturdu.Çok kalabalık değildi de puset sorun yaratmadı.Olmadı baston yapıp kapatıcaktım.Ama artık şu baston ama hafif pusetlerden lazım bize.Etrafını seyretti inene kadar hiç sorun çıkarmadı.Yolcularla gözgöze geldi mi işveyle cevap verdi gülücüklere.İndik; inerkende bir amca yardım etti pusetimizi indirmeme.Tek başıma zorlanarak da olsa başarabilirdim tüm bunları ama gerçekten insanların bu duyarlılığı çok mutlu etti beni.Kendimi daha bir güvende hissettim.Beni Toprak'la inmeye çıkmaya çalışırken gören koştu tereddüt etmeden.Beşiktaş sahilinde parka gittik.Yol boyu gördüğü tüm parkları parmağıyla gösterip paaaayk paaaayk diye bağıran Toprak bu işe çok sevindi.Önce salıncaka bindi ardından kaydıraklara.Sonra sahile doğru yürüyüp balık tutan amcalara baktık.Denize baktık.Balıkların yanında dolanan kedilere kediiii kediii diye bağırdı Toprak.Ardından simitçi amcanın yanında durup simitleri gösterip siiii dedi siii aldık susamlı susamlı yedik.Simitçi amca bizimle biraz sohbet etti.Çocuğum olduğundan beri epey sosyalleştim.Eskiden simitçilerle,biletçilerle,bakkalcı amcalarla,yanımda yolculuk yapanlarla hatta sokaktaki insanlarla tek diyalogum göz teması kurmaktı o da her zaman değil.Şimdi herkes akranım.Toprak'ı gören diyalog kuruyor bende zorlanmadan sohbete giriveriyorum.Teşekkür ederim oğlum kazandırdıkların için.Simitimizle durmadan bize göz kırpıp cilve yapan vapura bindik.Dayanamadık bu davete.Orda da insanlar bize yardım etmeye gülümsemeye devam etti.Öce dışarda deniz havası aldık.Denizi seyrettik.Toprak dönüp dönüp bana baktı bu ne değişik bir şey diye.Sonra içerde oturduk üşütmesinden korkarak.Üsküdar da biraz turladık derken babamız aradı.Bulunduğumuz noktaya oldukça şaşırdı.Nasıl gittiniz napıyosunuz diye.Sanırım hoşuna gitti ses tonundan bu sonuca vardım.Ama daha fazla bizden uzak olmak istemediği için Beşiktaşa geçin gelip sizi alayım dedi.Beşiktaşta bizi tekrar karşısında gören simitçide ooo deniz havası alıp gezip geldiniz mi dedi gülümsedik.Babamızın arabasına doğru giderken el salladık.Babamız bizi eve getirdi.Uyku vakti yaklaşan Toprak aldığı deniz havasının etkisiyle yatağına bırakır bırakmaz hemencecik uyuyuverdi.O uyurken biz bile uyuduk.

Seviyorum seni İstanbul.Otobüslerini, parklarını, balıkçılarını, vapurlarını, simitçilerini, insanlarını ,denizini, yazdan kalma günlerini...

Biz birbirine hiç benzemeyen ama birbirini çok sevip çok iyi anlaşan ana oğul güzel bir gün ve hoş deneyimler yaşadık.

18-24 aylık :Diz Yüksekliğinde bir Neandertal

2009-11-07T19:26:00.005+02:00

Toprak henüz 1yaşında değilken elime geçmiş bir kitap vardı.yazarın ismi Dr.Harvey Karp.Başarılı bir çocuk yetiştirmenin yolları.İsmini oldukça itici bulmuştum.Satış kaygısı taşıyor gibi.Fakat zevkle ve çabuk okunan bir kitap.Erken çocukluk dönemini 4evreye ayırmış.
Tatlı,Şempanza-çocuk(12-18 ay)
Diz yüksekliğinde bir neandertal (18-24 ay)
Akıllı Mağara Adamı(24-36 ay)
Yetenekli Köylü(36-48 ay)

Geçenlerde elime alıp bir çırpıda 18-24 ay arasını okudum.Son zamanlarda Toprak'ın huysuzluklarından öyle bunalmış,öyle çaresiz hissediyordum kendimi ayrıca sanırım Toprak çok yaramaz bir çocuk diye düşünmeye başlamıştım ki bu bölümü okuyunca biraz rahatladım.O yüzden buraya da yazmaya karar verdim.

- Bu dönem çocuğumuz iki milyon yıl önce yaşamış bir Neandertal ile aynı seviyede.
- Bir yaşındaki çocuklarla karşılaştırıldığında;18 aylık çocuklar daha canlı,daha komik ve daha meraklı.Buna karşılık;talepleri artar,daha sert,daha benmerkezci.
- Bu altı ay,"Ben" "Benim" ve "hayır"ı en çok duyacağınız bir dönemdir.
- İnce hareket Yetenekleri gittikçe gelişiyor.Aylar geçtikçe çocuğunuzun bileklerinin rahatlamaya başladığını göreceksiniz.Bileklerini dolu bir kaşığı ağzına götürecek şekilde döndürüyor.Düz çizgiler yerine yuvarlak karalamalar ortaya çıkmaya başlamış olmalı.
- Çocuğunuz 18 aylık olduğunda on,yirmi hatta elli sözcük biliyor olabilir;iki yaşına geldiğinde bu sayı çok daha artacaktır.Üstelik ona söylediğiniz iki yüz kadar sözcüğü de çok rahat anlayacaktır.Sözcüklerin sizi bileğinden tutup mutfağa sürüklemekten çok daha kolay bir yöntem olduğunu keşfeder.Yinede kısaltmalar kullanır.Babanın arabasını gördüğünde baba diyecektir.
- Fikirleri sabittir.İki yaşına geldiklerinde artık ne giyecekleri,ne yiyecekleri ve yapacaklarıyla ilgili oldukça sabit görüşleri vardır.Bu yaştaki çocuğun canını sıkarsanız,yorulursa yada ne yapacağından emin olmazsa her an patlayabilir.Sizin hayır demeniz kor bir levhaya su dökmenizden farksızdır.Bazen öyle olur ki istediğinizi verdiğinizde bile bunu redderler.Bu döneme hazırlıklı olun,beklentilerinizi azaltın ve kendinize fazla yüklenmeyin.Sabırsızdır,bir saniye demeniz seneye görüşürüz demenizden farksızdır.
- Dur düğmesi olmayan makineler gibiler.Sinirlenir ve nasıl sakinleşiceklerini bilemezler.
- Kısacık dikkat aralığı.Bazıları ilginçbir oyuncakla on beş dakika kadar oynayabilir,ama çoğu çok çabuk sıkılır.
- Düzen alışkanlığı:uygarlığa doğru bir adım.Çocuğunuz ikinci yaşına doğru eşyaları düzenlemeye başlar.Halka geçirmeli oyuncaklarında halkaları gelişi güzel değil boy sırasına göre dizecektir.Oyuncaklarını gruplara ayıracaktır.Sizleri taklit ederek temizlik yapmanıza yardımcı olmak isteyecektir.

Neandertal ebeveynliğin en zor zamanlarından biridir.Ama sabredin!Tüm bu çabalar sevgi ve saygının tohumları olacaktır.Zorluklar meyvesini vermek üzere.

Her insanın bir tarzı var mıdır?

2009-11-05T15:58:00.003+02:00

Toprak Anadan Toprak Anaya mim gelmiş.Hemen cevaplayalım öyleyse.

1.Dolabını açtığında hangi renkler daha fazla?

Öyle belli bir renk takıntım yok sanırım.ara ara bazı renkleri tercih ettiğim oluyor tabi.Bir dönem griye gidiyordu elim yazında hep sarı aradım.Ama mutlak beyaz ve siyahım olur dolabımda.Olmazsa olmaz iki rengim.

2.Alışverişe gittiğinde hangi mağazaya uğramazsan olmaz?

En çok mudo.Birşey alıcaksam Mudoya mutlaka giderim ve mutlaka alırım.Tarzım orası.

3.Kendini rahat hissettiğin giyim tarzı?

Kesinlikle spor.Giy kotu giy tişörtü ohh rahatlık budur giyimimde.Altına spor ayakkabı sırtımda spor bi çanta.Ama yinede arada şık giyindiğimde de kendimi güzel ve iyi hissetmiyor değilim.Etek giymeyi de seviyorum kesinlikle.İşyerinde gömlek,pantalon tercihim.

4.Kesinlikle seksi diyebileceğin şeyler?

Parizyen çorapla giyilmiş kısa etek.Seksilik birazda kişilikte yatar.Bir insan seksiyse askılı bi tişört bile seksi durabilir.

5.Asla giymem dediğin kıyafetler?

Aklıma bitek vatkalar geliyor :)))

6.Fiyatları gereği ulaşılması zor yabancı markalardan en beğendiğin?

Öyle markaların isimlerini bile bilmem ki.Arada duyuyorum ya da okuyorum dergilerde filan ama üstünde durmuyorum bile.Cristian bilmem ne,şu jakops..O tür mağazalara da girmişliğim pek yok.

7.Kitap, film, spor" hangisini diğerlerinden daha çok yapıyorsun?

Film daha çok tabi ama mutlaka okuduğum bi kitap olur elimin altında.Hergün okumasamda buaralar okuduğum bikitap yok gibi bir durumumum hiç olmaz.Kendimi kötü hissettiğim zamanlarda kitap okumak hep iyi gelir bana.Spor malesef yok hayatımda.Keşke olsa.

9.Dışarıdayken yemek yemeği en çok tercih ettiğin yerler?

Makarnacılar.Mantar soslu kremalı soslarla hazırlanmış olucak.Balıkçılar.Yanında bol salata rakı ya da bira.canım çekti şimdi. :)Bambiyi kızılkayaları tercih ettiğim çoktur. Eskiden fast footçularıda severdim.Şimdi direk es geçiyorum.Öğhh geldi sanırım.Tabi artık Toprakla nerde rahat edebilirizi de düşünüyoruz en çok. :)))

Ben kimi mimleseeem...Uzun zamandır sesi çıkmayan Birben'i,Anne işte'yi,İkizlerin annesi Dilek'i mimliyorum... :)

Sualtı Dünyasında Doğum Günü

2009-10-31T14:50:00.009+02:00

Kuzey Tan'ın babasının doğum günü bugün.Annesi babası için güzel bişeyler düşünmüş ve bugüne bizi davet etmiş,teşekkür ederiz.Sürpriz olsun diye babaya ikea'ya kahvaltıya gidelim dendi.Ordan dev akvaryum Turkuazoo'ya gidilicek,hatta hediye olarak baba köpek balıklarıyla dalış yapıcak.Babanın bu plandan haberi yok.Anneyle babanın izmirden arkadaşı da bizimle.İkea'da buluşuldu.Çocuklarla nasıl kahvaltı yapılırsa öyle yaptık.Zaten kahvaltı bahane beraber olmak şahane :)

Kuzey Tan'ımız uslu bir şekilde kahvaltı ediyor.

Toprak Bey'imiz her zamanki gibi yerinde durmuyor oyun alanına bir giriyor bir çıkıyor.Kahvaltı etmiyor.Babayla anneyi yoruyor.Ama en çok anneyi(babaya sitem)

Birara birikte oyun alanında gözüküyorlar.Kuzey tan yine uslu etrafına bakıp çözmeye çalışıyor.Ara ara direksiyonu tutup dırınnn dırıııınnn sesleri çıkarıyor.Toprak yerlerde bir oraya bir buraya saldırıyor.İmdaaat.

Kahvaltı sırasında anne babaya sürprizi açıkladı onun için toplandığımızı anlayan baba mutlu oldu.Ardından Dev Akvaryuma geçildi.Gerçekten güzel bir akvaryum hem çocuklar hem biz anne babalar için çok keyifliydi.Dalışlar henüz başlamadığı için dalış aktivitesi gerçekleştirilemedi.Balıklar ve diğer deniz canlıları hallerinden memnun muydu bilmiyorum ama biz çok memnun kaldık.Çocukların uyku saatinde aktivitemiz bitmişti evlere dağıldık.Şimdi hem Toprak hem babası uyuyorken ben blogda bu güzel günü hemen kaydettim.Tekrar doğum günün kutlu olsun,nice yıllara umarım tüm doğum günlerin böyle renkli geçer.

Cumhuriyet Kadınları

2009-10-29T15:44:00.002+02:00

SEN oradasın...
Kimi zaman durakta görürüm seni. Fabrikada, atölyede, tezgâhta, bilgisayar başında, okulda, masanın arkasında, çarşıdapazarda, yaşamın orasında ya da burasında... O dimdik-mağrur duruşunun sana ne kadar çok yakıştığını
düşünürüm.
Son zamanlarda gözlerinde endişe ve hüzün var...
Anaçlığın sana verdiği kaçınılmaz duygudur o; aydınlık güzel günler tehlikeye girdiğinde, ufukları kara bulutlar sardığında, medeniyete giden pırıltılı yollar
kapandığında, anaçtır, önce kadınların canı yanar...

Olsun...
Sen oradasın ya...
Çocuklar okul dönüşü ekmek arasına peynir-domatesi severler, en çok da senin elinden...
Onlara söyle:
Bugün Cumhuriyet Bayramı...
Korkmadan kutlasınlar...
Onlara Mustafa Kemal‘i hatırlat... Bu cumhuriyetin nasıl kurulduğunu, bir gece
meşalelerini yakıp yola çıkan bir avuç yürekli-yiğit insanın aydınlığa doğru büyük yürüyüşünü, bu ülkenin nasıl var olduğunu...
Ve bugünleri; ihaneti anlat...

Ben, cumhuriyet kadınlarının yobazlığa ilkelliğe- karanlığa asla yenilmeyeceklerine inanırım her zaman...
Onları orada-burada gördüğümde yüzüm güler...
Kendimi yüreğiyle o kadınlardan birine bağlı erkek, aynı zamanda başı okşanmayı bekleyen bir çocuk gibi hissederim. Bu duygu bana, “Asıl olan; kadınlar yenilmedikçe savaşın kaybedilmeyeceğini” söyler.
Bugünler zor günler...
Cumhuriyetimize kasteden bir karşı devrimin tam ortasındayız...
Ve bugün hüzünlü bir
Cumhuriyet Bayramı...
Olsun...
Sen oradasın ya...
Başın dimdik, gözlerinde cumhuriyet kadınının çağdaşlıkaydınlık sevdası var...
Söyleyeceğim herkese; sen oldukça korkmasınlar...

Bekir Coşkun

Eline sağlık Bekir Coşkun... Bu yazı bloguma bugün çok yakıştı.

2009-10-25T20:06:00.002+02:00

Babanın senin için hazırladığı video.

Şu işe bak

2009-10-25T19:35:00.003+02:00

Çiçek saksıda.
Balık fanusta.
Kuş kafeste.
Su pet şişede.
Anne işte.
Çocuk kreşte.

Bugün Kuzey Tan'ın doğum günüydü.Kutlamaya gittik.Kuzey Tan artık bir yaşında.Büyüyorsun.Çok tatlısın Kuzey Tan çok güzel gülüyorsun.İyiki doğdun.İyiki Toprak'ın arkadaşısın.Şimdiden oynamaya başladınız tam olmasada :)

Geçirdiğimiz iki günden sonra yine yarın ben işe sen anneanneye.Ama iyi bir haberim var.29ekim perşembe tatil, birlikteyiz. :)

Papağan Toprak

2009-10-21T21:29:00.004+03:00

Motor gelişimi maşallah ama dil gelişimi için bişeyler yapsak diye düşünürken hatta babaya söylenirken birden Toprak söylenenleri tekrarlamaya başladı.Bişiler anlatıyodu anlamadığımız bir dilde üstelik göz temasını kesmeden el kol hareketleriyle.şimdi anlaşılır kelimeler söylüyor.yaşasın level atladık :) işte Toprak'ın kelimeleri...
-Uzun zamandır en yegane kelimesi anneeeeee ve anniii (yani beeen :) )
-babaaa (işaret parmağıyla babasını gösterirken söylüyor.birde son günlerde kendi kendine anne baba annee babaa diye tekrarlıyor oynarken) :)
-Saat,utak(uçak) diyordu
-kediii,candaaa (çanta)
-Teydee(teyze)
-Duuuyduu (duygu)
-attiii (attı)
-Düştüüü
-Fonfun(funda :) )-kafası karışıyor heralde bu kelimede
-bii kiii ücccccccc (1 - 2 - 3 )
-şüt(süt), ju (su)
-geee geee (gel,geel)
-cadaaaa (çatal) kataaa(kaşık)
-dede,anneee(anneanne)
-bebii(bebek),gap(top)
-kaak(kalk)

Aklıma gelenler bunlar.Cümle kurmuyor henüz iki kelimelikte olsa.Söylediğimiz kelimeleri tekrarlamaya çalışıyor.İlk hecesini söyleyip kaldığı oluyor.Haaa bide joker kelimemiz var kuvavaaa.Bilmediği ya da cevaplamak istemediği herşey kuvava.

Oğlumla sohbet edeceğim günler çok mu uzak acaba?Ama uzak sandığımız günler nasılda geçip gitti yanımızdan.

Adamım 18 aylık

2009-10-14T21:25:00.004+03:00

18 aylık oldu Toprakcım.. 1,5yaşında yani..

Büyüyorsun,sen büyüdükçe ben heyecanlanıyorum.. Bize her geçen gün yeni mutluluklar yaşatıyorsun çünkü.. yeni zorluklar yeni heyecanları da getiriyor.. Bir zamanlar rahmetli babaannemin dediği geliyor sıkça aklıma "çocuk, ne kadar acı o kadar tatlı".. Konu sen olunca zorluklar aşılabilir oluyor.. Sen deyince daha güçlü hissediyorum kendimi.. Daha güçlü,daha sevgi dolu,daha şefkatli,daha yaratıcı,daha sabırlı,daha umutlu.. Sen büyüdükçe bu dahalar artıyor ve ben kendimi daha iyi hissediyorum.. İyiki yapmışım dediğim bu hayatta yapabileceğim en güzel şeysin sen.. Halam sevgili kuzenim kerem'i büyütürken sormuştum evli bile değilken ;

-bu çocuk işi nası bişi.Yani bu kadar zahmete,bu kadar emeğe değiyor mu?

Yaptığım matematik hesabına gülmüştü.Beni çocuğa ikna edicek bir neden arıyordum sanırım.Biz sohbet ederken Kerem koşarak gelip halamı öpüp gitmişti.Halam bana dönüp

-Bak işte şimdi değdi dedi.

O zamanlar anladığımı sandığım şey geçen gün önüme çıkıverdi.Babanla bizi yanyana gördüğündeki sevincin,koşarak yanımıza gelişin,kucağımıza tırmanıp ikimize birden sarılışın,bir babanın bir benim yanağımdan öpüşün.. bu hayatta yaşanabilecek en harika en muhteşem kelimelerle anlatılamayacak kadar kıymetli.. Sadece beni öpsen sadece beni sarsan bu kadar kıymetli olmaz.. Annem babama söylenir ama bizim laf söylememize tahammül edemezdi.. O kızar ama bizim kızmamızı istemezdi.. Biz onu hep sevelim, sayalım isterdi.. Şimdi o kadar iyi anlıyorum ki bunu..

Sanırım bende seninle büyüyorum oğlum.. Anneni daha sık anımsıyor ve anlıyorsan diyordu şarkı değil mi?

Bir mantarımız eksikti o da tam oldu.

2009-10-10T15:27:00.006+03:00

Dün Toprak'ın altını değiştiriyim dedim altını açtım.O da ne!beyaz kabarık birşeyler var.Çok korkttuk.Bu sabah hemen doktora gittik.Mantar olmuş Toprak'ta.Meğer antibiyotik mantar yapmış.Bazı bünyelerde olurmuş.İki merhem birde mürekkep gibi birşey verdi.Kullanmaya başladık.Biran önce geçer umarım.

Boyumuz 87cm. Kilomuz 12.700 olmuş.Maşallah.Hastanede hiç bir sorun çıkarmayan oğlum doktorun muayene yerine oturunca mızırdanmaya doktor eline bir şeyler alınca ağlamaya başladı.Biraz sakinleştirmeyle öyle böyle derken muayene oldu.Bronşiti atlattık.Tekrarlamazsak sorun yok.

Resimde görüldüğü gibi Toprak hareketliliğinin bedelini yüzünde yaralarla ödüyor.Bizim de her seferinde içimiz gidiyor.Durulacağı zamanı merakla bekliyoruz.

keloğlan toprak

2009-10-04T20:35:00.004+03:00

Annemle babam sürekli olarak zorla birşeyler yapıyorlar bana.Halbuki onlara o kadar da şirinlik yapıyorum,öpüyorum,sarılıyorum,gülümsüyorum.Nasıl mutlu oluyorlar ben böyle şeyler yaptıkça.Ama kardeşim bide istemediğim şeylere zorlamıyorlar mı bozuşucaz valla.Neymiş iyileşmem için gerekliymiş.o iğrenç şeyi dayıyolar ağzıma;bağırıyorum ağlıyorum,tükürüyorum,bin tane numara yine içiriyolar yine içiriyolar.kaç gündür sinir olmuşum zaten.Üstüne bugün saçlarımı kazıdılar.Önce annem makasla kıvırcık saçlarımı kesti sonra babam bir aletle saçlarımı kazıdı..Sonrada bakıp bakıp gülüyolar yeni halime.İyice maskara ettiler beni.Çok dertliyim onlardan.Onu elleme,oraya çıkma,düşersin koşma,bırak onu.herşeyime engel herşeyime engel.Özgür olmak istiyorum ben.keşfetmek öğrenmek istiyorum herşeyi.Herşeye onlar karar veriyor.Uykuma,yemeğime,oyunuma.İşim var benim bunlarla.Ben bunların acısını bir bir çıkarmaz mıyım?görürsünüz siz.

Not:saçları çok az çıkmış olan toprakın saçlarını kazıdık saçları gür çıksın diye.Umarım pişman olmayız.Hem çok eğlendik hem içimiz gitti.Ama bence Toprak hala çok şirin :)

Evlenen kardeşim, bronşit oğlum

2009-10-01T21:22:00.003+03:00

Kardeşimi evlendirdik.Kız vermek ne zormuş yaaa.iyiki kızım olmamış dedim doğrusu.Gerçekten verdik gibi geldi nedense.2hafta öncesinde başladı hasasiyetim.son hafta doruktaydı.Herşeye ağlıyodum durup.Kız annesi gibi."Ama onu üzerler ama onu hırpalarlar.ama onu alıyolar bizden" psikolojisiyle gezdim ortalarda.Sanki heran yanındaydım da bugüne kadar her şeyden koruyabilmişim gibi.Ablalık da anneliğin bir başka versiyonu sanırım.Şimdi balayında o bu duygularımdan habersiz bu günlerinin tadını çıkarıyor.telefondaki sesi mutlu, düğünündeki gülen yüzü geliyor aklıma.Hep böyle gerçekten gülsün yüzün.
Düğünlerin başka bir yanı da koşuşturma tabi.O koşturma esnasında nasıl olduysa toprak hasta oldu.Burun akıntısı biraz öksürük.Hemen pet.itusa başladım.Ihlamurlar çorbalar yaptım.Burun akıntısı geçti,düğün geçti,öksürük duruyor.Annem bugün dayanamamış doktora götürmüş.Meğer oğlum bronşit olmuş :( göğüslerine inmiş.Ciğerlerine de inebilirmiş.Neden daha önce getirmediniz diye kızmış doktor.Öksürük önemli bişeymiş.Bilmiyordum.çok üzüldüm.cahilliğime ayrıca üzüldüm.Ateşin önemli olduğunu biliyodum da öksürüğü bilmiyodum.Annem kızıyodu doktora götür diye abartıyo geçer diye düşünüyodum.Bazen anne sözü dinlemek lazımmış bir kere daha gördüm.Antibiyotik ve şurup vermiş.Doğduğundan beri ikinci antibiyotiği Toprak'ın.Naparsan yap kaçamıyosun antibiyotikten.3 güne kadar geçmezse tekrar gidicez doktora.
Bu arada Toprakçık 17,5aylık oldu.18.ayımıza ,bir buçuk yaşımıza ,yeni bir dönüm noktasına az kaldı.Bu sırada neler oluyor bizde not alalım unutup gidilmesin
-Anne,Baba,utak(uçak),saat,ook(yok),bitti,kedi,bi ki üc bes(bir iki üç beş) diyor.Cümle kuramıyor.Derdini birşekilde anlatıyor.işaret yoluyla ıhh ıhh şeklinde.Bazen söylediklerimizi tekrarlıyor sonra günlerce tekrarlamıyor.Bir çok şeyi anlıyor.

-Verilen komutları yerine getiriyor.Şimdiden sorumluluklar vermeye çalışıyorum.Bunu getir onu götür,yerine koy,dağıttıklarını topla gibi.Herzaman yapmıyor tabi.Bulaşık makinesi boşaltmayı çok seviyor.Tek tek veriyor bana tabakları bardakları ben yerleştiriyorum.Bakarsınız babasından daha çok yardımcı olur bana :)

-mevlana gibi etrafında dönüyor bir süredir.Ortadaki sehpayı çıkarmıştık tekrar kaldırdık.Başı dönüp yere düşüyor çünkü.Eski düzene dönmemize çooook var sanırım.

-çok ama çok hareketliiii.Koltukların üstünde zıplıyor.sandalyelerin üstünde koşturmaya çalışıyor.Yerinde durmuyor.Top oynuyoruz bi topun peşinde bide toprak'ın peşinde koşturuyoruz.İmdat yani.Hareketli çocuk hareketsize göre iyiymiş diyorlar teselli buluyoruz.

-Birşey üzerinde durursak kısa sürede öğreniyor.Ama dikkat çok çabuk dağılıyor zor toparlanıyor.O yüzden büyük çaba gerekiyor.

-Sarılıyoooooooor.Öylede güzel sarılıyor ki.Bitiyorum.Geçen gün babası sarıldı bana bir koşuşu var yanımıza sevinç içinde ikimizin birden bacağına sarıldı.Aldık kucağımıza ikimizin boynuna sarıldı.Nasıl hoşuma gitti anlatamam.

-Öpüyooooor.Biraz sulu öpüyor ama kimin umrunda.Hangi öpücüğe değişilir ki.

-Uçak'a çok heycanlanıyor.Gözden kaybolana dek hopluyo zıplıyo koşuyo utaaakk utaak diye bağırıp parmağıyla bize gösteriyor.Ne güzel bişeysin sen yaaa.,

-Emzik.Biz bu emziki ne zaman nasıl bırakıcaz oğlum.Görünce heycanlandığı şeyler arasında.Süper sakinleştirici,süper susturucuuu.

-Tuvalet eğitimi yazılarını yeni okumaya başladım.Geçenlerde bide adaptör aldım.Ama daha başlamadım.Sanki hazır değil gibi ama yavaş yavaş alıştırmak gerekiyor madem biyerden başlıcam.En kısa zamanda.

-Aylardır dişlerimiz çıkmıyor.Arkadaki azı dişler kaldı birtek.16dişimiz var.Hızlı başlamıştık durulduk.

Şimdilik aklıma gelenler bunlar.Diğer kalanları da başka postlarda yazarım artık.

Yeni bir dönem

2009-09-08T21:48:00.005+03:00

Sen doğmuştun biz haftaları takip ediyorduk.Sonra aylara geçtik.Ve şimdi yıllara geldi sıra.Zaman geçiyor sanki senden sonra daha hızlı.
17.ayına şurada 1hafta kaldı.Artık bakımının dışında davranışlarına kafa yoruyorum.Hem senin hem kendi davranışlarıma.Sürekli kendimi kontrol etmeye çalışıyorum.Uzmanların dediklerini çok önemsiyorum.Bu doğru gibi görünüyor.Oysa bu bazen gereksiz gibi.Zaten bir şekilde birşeylerden etkilenmen olası.Hem hamileyken arkadaşımın hediye ettiği kitapta ne yazıyordu "çocuğun mükemmel anneye değil mutlu anneye ihtiyacı vardır" çok güzel geliyor kulağa.Oysa bazen mutlu olmak da mükemmel olmak kadar zor.Yine de derinden inandığım bir şey var;yapmam gereken en önemli şeyin sana sevgimi vermek olduğu.Sağlıklı ve gerçek bir sevgi.Katıksız dedikleri.Bunu başarmanın bir çok sorunu çözeceğine inanıyorum.Kendine güveninin,hayata umutlu bakabilmenin,güçlü ve olgun olabilmenin,huzurlu ve mutlu hissedebilmenin sırrı bu olabilir mi? sevgi.
Şimdi 1,5yaşa kadar olan dönemi geçmek üzereyiz.Bambaşka bir dönem bizi bekliyor.Bir yandan artık söylediklerimi anladığını görmek beni heyecanlandırıyor.Bir yandan artık isteklerin konusunda daha ısrarcı ve belki de inatçı olman endişelendiriyor.
Birben de bir giriş yapmış son yazısında.Artık yavaş yavaş bu konulara başlıyoruz sanırım.Korkuyor muyum? hem evet hem hayır.

Yaşasın! ödüüül!

2009-08-31T16:24:00.006+03:00

Sevgili Ensar Beranın sevgili annesinden ödül aldık.Heyooo.Yalnız bu ödülün birde bedeli var.

1. Ödülün logosunu bloguna eklemek.(kolay)
2. Ödülü aldığın kişinin linkini, ödülle ilgili yazına yazmak. (büyük zevkle)
3. Hakkındaki 7 ilginç şeyi listelemek.(işte bu çok zor)
4. Sevdiğin 7 blogu listelemek.(bunu da yaparım)
5. Ödülü göndereceğin bloglara mesaj bırakmak (büyük zevkle)

Benim gibi ilginç olmayan biri için 7 ilginç şey bulmak oldukça zor.Ama dalıp bir bakalım derinlere belki bişeyler çıkar.mutlu bile olurum yaşasın benimde ilginçliklerim var diye.

1.Küçükken saftım.Dışarda kuşlardan saklanırdım babama söylüyolar diye :) Benden 5yaş küçük kardeşim o zamanlar yeni hayatımıza girmiş olan oyun parklarına girmişti ben boy sınırından dolayı girememiştim.Fame city galeriada.Neler yaptıklarını sorduğumda gece kardeşim bana o güzel hayal gücüyle yazdı da yazdı.İşte sihirli değnek varmış dilekte bulunuyolarmış onlarda o değnekle dileğini gerçekleştiriyomuş.Daha neler neler :D ve ben bunların hepsine inandım.5yaş büyük ablasına bunları inandırdığı için epey eğlenmiş olmalı :)) Şuan saf olmadığımı düşünüyorum ama bu kadar saf olan çocuğun gözü ne kadar açılmış olabilir ki :)

2.Yemek yemeyi çok severim.Çok derken gerçekten çok. :) Çoğu zaman doyduğuma üzülürüm.Acıksam da yesem diye düşündüğüm çok olmuştur.Tabi tok olduğum halde yediklerimi saymazsak.yemek için yaşayanlardanım anlıcağınız.Psikolojide buna yeme bozukluğumu deniyordu.yok canıııımmmm :)

3.Kocama göre rahatlığım ilginç bana göre kocamın pimpirikliği ilginç.Toprak hopluyo zıplıyo koşuyo tırmanıyo.Bendeki tepki şu: topraaak dikkat et düşüceksin.oturduğum yerden ve gayet relax.O da babasının gönlü olsun diye :)))
Rahatlıklarıma diğer bir örnek daha.Cüzdanımı kaybettiysem kaybetmişimdir oturup üzülemem.ne yapılacaksa yapalım bitsin.

4.Tavırlarımdaki bu rahatlık ne yazıkki ilişkilerimde geçerli değil.Üzüldü mü kırıldı mı rahatsız oldu mu yanlış anladı mı? hepsine dikkat et et et nereye kadar.

5.İlginçlik düşünüyorum ama bulamıyorum.Fobilerim yoktur. Karanlıktan, böcekten, yalnız kalmaktan, yüksekten, kalabalıktan ,kapalı yerden korkmam.İnsanlardan korkarım sadece.İlginçse bu. :)

6.Batıl inançlarım yoktur ele bıçak vermek dışında.Ama hepsini bilirim.Hepte aklıma gelir.kara kedi görsem,merdiven altından geçsem vs. Bak bu ilginç oldu hem inanma hem takip et. :)

7.sonuncu kaldı.Anlatılan mistik olayların hiçbirine inanmam.Sırlar kapısı vs.dekiler gibi.Kova burcuyum ben kafama yatmazsa bilime dayanmazsa gerçekliğini kaybediyor.Küçüklüğümü hatırlatıcak olursanız artık büyüdüm :)

sevdiğim bloglara gelince hepsini çok seviyorum esasında hepsini okumaya çalışıyorum herkese yorum yazmasamda. Ama oğlumun yaşıtları biraz ön planda tabi :)

Ödülü sadece Kuzey'in annesine vermek istiyorum.Biraz torpil var tabi.ama olsun. :)

Kalbim Egede kaldı.

2009-08-27T13:33:00.006+03:00

Kayseri'den çıktık yola yine sabaha karşı yine Toprak uyusun o'da
bizde rahat edelim diye. Antalya'ya varmamız biraz uzun sürdü. Toprakla öyle geldi yada. Orada 2 gün kaldık. Çok gezemedik ama keyifli iki gün geçirdik. Kemer'deki kesme boğazı'na gittik bigün. Buz gibi suların içinde olmanın hiç bu kadar keyifli olacağını düşünmemiştim.. Dağlardan gelen o berrak kaynak suyunu içtim bile :) Toprak'ı bu kadar soğuk suya korkumuzdan sokamadık.

2günlük Antalya macerasından sonra Akyaka'ya yol aldık.İşte asıl tatilin başladığı nokta.Akyaka...... Muğla İline bağlı sevimli bir belde Akyaka. Küçük ama güzel. Tatil yeri olmasına göre sakin,huzurlu,güvenli.Kaldığımız otel,otelde kalan insanlar gibi sevimli. Üstelik gitmek isteyeceğimiz bir çok yere yakın.Bodrum,Marmaris vs.Hergüne bir yer belirledik. Bir gün Datça'ya gittik bir gün Marmaris, Bir gün Sedir Adası(kleopatra plajı),bir gün İncekuma, birgün Dalyan'a bir gün Akbük'e.Hepsi birbirinden güzel.İnsanın aklının Ege'de kalmaması mümkün mü? Heleki İstanbul'dan sıkılmış, yorulmuş, bunalmışsan.Bu kalabalıkta insana hasretsen. Buralara gelelim Özgür dedim sık sık.Gelelim buralara yerleşelim.Toprak buralarda büyüsün.Hayalime sık sık katıldı.Bugün için hayal ama bir gün gerçek olabilir.Neden olmasın?

Toprak oralarda hem özgür olmanın hem bizimle olmanın keyfini çıkardı.İshal olmasının dışında bir sıkıntısı olmadı. Yediklerine dikkat ettik.Reflor aldık. Bana mısın demedi.Denize çıldıran oğlumun oynarken yuttuğu sulardan kaynaklandığını düşündüm.Kusma, ateş olmadığı için telaşlanıcak bir durum olmadığını söyledi telefonla aradığımız doktorumuz. Tatilden döneli 1.5hafta olmasına rağmen dün geçti ishali.
İlk tatili olan Toprak'ın bu günlerden pek fotosu yok ne yazıkki.Makine bozuldu.Sadece videoları var.Büyüdüğünde onlarla idare edicek oğlum.

KÖY VE KAYSERİ MACERASI

2009-08-20T20:24:00.011+03:00

Tatilimiz cuma günü akşam iş çıkışımla başladı.Çantaları hazırla.Aman Toprak'ın hiçbirşeyini unutma.Hepsini arabaya yerleştir.O da ne Toprak'ın eşyaları hepimizden çok yer kaplıyor.Park yatağı,arabası,araba koltuğu başlı başına yer tutuyor zaten.Napalım sıkışsak da sığdık arabaya.Sabaha karşı 5'te yola çıktık ki Toprak yolda uyusun rahat rahat gidelim serinlikte.Babaanne iki haftadır bizdeydi birlikte yozgata köye dedesinin yanına gittik.Toprak köyde çok keyifliydi.Havası iyi geldi.İki gece kaldık.Ben gündüzleri oksijen komasından uyuyakalıyodum sağda solda.Toprak koşturuyodu.Bi bakıyodum tavukların peşinden koşuyo bi bakıyodum bahçeye dalmış talan ediyor.Olabildiğince özgür bıraktık orda araba yok zarar gelicek insan yok.Çocuklar öyle yerde büyümeli onu anladım.Nasıl ki Palmiye ağaçları akdenizde güzel çocuklarda doğada güzel.
Bide kayısı ağaçlarını keşfetti.Meyve canavarı olduğundan tuttuğunu kayısı ağaçlarına götürüp parmağıyla kayısıları gösterip ı ıhh yapıyodu.Mideyi bozucak diye korktum ama bişicik olmadı.

Bu resimde de dedesinin bahçesinden aşırdığı salatılığı yerken. :)

Söylemeden edemiceğim bahçeden topladığımız domates ve taze fasulyeyle yemek yaptık babaanneyle ömrümde yediğim en güzel taze fasulyeydi.Kaç tabak yedim hatırlamıyorum.Emekli olunca benimde bi bahçem olsun ordan topladıklarımla yemek yapayım.Bu ne güzel bir keyiftir.Ama lütfen deniz kenarında olayım bozkır da değil.

2 gece kaldıktan sonra Kayseri'ye geçtik halamızı görmeye.Kayseri bi çok kişiyi olduğu gibi beni de şaşırttı.Epey gelişmiş bi şehir ve de düzenli.İstanbul'dan sonra gördüğüm her şehir düzenli geliyor sanırım :) Erciyes Dağını görmeye gittik.

Biz erciyes dağını seyreylerken Toprak arabada kalmakta ısrarcı davranınca onu direksiyon başında bıraktık.

Birgün kaldıktan sonra yine sabaha karşı 5'te yola çıkarak önce Antalyaya iki gün kaldıktan sonra da Gökova Akyakaya gittik.Bir dahaki postta da ordaki maceraları anlatırım.

BİZ DÖNDÜK

2009-08-18T15:44:00.002+03:00

Uzun bir aradan sonra MERHABAAAA

Blogu özledim.Blog okumayı özledim.Yorum yazmayı yorum okumayı özledim.

Anlatıcak o kadar çok şey var ki nerden başlıcağımı bilmiyorum.Tatildeydik döndük.Dün işe başladım :((( Toprak'la uzun süreden sonra yine ayrıldık.
Şimdilik bu bir merhaba postu olsun en kısa zamanda tek tek yazacağım herşeyi.Şimdiden sabırsızlanıyorum anıları depolamaya. :) öpüyorum hepinizi.

2009-07-12T20:32:00.004+03:00

15 aylık olmana 3 gün kala....

Zaman çok hızlı geçiyor.Sen çok hızlı öğreniyorsun herşeyi.Varmana çok var sandığım şeylerin yanında buluyorum seni.

Sen şimdi içerde uyumaya çalışıyorsun. Ne mutlu bize ki 10.ayından (tracy hala sağolsun) itibaren kendi kendine uyuyorsun. Emziğinin katkılarını da es geçmeyelim.Bazen zorlanıyorsun uyumakta.Kendini bir o tarafa bir bu tarafa atarken uyuyakalıveriyorsun.Önce yanında duruyorum.Biraz ninni biraz masal sonra terkediyorum odayı.Yanına gelememi istediğinde taktik geliştirdin emziği atıyorsun yere.Tak diye sesi geliyor emziğin ardından bağırmayla ağlama arası sesin.Hani sanki emzik için çağırmışsın numaraları.Mecbur geliyoruz.Emziği verip çok kalmadan yanında çıkıyoruz.Bu en fazla yarım saat sürüyor.Belki 45dk. 1saati bulduğu ender zamanlar olmuştur.Gündüz uykusunda hiç zorlanmıyorsun nedense.Beni yanına çağırmaksızın uyuyorsun kolaylıkla.Akşam uykuları biraz nazlı.

Şu emzik konusu kafa karıştırıyor.Ne zaman bıraktırıcaz nasıl bıraktırıcaz??! Tutkuyla bağlısın çünkü.Görünce çıldırıyorsun almak için ağzına.Mümkün olduğunca saklıyorum senden.Uyurken vermeye çalışıyorum sadece.Birde çok huysuzlandığında.

Artık bye bye yanında bir de öpücük atıyorsun.Ben bugün farkettim meğer bisüredir yapıyormuşsun anneannen öğretmiş.Üstelik dün babanı öptün yanağından.Nası mutlu oldu anlatamam.Toprak beni öptüüü diye dolanıyor dünden beri.Beni sadece yalamayı tercih ediyorsun epeydir :)

Dün ilk kez eline boya kalemleri verdim.Pastel.Çiziktirik beraber.Eh ilk sefere göre fena değil.Tahmin ettiğim kadar keyif almadın ama olsun ara ara deneriz.

Babanın tedirginliğini keşfettin ve bununla çok eğleniyorsun.Baban oldu mu yanımızda bir koltuktan diğerine geçmek mi desem uçmak mı desem denemeleri yapıyorsun.Üstelik yüzünde haylaz bir gülümseme ve gözlerin babanda!! :) Baban olmadığında nedense hiç böyle haylazlıklar yapmıyorsun.Ehh benimle pek eğlenceli olmuyor tabi :)

İsteklerini bağırma ve ağlamayla belirtmeyi tercih ediyorsun.Umarım geçicek.

Bıcı bıcı yapalım mı dediğimde heycanlanarak banyoya koşup üstündekileri çekiştirip küvete tırmanmaya çalışıyorsun. Hadi gidelim mi dediğimde kapıya koşup sabırsızlanıyorsun.Eğer acele etmezsem bir bana bir kapıya koşup huysuzluk yapıyorsun.

Tüm organlarını çok zor öğreniyorsun pipin hariç.Sadece dün söylememe rağmen bir seferde öğrendin.Şimdi altını açtığımda pipin nerde dediğimde tutup sırıtıyorsun haylaz haylaz. :))

Her yere koşarak gidiyorsun düştün düşücen pozisyonunda ama çok az düşerek.

Çok uzatmadan sevgili birbenin mimine geçelim.Çünkü kendimi kaptırıyorum anlattıkça anlattıyorum.Diğer postlara saklayalım diğerlerini.Seni anlatmaktan hiç sıkılmıcam sanırım.Liseli kızların sevgililerini anlatması gibi konu hep sana geliyor her ağzımı açtığımda :)

Mimimiz seni hangi markalarla giydirdiğim.Gelen hediyeler dışında aldıklarım genelde
*C&A(hem güzel hem kaliteli hem de ekonomik olduğu için)
*Lcw(benzer sebeple)
*mother care ve chicco(indirimdeki ürünlerini)

Yani anlıcağınız çok para vermek istemiyorum çok giyemeyeceği kıyafetlere.Kaliteli ama ekonomik olması tercihim.Bilmiyorum o büyüyünce neler tercih eder annesi bunları tercih ediyor. :)

2009-06-30T20:39:00.004+03:00

Ve işte seni emzirdiğim günler geride kaldı.Doğumun ardındaki ilk emzirmem geldi aklıma,hüzünlendim.Nasılda güzeldi sanki hep biliyormuşsun gibi.Sanki ilk deneyimin değilmiş gibi.Ben daha acamiydim seni tutarken.Uyandığımda hissetiğim tüm acıları unutmuştum o anı yaşarken.Sen hayat bulurken göğsümde bende hızla toparlandım.Büyüdün 14 ayını geçtiğin şu günlerde birden kendiliğinden bıraktın emmeyi.Nasıl olacak,ne zaman olacak derken tahminimden çok kolay oldu.Kendiliğinden.

Hüzünlendim.Hayattaki en önemli amaçlarımdan biriydi de boşlukta kaldı bi yanım gibi.Yine de bağımsızlığa giden bu yolda attığın bu adımdan dolayı mutluyum,seninle gurur duyuyorum.

Yunuslar

2009-06-28T21:13:00.002+03:00

Annem ve babam beni yunusların yanına götürdü.İçeri girdik bi kalabalık.hep çocuklar var yanlarında da anne babalar.Önce yunusları farkedemedim.Noluyo nedir bu kalabalık derken annem bana bi yeri işaret etti.Ne oldu yine neyi gösteriyo diye bakıyım dedim değişik bişi.Daha önce hiç görmedim.Annem söyledi yunusmuş.Nasıl şaşırdım nasıl hoşuma gitti anlatamam.Hiç kıpırdamadan gözümü ayırmadan izledim.Annem biara babama "Kucağımda hiç bu kadar uzun oturmamıştı" dedi.Çok hareketli hiç yerinde durmuyo diyo benim için önüne gelene.Napıyım canım merak ediyorum herşeyi.Hem öğreniyim istiyolar hem yerimde durmuyorum diye söyleniyolar.Ama annecim ne kadar şirinim farkındamısın.Kızıyosunuz ama her seferinde dayanamayıp da gülüyosunuz.Neyse yunuslara dönelim.Annem hayvanları eğlence amaçlı kullanılmasından pek hoşlanmıyomuş.Nedemek istediğini anlamadım.Belki büyüyünce anlarım.Şimdiye kadar pek çok hayvan gördüm ama bu çok ilginç geldi bana.Suyun içine girip girip çıkıyo.Bi de zıplayıp toplara vurdu.Ben ayağımla vurmasını yeni öğrendim bu zıplayarak havada vuruyo toplara.Bide topları yakalayıp adama götürüyo.Yunusun ardından kocaman bitane geldi.Babam anneme söylerken duydum deniz aslanı dedi.Annem o ne deyince belgesel izlesen bilirdin gibi bişiler söyledi.Bildiğin fok dedi annemde.Kafam karıştı fok mu deniz aslanı mı? Neyse o daha değişik şeyler yaptı.Bide yürüdü.Çok yakınımıza geldi.Annem de babam da fotograf çekip durdular.Ya komiksiniz her yerde fotograf çekiyosunuz.Oturun bi izleyin neler oluyo bi öğrenin.Kafayı bana takmışlar.Sürekli beni izliyolar bide fotografımı çekip duruyolar.Annem bloga yazıyım filan oraya koyarım filan diyo arada anlamıyorum.Onu da büyüyünce anlarım heralde.

Toprak 14 aylık

2009-06-20T13:01:00.004+03:00

Toprak 14 aylık oldu inanılır gibi değil.Büyüdüğünü görmek onu izlemek öyle keyifli ki. Ne yapsa keyifleniyorum ve her seferinde babasıyla gözgöze geliyoruz onda da aynı keyif.

Bugün dr.a gittik.Su çiçeği aşısı oldu.Sadece iğne girerken ağladı.Dr. teyze ne yapsa heyretler içinde ona baktı.Neden bana bunları yapıyosun anlayamıyorum der gibi.Hani oyun mu oynuyoruz yoksa başka bir amaç mı var ortada der gibi.

Boyumuz 86cm, kilomuz 12kg.Boyumuz max. seviyeye ulaşmış durumda.Dr.umuz her gün güneş görüyor anlaşılan dedi.Genetik faktörlerin dışında güneşinde ne derece önemli olduğu anlaşılıyor.ki Toprak hergün anneannesiyle bahçelerde sokaklarda.Gezgin anneannesiyle fink atıyolar.Her gün yeni bir arkadaş ediniyor kendine.Bazen tanımadığım insanlar aa Toprak deyip el sallıyorlar.Bana ve babasına göre oldukça sosyal.Sanırım artık bizi Toprakın annesi ve babası olarak tanıyolar.

Oyun oynamaya bayılıyor.Özellikle yakalamaca,kovalamaca,boğuşmaca,zıplamaca,hoplamaca :) Koltuk tepelerinde artık.Ayağa kalkıp zıplıyor.Dizleri şimdiden yara bere içinde.Bu kadar erken beklemiyordum doğrusu.Kovaladığım zaman kahkahalarla koşmaya başlıyor.Bazen de eviriyorum çeviriyorum amuda kaldırıp taklalar attırıyorum kahkahaları eşliğinde.Babası da rezillik seviyor bu çocuk diyor gülümsüyoruz.Hatta kendi gelip hoop kucağıma oturuyor hadi evir çevir beni hareketleri yapıyor artık.

Uçak nerde Toprak dediğimizde koşarak cama ya da balkona gidip gökyüzüne bakıyor.Uçak sesini duyduğunda da aynı şeyi yapıyor.Uçak kaybolana dek izliyor.

Çekmeceleri boşaltmayı çoktan öğrenen oğluma geçenlerde toplamayı gösterdim.Bide baktım topluyor.Bilseydim önceden öğretirdim.Artık boşaltıyor sonra toplamaya başlıyor.Kapaklı şeylerin kapağını açıp kapatmaya bayılıyor.Son favarisi bişeyleri biyerlere taşıyıp sonra tekrar geri getirmek.Örneğin oyun küplerini tek tek sehpaya dizip sonra tekrar yere atıyor.Yakında oyuncak kutusuna koymayı öğretmeliyim.

O kalın sesiyle anneeeeeee diyor artık.Ergenlikte o ses nolucak bilmiyorum.Baba diyordu zaten.Bazı kelimeleri de söylemeye çalışıyor taklit ederek.Ağzı dolu dolu.

Yemek yemede problemimiz yok fakat bazen hiçbişi yemek istemiyor.Meyveyi,Sütü,tatlı şeyleri,domatesi,salatalığı,eti ve makarnayı çok seviyor.Veriyorum önüne eliyle yiyor.

16dişimiz var.4 azı dişi kaldı.

Ve en güzeli oğlum bana sarılıyor.O minicik kollarını boynuma dolayıp sıkı sıkı sarılıyor.Bunu bitek bana yapıyor.Çok seviyorum, çok seviniyorum.

Baba nerde Toprak?

2009-06-08T15:55:00.005+03:00

Evimin direği Toprakın babası bize uzaklardan kart artmış :) bugün mailimi açtım kocaman bir gülücük oldu yüzümde.8 gündür yok babamız eğitim için Ankarada.Cuma günü geri gelicek.İlk uzun ayrılığımız evlendiğimizden beri.Çok özledim onu.Toprak ne kadar farkında bilmiyorum,üstelik yatıcaz kalkıcaz yatıcaz kalkıcaz gelicek diyemeyeceğim kadar küçük.O burda değilken evin tadı tuzu yok.O yüzden kaçıp kaçıp anneme gidiyorum.Orda kalıyoruz sık sık.Hergün yeni bişiler öğrenen oğlumu anlatıyorum hergün telefonda.Eline telefonu verip Toprak'a babasının sesini,babasına da oğlunun sesini dinletiyorum.Diş fırçamın bile boynu bükük bardağın içinde tek başına duruyor.

Evimizin Halleri

2009-05-27T20:23:00.009+03:00

ziraat mühendisi olan koca bize kuşkonmaz getirdi.İsmini duymuşluğum varsa da ilk kez tanışma imkanımız oldu.Brokoli gibi pişirilebilir bir sebze.

dün salatasını artanını da bugüne çorba yaptım.yanına da tavuk pilav yapayım dedim.tavukları bi güzel soslayıp fırına attım o pişerken pilavı da yaptım.Bekliyoruz acıkan koca,ben ve oğlum.20dakika geçti bakalım pişmesine az kalmış mı dedim.O da ne?? fırının fişi takılı değil. :) Acıkan koca benimle bir yandan dalga geçerken bir yandan lahmacun mu söylesek dediyse de pes etmedim sil baştan fırının süresini başa alıp bekledik.
Ben nereye gitsem peşimden gelen oğlum.Mutfakta da beni yalnız bırakmadı.işte beklerken çektiğim bir kaç foto

Kucağıma gelmek için şirinlik yapan Toprak

Bu da kucağıma gelemeyeceğini anlayan Toprak'ın mutfak maceraları

Veee Toprak'ın son numarası :) bunun devamı takla olucak sanırım.

Türkan Saylan

2009-05-20T15:39:00.006+03:00

İsmini tekrarlayıp duruyorum içimden.Unutmıyım diye.Kaybettiğimiz için çok üzgünüm ama onu tanımış olmaktan da çok mutluyum.Söylenicek çok şey var Türkan Saylanla ilgili.Köşe yazarları Türkan hoca için yazmış burdan sizinle paylaşmak istedim.ve onu hiç tanımayacak oğlumla.Büyüdüğünde okusun böyle bir insan yaşamış ülkemizde diye.

Oğlum aşık mı oluyor?

2009-05-18T21:30:00.005+03:00

E tabii erkek olmak kolay değil. Şimdiden başlamalı karşı cinsin dikkatini nasıl çekebileceğini öğrenmeye... Gülümsesem şöyle anlarmı aceba yada bülbül gibi sesimle serenat mı yapmaya başlasam. Hımm işe yarıyor galiba etkilemeye başladım.Şimdi sıkıştırsam mı telefon kulübesinde ? bunun için çok erken sanırım.Ama oda bana bakmaya başladı buğulu gözleriyle. Hey babası çağırıyor olamaz bu kadar erken bitmemeli. Haaaaaaaaaaaaayyyıııııııırrrrrrrrrrrrrr!

Toprak Havuzda

2009-05-16T20:23:00.007+03:00

Toprak bugün ilk kez havuza girdi.Ama biz ne fotografını çekebildik ne de kameraya alabildik.İkisini de yanımıza almamışız.Bunu belgeleyebilmenin bir yolu da yazmak sanırım.
Bugün havuz sezonunu açtık.Aldık havlumuzu terliğimizi havuzun yolunu tuttuk.Toprak önce şaşırdı sonra heyecanlandı.Hatta iki duygu sık sık birbirine karıştı.Etrafına şaşkın şaşkın bakınırken ben Toprakı soydum babası simiti şişirdi.Simitten pek bir verim alamadık.Koydukça kucağımıza gelmeye çalıştı.Çok mu kalabalık olur diye telaş ederken birde baktık aile havuzu var ve tenha.Ayrıca çocuk havuzu da var.Önce çocuk havuzuna sokalım alışsın dedik.
Suyu çok seven Toprak bu kadar kocaman küvet mi olur şaşkınlığıyla kucağımda suya girdi.Önce ayaklar.Biraz daha girince suyun soğukluğundan irkildi.Yapıştı sıkı sıkı tutuyor beni.Aman anne kayıp düşürme der gibi de yüzüme bakıyor arada.Bir eliyle suya vurup cıb cıb oynuyor diğer eliyle ve bacaklarıyla sıkı sıkı tutunmaya devam ediyor.İlk kez bu kadar temkinli gördüm Toprak'ı.Ardından aile havuzuna girdik yine kucağımızda.Ben suya girsin diye derine gittikçe Toprak yukarı doğru tırmanıyor kucağımda.Hem oynamak istiyor hem kokuyor.Ben ondan daha çok eğleniyordum sanırım.Onun şaşkınlığı beni çok eğlendirdi sanırım.Babası da ben de epey güldük Toprak'ın tepkilerine.
İlk kez olduğu için çok tutmadık suda.Çıkardım kuruladım giydirdim.Bir yandan gözü havuzda.Çok büyük ciddiyetle hala havuzda olan babasını seyrediyor.Babası özellikle kafasını suya sokunca ciddiyeti artıyor.Sonra çocuklara takıldı gözü.Onlara gülümsedi heycanlandı.Hıh dedim sonunda.Bi gülebildin.Bu ilk havuz macerasıydı heyecan ve şaşkınlığı atlatınca daha çok eğlenicek diye umut ediyorum.Yaz geldi hoş geldi.

Benim annem hem pastacı hem ayakabı bağlayıcı hem mali müşavir

2009-05-09T21:30:00.006+03:00

Başardım.Başardımmm.Sınavı verdim.Mali müşavir oldum.Çok mutluyum çoook.

Beklediğimden erken açıklandı sınav.Dün işyerindeyim.Arkadaşım aradı kazananları arıyolarmış dedi.saat 12.30.Bir heyecan sardı beni.Bekliyorum.Telefon gözümün önünde sanki çalsa duymayacakmışım gibi bakıp duruyorum.saat geçiyor stres oluyorum.saat 2yi geçiyor stresten başıma ağrılar giriyor işe konsantre olamıyorum.Çalmayacak diye düşünmeye başlıyorum saat 15.00ı geçmiş.Kazanamadığımı düşünmeye başlıyorum.Durumu kabullenmeye çalışıyorum.İçimde cılızlaşan bir umutla.saat 15.37 telefonum çalıyor.Numaraya bakıyorum.Odadan arıyolar.Açıyorum bir bayan oda sekreterinin benimle görüşmek istediğini söylüyor.Adamla ne konuştuğumu hatırlamıyorum heyecandan.Bölük pörçük kelimeler kalmış aklımda.Tebrikler,kazandınız gibi birşeyler.Teşekkür ediyorum verdiği güzel haber için.Hemen eşimi arıyorum.Alo diyorum gerisi gelmiyor.Konuşamıyorum.Ağlamaya başlıyorum.Soruyo noldu özlem iyimisin aradılar mı diyor?zar zor aradıklarını söylüyorum.Akşam eve gelince oğlumu öpüyorum öpüyorum.Mutluluğumu onunla da paylaşıyorum.Akşam uyuturken ona teşekkür ediyorum yardımları için desteği için ve tabi beni motive eden sebeplerden biri olduğu için.

Yarın çifte kutlama var ailemizde.Hem mali müşavirliğimi hem anneliğimi kutlayacağız.
Bende burdan hepinizin anneler gününü kutluyorum.

Bi tek annem olsun bana bişey olmaz...

2009-05-03T11:13:00.003+03:00

ÇOCUKKEN...

1. Çocukken ............... kaçırdım.
2. Çocukken ............... yoksundum.
3. Çocukken ............... yaralanmış olabilirim.
4. Çocukken ............... olmayı hayal ederdim.
5. Çocukken ............... isterdim.
6. Evimizde asla yeterli .......... olmadı.
7. Çocukken daha fazla ........... ihtiyaç duyardım.
8. Bir daha asla .......... göremeyeceğim için üzgünüm.
9. Yıllar boyunca ......... merak ettim.
10. ............. kaybımdan dolayı hep kendimi suçladım.

1.Çocukken komşunun bahçesine çok top kaçırdım.
2.Çocukken yeterli ilgiden yoksundum.
3.Çocukken annemle babamın tartışmalarından yaralanmış olabilirim.
4.Çocukken şarkıcı olmayı hayal ederdim.
5.Çocukken hep büyümeyi isterdim.
6.Evimizde asla yeterli özgürlük olmadı.Koşmayın,dökmeyin,dağıtmayın.durun,susun,uyuyun.
7.Çocukken hep sevilmeye ve oyunlara ihtiyaç duyardım.
8.Bir daha asla dedemi ve babaannemi göremeyeceğim için üzgünüm.
6.Yıllar boyunca 5 yıl sonrasını merak ettim.
7.Tüm vakit kayıplarımdan dolayı hep kendimi suçladım.

Ne zor bir mimmiş bu ya.Kaç zamandır başlıyorum cevaplayamadan kalkıyodum.Sevgili Paşanın annesine cevaplayacağımı söylediğim için sıvadım kolları bugün ve bu çıktı.O yüzden kimseyi mimlemiyorum.İsteyen varsa buyursun cavaplasın.Epey terletiyor bu sorular.

Toprak Hasta

2009-05-01T11:51:00.005+03:00

23 Nisan haftası Ankara'daydık.Oğlumun halası evlendi.Onun yanındaydık.Güzel ama yorucu keyifli ama hızlı geçen bir haftaydı.Kalabalıktan pek hoşlanmadı Toprak.Yoğun ilgiden de.Sürekli kaçacak delik aradı.Kimsenin kucağına gitmek istemedi.Kim kucağına alsa inmek için elinden geleni yaptı.Baktı ki kaçacak biyer yok soluğu kucağımda aldı her seferinde.Sanırım bu tatil boyunca kol kaslarım iyi gelişti.Beni göremediği yerde de babasının kucağına atladı.Tabi yol yorgunluğu,ortam değişikliği derken epey huysuzdu.Eve döndüğümüzün ertesi günü ateşi çıktı.Ölçüyorum 38.5.Diş mi çıkarıyor yoksa enfeksiyon mu kaptı diye düşünürken iki gün calpol kullandım.İndi çıktı.Sonunda annem doktora götürdü.Boğazına bakmayıhiç akıl etmeyen ben oğlumun anjin olduğunu öğrendim.Bu ilk hastalığının antibiyotik gerektirmesi çok üzücü.Antibiyotikte milli olduk.Şimdi iyi.Ateşi çıkmıyor.Antibiyotik bitince daha iyi olucak sanırım.

Doktor deyince aklıma geldi.1 yaş kontrolünü not etmedim buraya.1 Yaş kontrolünde 3K aşısı oldu Toprak.Kilo 11 boy 81cm. olmuş.(Maşallah) Bu doktor kontrolümüzde Toprak pek rahat durmadı.Doktorun elini itip duruyor bizimki.Büyüdükçe kontrolün zorlaştığından bahsetmişti doktorumuz.İlerleyen zamanlarda doktora gelir gelmez ağlamaya başlıyolarmış canının acıyacağını anlayarak.

Biz şimdi Toprak'ın iyileşmesini ve havaların daha da güzelleşmesini bekliyoruz.

DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN BEBEĞİM

2009-04-15T13:07:00.007+03:00

Bir yaşında olduğuna inanamıyorum.inanamıyorum bir oğlum olduğuna ve anne olduğuma.Büyüyorsun büyüdüğüne inanamıyorum.Sen büyürken ben de büyüyorum.Sen hergün yeni şeyler öğrenirken bana öğrettiklerini bir bilsen.Verdiğin mutluluğu bir bilsen.Tarifi o kadar zor ki.İçimde dolup taşan mutluluk bana sürekli "iyiki doğurdum iyiki iyiki iyiki" dedirtiyor.İyiki doğdun.iyiki.

seviyorum seni

ekmegi tuza banip yer gibi

geceleyin atesler icinde uyanarak

agzimi dayayip musluga su icer gibi

agir posta paketini neyin nesi belirsiz

telasli, sevincli, kuskulu acar gibi

seviyorum seni

denizi ilk defa ucakla gecer gibi

istanbul'da yumusacik kararirken ortalik

icimde kimildayan birseyler gibi

seviyorum seni

yasiyoruz cok sukur der gibi

Nazım HİKMET.

Mutlu eden ödül mutlu etsin

2009-04-09T13:09:00.003+03:00

Bugün gördüm,güzel bir hediye gelmiş Kuzey Tan Arman'dan ve annesinden.Oğlumun top arkadaşıdır kendisi.Henüz oynamaya başlamamış olsalar da.Bizi mutlu eden ödül için çok teşekkür eder Toprak abisi Kuzey Tan'a :)

Bizde çok severek okuduğumuz ve sevdiğimiz mira ve annesine vermek istiyoruz.ve yakın zamanda yayınlamasını bekliyoruz.

TOPRAK AKTİVİTELERDE

2009-04-04T11:36:00.008+03:00

Oğlumun bu yaşta bu aktivitelere başlamasından ürken babamıza bu yaşta bunları yapan bir bebeğin safari günleri çok uzak değildir diyerek gülüyorum.Doğrusu çok memnumun oğlumun cesur tavırlarından ,girişkenliğinden,temkinli olmayışından ve rahat,pimpiriksiz anne tavırlarımdan.Sanırım bana öğretilen de buydu.Ailem benim için endişelenmedi,korkmadı ve bu bana cesaret verdi.Hiç tereddüt yaşamadım ilk bisiklete binerken,ağaca tırmanırken,denize atlarken,gondola binerken,aşı olurken,otobüse ilk kez tek başıma binerken,onlardan uzaklara giderken,dostluklarımı aşklarımı yaşarken.Korkan,tırsan,annesinin eteğine saklanan,aşıdan kaçan bir kız olmadım hiç.Bunu annemle babamın gözlerindeki güven dolu,endişesiz bakışlara borçluyum.Şimdi oğluma bırakabileceğim en değerli hazinelerden biri bu olsun istiyorum.Korkusuz olsun,yaşamı kaçırmasın istiyorum.1 yaşına sadece 11 gün kalan oğlum şimdilik bu konuda çok başarılı.Yürümeye başladığı şu günlerde düşmeleri onu hiç yıldırmıyor,cesaretini kırmıyor.Bir topluluğa gözü kapalı dalıyor.Oyun alanlarına bıraktığımda hiç bir tereddüt yaşamadan,arkasına dönüp gözleri bizi aramadan dilediğince oynuyor.Girişkenliği,neşesi ve sempatikliği dikkat çekiyor.Emeklemiş,yürümüş,anne demiş,baba demiş,renkleri bilmiş,kediyi bilmiş,kuşu bilmiş,burnunu göstermiş,gözünü kulağını göstermiş,motor gelişimi iyiymiş elbette heyecan verici.Elbette özgüvenini etkiliyor,mutluluk veriyor.Sadece bunlara kendimizi çok kaptırıp becerilerine,yapabildiklerine odaklanıp asıl önemlileri göz ardı etmemeliyiz.Öyle değil mi?

Bir cumartesi ve Baharın ilk sabahları

2009-03-28T23:40:00.012+02:00

Seninle bir cumartesi nasıl geçti,neler yaptık bilmek istermisin?

Saat sabah 7ye 5 var.Akşam geç yatmışım uykum var.Ama uykumdan önemli bişi beni çağırıyor.İsmimle de değil aaaa-ııııhh-ooooovv gibi seslerle :) kalk borusu. Yanına gelirken anlıyorsun yaklaştığımı sesin kesiliyor gözün kapıda.Beni görünce gülüyorsun ve o minik kollarını kaldırıyorsun bana doğru.Kucağıma alıyorum.öpüyorum kokluyorum gülücükler atıyorsun.Birlikte salona geçiyoruz.Baban uyuyor.Ben ayılmaya çalışıyorum sen sonsuz bir enerjiyle bir o tarafa bi tarafa gidiyorsun.Aralıklarla yanıma gelip bacaklarıma dolanıyorsun.Kucağıma gelmek ister gibisin alıyorum iki dakika durmuyorsun.Tekrar turlara devam ediyorsun.Ben yarı ayık yarı uykulu kahvaltını hazırlıyorum.Kahvaltını iştahla yiyorsun.Kahvaltı sonrası ayılmışım oyun oynuyoruz biraz.Yürüme çalışmaları yapıyoruz.8 adım düşmeden yürüdüğün oluyor bazen 2 adımda düşüyorsun.45dak kadar sonra Baby tv açıyorum enerjine ayak uyduramayınca.Seyrederken gözünü hiç ayırmıyorsun.Sevdiğin şeyler çıkınca oynamaya başlıyosun.Dizlerinin üstünde zıplıyosun.Ben tv.den uzaklaştırıyorum sen yaklaşıyorsun.Bunu bazen yürüyerek yapıyorsun son adımına kadar bekliyorum.Yürümen beni mutlu ediyor.Derken saat 8.30 oluyor.Açlık kapıya dayanıyor.Çayı koyuyorum ocağa.Kahvaltıyı hazırlıyorum.Babanı uyandırıyoruz birlikte.Kahvaltının ardından biraz daha oynuyoruz derken uykun geliyor.Artık günde bir kez ve fakat daha uzun uyuyorsun.Bir değişiklik yapıyoruz bilgisayarın karşısına geçiyoruz birlikte sana ninni açıyorum internetten.Dönen sandalyede sallanıyorum sen göğsüme koyuyorsun başımı.Slayt gösterisiyle sana resimleri seyrettiriyorum ninni eşliğinde.Gülüyorsun seyrederken ama en çok kendi resimlerine gülüyorsun.3. ninninin ardından uyuya kalıyorsun.Yatağına bırakıyorum.Uyurum belki diye uzanıyorum baban o sırada avatar seyrediyor cnbc-e de.Uyuyamıyorum.2saat kadar sonra uyanıyorsun.Meyveni yediriyorum.Yine enerjik yine neşeli uyanıyorsun.Bugün ne yapalım diye düşünürken Taksime gitmeye karar veriyoruz güzel havayı değerlendirelim diye.Ne zaman Taksim meydana geldiğimizde mutlu oluyorum.Yine özlemişim taksimi diye geçiriyorum içimden.Baban pusetini iterken ben elim cebimde güzel hava ve taksimin keyfini çıkarıyorum.Ne kadar da iyi geliyor bu yürüyüş.Atlas pasajını geziyoruz.En sevdiğimiz pasaj.Galatasaray Lisesine vardığımızda sen huysuzlanmaya başlıyorsun.İnmek istiyorsun.Oyalayamıyoruz.Alıyoruz kucağımıza.Bir ben alıyorum bir baban.Baban hasta pek hali yok taşıyamıyor ben güçsüz yoruluyorum.Aznavur pasajının yan tarafından dar bir yol var.Bir avluya açılan.Küçük tabureler masalar var orda çay içiyoruz.Sana da aldığım kumpiri yediriyorum.Durmuyorsun yine durduğun yerde.İnmek istiyorsun boyuna.Haksız da değilsin keşfetmek öğrenmek tanımak istiyorsun herşeyi.Baban çayını içerken seni kucağıma alıyorum kitapçıya giriyoruz.Orda sakinleşiyorsun,kitapları seversin umarım diye geçiriyorum içimden.Kitapçı amcayla muhabbet ediyoruz.Onunda bir oğlu varmış 8aylık.Biraz sizi çekiştiriyoruz.Allah bağışlasın dilekleriyle ayrılıyoruz.Baban çayını içmiş oluyor.Babanın kucağına terfi ediliyorsun çay içme sırası bana geçiyor.Ordan tünele doğru yürüyoruz ama senin huysuzluğun bitmiyor yarı yoldan dönüyoruz.Bir ara inat ediyorum almıyorum kucağıma sen inatla bağırıyorsun.Sen mi inat ben mi derken baban simit alıyor bi parça sana veriyor o da ne? susuyorsun.Sanki istediğin buymuş.Keyifle tırtıklıyorsun.İnanamıyoruz.Bilseydik baştan alırdık diyoruz.Arabaya binip sahilden geze geze eve dönüyoruz.Baban hastalığının etkisiyle uyuyor.Biz oynuyoruz.Kitapları dergileri dağıtıyoruz.Bebek dergilerindeki bebeklere bakıp gülüyoruz.Sayfanın biri elinde heder oluyor.Baban uyanınca sizi başbaşa bırakıp etrafı toparlıyorum.Yemek için balık yemeyi tasarlıyoruz.Balıkları her zaman baban yapar fırında.Babanla yer değiştiriyoruz.O mutfağa ben yanına.Sonra seninle mutfağa geçip salata yapıyoruz.Ben yapıyorum sen bi damacana bi dolaplara saldırıyorsun.Yemeğimizi yerken sende mama sandalyende akşam yemeğimize dahil ediliyorsun.Uykun geliyor gözlerini oğuşturuyorsun.Yatağına götürüyorum.Müzik açıyorum.Ezginin günlüğü dinleyerek uykuya dalıyorsun.Biraz zorlanıyorsun buaralar uykuya geçerken.Yine bir diş mi geliyor yoksa büyüdükçe hayattan kopup uykuya geçmek zorlaşıyor mu bilmiyorum.Müziki kapatıp odadan ayrılıyorum.Sen uyuduktan sonra kendime zaman ayırabiliyorum.Önce mutfağı ve dağıttığın oyuncakları toplamam lazım.Ardından tüm akşam benim.Dilediğince vakit geçirip uyuyorum.Gece sadece bir kere uyanıyorsun 5.20de.Yaz uygulamasına geçtiğimiz bir gece.Yeni uygulamaya göre 6.20.Günler uzamaya başlıyor artık.Benim en sevdiğim mevsim ilkbahara hızla yol almışız.Havalar güzelleşiyor.Güzel bir bahar sabahına uyanıyorum.Aklıma Orhan Veli düşüyor.Ne demişti şair

Tüyden hafif olurum böyle sabahlar

Karşı damda bir güneş parçası,

İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar;

Bağıra çağıra düşerim yollara;

Döner döner durur başım havalarda.

Sanırım ki günler hep güzel gidecek;

Her sabah böyle bahar;

Ne iş güç gelir aklıma, ne yoksulluğum.

Derim ki: "Sıkıntılar duradursun!"

Şairliğimle yetinir,Avunurum.

Orhan Veli Kanık

babamızın doğum günü

2009-03-19T20:10:00.010+02:00

Dün yani 18 mart babamızın doğum günüydü.Bu yıl onu yemeğe götürmeye karar verdim hediye olarak.Sevdiği türden bir rakı sofrası.Annemize rica ettik Toprak'ın yanında kaldı.Biz yemekteyken de uyumuş.Biz gitmeden önce babasına doğum günü hediyesi bile verdi.Hiç bir yere tutunmadan attığı üç adımdı hediyesi.Gözlerimiz parladı mutluluktan. :) Ardından güzel bir yemek yedik Taksim Asmalımescitte.Döndüğümüzde saat 12'ye geliyordu.Ben içeri girdim Toprak uyandı.:) emzirdim hemen. Uyudu tekrar.Annemde geldiğini hissetti heralde dedi.Sonra sabaha kadar uyanmadı.Sabah ben işe giderken uyandı.Oldukça neşeliydi yine.İşte o sabahtan bir görüntü.

öptüm öptüm.Bye byeeee yaptırıp çıktım evden.Ne güzel işe uğurlayan böyle sevimli birşeyin evde olması. :)

Buarada sitelerden birinde bir ürün gördüm çok beğendim.Size de tanıtmak istedim.Özellikle yeni katı gıdalara geçenler için oldukça faydalı olacaktır. işte ürünümüz.işte bulabileceğiniz site

11 aylık Toprak

2009-03-18T13:13:00.008+02:00

11 aylık bebeğimin gelişimlerinden bahsedicektim.Aslında gelişimlerinden değil yaptıklarını anlatmak istiyorum.Anı olsun diye, Toprak'ı anlatmayı sevdiğim için.

11 aylık oldu doktor kontrole gitmedik yine.15nisanda 1yaş kontrolüne gidicez.Çok neşeli bir bebek Toprak.Bazen küçük adam gibi geliyor.Sanki bebeklikten çıkıyor.Geçen hafta mohini'ye gittik.Oyun grupları hakkında bilgi aldım.Ben hocalardan birinden bilgi alırken Toprak'ta aktivite odasında kendisinden 3 yaşa kadar büyük bir kızla oynamaya başladı.Herşeyi denemeye çalışıyor.Tırmanıyor,bir oraya bir buraya gidiyor.Aynalara gidip çığlıklar atıyor.Yani inanılmaz keyifli görünüyordu.Hoca sordu 'toprak kalabalık bir ailede mi büyüyor'Anneannesinde olduğunu söyledim gündüzleri ve gelen giden teyzeleri dedesi kalabalık sayılır sanırım diye belirttim.O kadar belli oluyor ki dedi.Neşesinden, aktifliğinden ve sanırım çekingenliğin hiç bir zerresi olmamasından :) Bazen mutluluğunu izliyorum.Çocuklar gibi mutluyum ifadesi burdan geliyor olmalı diye düşünüyorum.

Çocukları çok seviyor.Arkadaş seviyor diyebiliriz sanırım.Kendine uygun görüyor olmalı.İkea'da yemek bölümündeki o yuvarlak alana bırakıyorum.Hep çocukların peşinde.Kim neyle oynuyorsa onun yanına gidip onunla oynamak istiyor.Hatta bi keresinde hiç çocuk kalmadı,tek başına kaldı.Çıkmak istedi ordan.Demek ilgisini çeken diğer çocuklardı.

Çığlık!! işte bizim en büyük problemimiz; olup olmadık yerde olup olmadık şeylere çığlık atıyor.Bazen sevincinden bazen rahatsızlığından.Bu konuda ne yapabileceğimi kestiremiyorum.Mohinideki hocaya biraz bahsettim.İlgilenmememi tavsiye etti.İlgi çekmek için yapabiliyor olabilir diye sanırım.Bir haftadır çığlık attığında ilgilenmiyorum.bakalım geçicek mi?

Biraz oyalansın biraz da yemeğini yesin diye açtığımız baby tvdeki herşey onun ilgisini ilk zamanlara göre fazlaca çekiyor.Resmen dikkatle izliyor.Bu son zamanlarda pek hoşa gitmeyecek kıvama geldi.Baby tv sıkça aynı şeyleri veriyor.Ve çocukların aynı şeyleri izlemekten zevk aldığını duymuştum.Güven duygusu verirmiş.Toprak da inanılmaz keyifleniyor sık tekrarlanan görüntülerde.Gülücükler ,çığlıklar.Doğum günü şarkısı var mesela onda coşuyor.Oynuyo olduğu yerde sallanarak suratında kocaman bir gülücükle.Biz onu o tv.yi seyrediyor anlıyacağınız.Şimdi kısıtlama getirdik günde 1saati geçirmemeye çalışıyoruz.

Emekleme konusunda ustalaşan Toprak şimdi de sıralama konusunda ustalaştı.Dün telefonda konuşurken gözüme takıldı koltuklardan tutunarak bir sıraladı;koştu mu uçtu mu anlayamadım.

Gördün mü dedim babamıza.Kaç gündür yapıyor dedi.Birde ayakta duruyor hiç destek almadan.Sonra iki büklüm ellerini yere koyuyor :) birkaç kere farkına varmadan 1 adım atıp 2.adımın da tutunduğu oldu.Yürüdü yüreyecek sanırım.Anneme makineyi hazır tutmasını söyledim.Yürürse çeksin diye.

Neredeyse herşeyi yiyor.Bazı zamanlar Toprak'a ayrı yemek yapmıyoruz.Bizim yemeklerimizden tuz baharat atmadan önce ayırıp yediriyorum.Genelde yemek saatine göre bizim yemek saatlerini ayarlamaya çalışıyorum ki aynı anda sofraya oturalım diye.Tabi biraz zor oluyor.Ona mı yedireyim kendim mi yiyeyim.Bi de sandalyesinden çok çabuk sıkılması da cabası.İnmek istiyo.Epey bi çabalıyor.Emniyet kemerini bağlamasam ayağa kalkıyor koltuğunda :) Haşlanmış yumurtadan ve havuçtan çok hoşlanmadığını farkettim.Çok tatsız şeylerden de pek haz etmiyor.Mesela sade brokoli hiç hoşuna gitmiyor.Yoğurtla filan verirsem sorun çıkarmıyor.Tatlı muhallebi tarzı şeyleri ayrı seviyor.

Uykuları diş çıkarma dönemlerine girmezse düzenli.Hiç uyanmadığım günler oluyor artık.Sabah uyandığımda koşarak yanına gidiyorum niye uyanmadı acaba diye.Mışıl mışıl uyuyo oluyo,rahatlıyorum.:) Tabi bu hergün olmuyo.Sabahları da uyanıp kendi kendine yarım saatle 1saat arasında oynuyor.Akşamdan oyuncak bırakıyorum bende yatağının içine.Sıkılınca çağırıyor.

Nasıl çağırıyor? Malesef henüz anne diyerek değil.Geçen hafta ilk kez anne dedi.Hem de bastıra bastıra an-ne.Başka bir şeyle ilgileniyodum.İnanamadım.Tesadüf müydü bilinçlimiydi bilmiyorum.Ne dedin sen diye tekrarlatmaya çalıştım olmadı.Arada bi kaç kere daha dedi.Ama bana mı diyor anlayamıyorum.Annem benden bahsederken ismimi söylüyor daha çok.Özlem nerde deyince ilgiyle anneme bakıyormuş.Özleeem diye sesleniyorum kapıya bakıyor diyor.Sanırım ismimi biliyor :) 7.aydan beri baba diyor ama babasına mı diyor bilmiyoruz.çok sık ba-ba-ba ve ma-ma ma diyor.Son zamanlarda yeni heceler de eklendi.Kendince konuşuyor heralde.

Banyo yapmayı çok seviyor.Daha doğrusu suyla oynamayı seviyor.Artık bizim küvette yıkıyorum.Kendi küvetini bazen su doldurup biraz keyif yapsın diye kullanıyorum.Bizim küvetin içinde bi o tarafa bi tarafa gidiyor.Suya elini çarpmayı da çok seviyor.Heryer üstüm sırılsıklam oluyor bazen.Olsun eğleniyor ya hiç gözüm görmüyor.

Ce-eee oyununa bayılıyor.Yatağı cam kenarında.Perdeye saklanıp tekrar çıkıyor kendini.Sonra kahkahalar.Ben saklandığımda da beni bulmaya bayılıyor.Kahkahalarına da ben bayılıyorum.

Ve son olarak en hoşuma giden şeylerden biri de kimde olursa olsun bana gelmek istiyor.Kollarını havaya kaldırıp kucağına al bakışları yok mu içim eriyor.Eğer bir oyuncağa dalmamışsa odadan çıktığım an peşimde.Kafasını göğsüme yasladığında anlıyorum ki uykusu geldi.O şekilde uyuya kaldığı da oluyor.Anneci diyor babası oğluna.Bende bıyık altında gülüyorum.:)